تعلیم و تربیت
یکی از دغدغه‌هایی که والدین همواره با آن درگیر هستند مسئله‌ «ناخن جویدن»و «انگشت مکیدن» توسط کودکان است و بسیاری از آنها آگاهی‌های لازم در زمینه‌ چگونگی برخورد با این مسئله‌ را نداشته و گاهی برخورد‌های غلط آنها باعث ایجاد مشکلات متعددی برای کودک می‌شود.

به گزارش ایسنا، مهدی بیاتی، روانشناس کودک در این باره گفت: انگشت مکیدن و ناخن جویدن دو مقوله‌ جدا از هم هستند و علل متفاوتی دارند. وی افزود: انگشت مکیدن در سنین زیر چهار سال اختلال محسوب نمی‌شود زیرا باعث دستیابی کودک به آرامش روانی می‌شود.

بیاتی ادامه داد: اگر این حالت در سنین زیر چهار سال تکرار و کودک با بداخلاقی و بدرفتاری از سوی خانواده مواجه شود، این رفتار در کودک ماندگار و تبدیل به اختلال روانی می‌شود.

بیاتی همچنین در ارتباط با ناخن جویدن گفت: ناخن جویدن در هر حال جزء اختلالات محسوب می‌شود، زیرا حاصل اضطراب و هیجانات منفی، ترس و موضوعاتی از این قبیل در کودک است.

وی ادامه داد: در برخی مواقع کودک این رفتار را به صورت تقلیدی انجام می‌دهد؛ به عنوان مثال در مهد کودک این رفتار را مشاهده کرده و به تقلید انجام می‌دهد که در آن صورت اختلال محسوب نمی‌شود ولی در غیر این صورت اختلال بوده و باید درمان شود.

بیاتی برخورد والدین با کودک در این رابطه را بسیار تأثیر گذار دانست و اظهار کرد: زمانی که به عنوان مثال والدین برای تنبیه، کودک خود را در اتاقی تنها می‌گذارند و به وی می‌گویند ۵ ۱۰ دقیقه به کار خود فکر کن؛ شاید در ظاهر رفتار صحیحی به نظر آید اما با این کار کودک دچار ترس، اضطراب، هیجانات منفی و غیره می‌شود و می‌تواند عامل مؤثری در روی‌آوردن کودک به ناخن جویدن باشد.

وی ادامه داد: همچنین رفتار‌هایی از قبیل ترد کودک و یا مجبور کردن وی به خواندن قرآن و یا آواز در جمع و غیره نیز باعث استرس و اضطراب در کودک می‌شود بدین ترتیب این رفتارها در ناخن جویدن وی مؤثر است.

بیاتی در ارتباط با برخی از رفتارهای والدین برای ترک این موضوع توسط کودک مانند لاک تلخ زدن و غیره نیز گفت: متأسفانه بسیاری از والدین گمان می‌کنند با اقداماتی از قبیا استفاده از لاک تلخ می‌توانند این رفتار را در کودک از بین ببرند در حالی که این تنها باعث ماندگاری این رفتار در کودک می‌شود.

وی ادامه داد: اگر کودک بخاطر زدن لاک تلخ دیگر ناخن خود را نخورد، در آینده دچار مشکلاتی مثل لکنت و غیره می‌شود، در واقع با این رفتار کودک نه تنها درمان نمی‌شود بلکه تنها این اختلال به اختلالی دیگر تبدیل می‌شود.

بیاتی همچنین در باره راه‌حل این اختلال گفت: زمانی که کودک شروع به جویدن ناخن‌های خود می‌کند خانواده به دقت تشخیص دهند که وی در چه شرایطی است؟ به عبارتی زمان انجام این کار از سوی کودک را تشخیص دهند و سعی کنند فضا را به ‌گونه‌ای ایجاد کنند که کودک کمتر در شرایط جویدن ناخن قرار گیرد.

این روانشناس در پایان گفت: هیچگاه به طور مستقیم به کودک خود نگویید ناخن خود را نخور؛ بلکه سعی کنیم در چنین شرایطی حواس او را پرت کرده و یا با غذا دادن مانع انجام این کار از سوی کودک شویم.
 
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 13:58  توسط احمد کریمیان | 
نبود امکانات، نبود آمبولانس، معلم فداکار
یکی از دانش آموزان مجتمع شبانه روزی ویسیان در روز حادثه از تخت سقوط می کند و از ناحیه پا مصدوم می شود که مدیر این مجتمع به وسیله خودروی سواری پژو خودش و با کمک دو دانش آموز دیگر وی را به مرکز درمانی ویسیان منتقل می کنند که به دلیل نبود امکانات و عدم وجود آمبولانس این معلم لرستانی تصمیم می گیرد دانش آموز مصدوم را برای درمان به خرم آباد برساند که در مسیر حادثه به دلیل ارتفاع پایین پل شورآب و بالا آمدن آب از روی آن دچار حادثه می شوند.

کاظم صفرزاده مدیر مجتمع شبانه روزی عشایری ویسیان و وحید سپهوند، امین قوچی و امین رحیمی دانش آموزان این مجتمع از قربانیان سیلاب در لرستان بودند که همچنان جنازه این معلم روستایی پیدا نشده است.


رضا آریایی مدیرکل مدیریت بحران استان لرستان در گفتگو با مهر می گوید که برای پیدا کردن دو جنازه باقی مانده هر آنچه بلد بودیم انجام دادیم. صدها نفر از اهالی روستاهای مسیر به کمک آمدند، معلمان آموزش و پرورش پای کار بودند، نیروهای هلال احمر تیم های جستجو را اعزام کردند ولی نتیجه ای به همراه نداشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 13:57  توسط احمد کریمیان | 

اصول جدید آموزشی، امروزه در قالبی بسیار پیشرفته ارایه می شوند:

آموزشی پویا که به نیازها، منفعت و در عین حال آزادی کودکان احترام می گذارد.

آلیس و الیزابت در حال ورود به سن 7 سالگی هستند. امروز هردوی آن ها با خوشحالی در حال آماده کردن داستانی هستند که قرار است با خودشان سر کلاس ببرند. تکلیف در این مدرسه این گونه است: یک روز در هفته، هر دانش آموز یک داستان با خودش می آورد، داستانی که بیشترین رای را در بین بچه های کلاس کسب کند در کتابی با عنوان " کتاب زندگی " چاپ خواهد شد.

داستان های این کتاب هم در روزنامه ی مدرسه چاپ می شوند. روزنامه ای که چیزهای متنوعی در آن گنجانده می شود: متونی که بزرگتر ها می نویسند، تحقیقات گروهی در خصوص مسایل گوناگون، گزارشاتی که در راستای معرفی شهر یا روستایی که مدرسه در آن واقع است آماده می شود، مصاحبه با مسئولان مدرسه و . . . ما در دهه ی 50 میلادی، در مدرسه ای هستیم که از اصول فرنت برای آموزش استفاده می کند.

 

سلستین فرنت، اوید دکرولی، ماریا مونتسوری، جان دوی، الکساندر نیل و . . . تمامی این افراد در شکل گیری موجی که به عنوان " آموزش نوین " از آن یاد می شود شرکت داشته اند. این اصطلاح کلی چه حوزه هایی را در بر دارد؟ تمامی نظریه هایی که شیوه های سنتی آموزش را زیر سوال می برند. اما امروزه چه اثری از جریان آموزشی ای که صد ساله شده و طرفداران آموزشی کلاسیک به شدت آن را مورد انتقاد قرار می دهند باقی مانده است؟

 

اعلام جنگ به مدرسه ی سنتی

سخنی از آدولف فریر، بنیانگذار لیگ بین المللی آموزش نوین در سال 1921 هدف اصلی این جریان را نشان می دهد : انتقاد از آموزش سنتی.

"کودک طبیعت را دوست دارد، اما او را در سالن هایی بسته حبس می کنند. کودک دوست دارد جنب و جوش داشته باشد، اما او را مجبور می کنند دایم بنشیند. کودک دوست دارد با اشیای مختلف کار کند، اما او را در معرض تفکر مطلق قرار می دهند. کودک می خواهد استدلال کند، اما او را مجبور می کنند فقط حفظ کند. او می خواهد از خود اشتیاق نشان دهد، اما او را تنبیه می کنند . . . "

 

اولین مدارس جدید در اواخر قرن نوزدهم ساخته شدند. در انگلستان ، شیکاگو ، آلمان ، رم و . . . در سال 1899 آ. فریر استاد دانشگاه ژنو دفتر بین المللی مدارس جدید را پایه گذاری کرد. در همین راستا هم آلفرد بینه با نگارش کتابی به مدارس سنتی اعلام جنگ کرد.

 

نهضت جدید با آغاز اولین جنگ جهانی هدفی جدید پیدا کرد، نیاز به تربیت دانش آموزانی که بتوانند به جنگ پایان دهند، همدیگر را درک کنند و با کمک و همیاری دنیایی زیباتر بنا کنند. روش های آموزشی بسیاری شکل گرفت.

 

در هامبورگ دانش آموزان خودشان با تشکیل کمیته و انتخاب مسئول برای آن مسئولیت آموزش خود را بر عهده گرفتند.

در ایالات متحده، برنامه ی دالتون متدهای کاری انحصاری و آموزش قراردادی بین معلم و دانش آموز را شکل داد و در نهایت

ای. اس . نیل در انگلستان مدرسه ی مشهور خود با عنوان سامر هیل را در سال 1921 تاسیس کرد.

 

توسعه ی روانشناسی کودک در همین دوره بدون شک تحت تاثیر جریان آموزشی جدید قرار داشت. ادوارد کلاپارد، روانشناس سوئدی در سال 1912 انستیتوی ژان ژاک روسو را در ژنو تاسیس کرد، هدف والای وی و نهادش تربیت و آموزش دانش آموزان با روش هایی اصولی بود.

 

یکی از دانش آموزان وی به نام ژان پیاژه در دهه ی 1920 میلادی نگارش مجموعه ای کامل در خصوص توسعه ی روانی کودک را با همکاری هنری والون آغاز کرد و در این مجموعه از همه گان دعوت کرد تا به سمت آموزش جدید حرکت کنند. فردیناند بویسون و آ. بینت هم فعالیت های جداگانه ای را در حوزه ی هوش کودک و آموزش علمی آغاز کردند.

 

در این دوره کثرت انتشار کتاب های این حوزه نشانه ای بود بر شکل گیری موج جدید آموزشی بر مبنای رویکردهایی بعضاً کاملاً متفاوت و ناهمگون.

 

راجر کوزینه، بازرس وزارت آموزش و پرورش در فرانسه، با انتشار کتاب کوچکی در سال 1965 شیوه ی آموزش بر مبنای کار گروهی را عنوان کرد که به کمک آن دانش آموزان ترغیب به یادگیری بیشتر می شدند. وی در نگارش کتاب خود از جریان های گوناگونی کمک گرفت. در این بین بیش ترین نقش را جریان های فلسفی و روانشناسی ایفا می کردند.

 

در نهایت، در شکل گیری جریان جدید آموزشی، بیش از هر شخص دیگری ژان ژک روسو و لئون تولستوی نقش ایفا کردند. اما به چه نحوی؟

در قسمت دوم این مقاله به این سوال پاسخ خواهیم داد.

 

منبع: http://anthropology.ir

 

 

مطالب مرتبط:

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 1

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 2

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 3

ارتباط برنامه ریزی آموزشی و درسی با تکنولوژی آموزشی

نیاز سنجی آموزشی چیست؟

 

بخش پژوهش های دانش آموزی تبیان،‌ تهیه: زهرا انصاری

 

تهیه کننده : زهرا انصاری

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 9:16  توسط احمد کریمیان | 

درباره مدارس هوشمند، پیشنهاد می‌شود كه برای همه مقاطع تحصیلی در مدارس حداقل یك كلاس الكترونیكی وجود داشته باشد. كلاس الكترونیكی شامل یك دستگاه دیتا پروژکتور، پرده نمایش (در حالت پیشرفته‌تر برد هوشمند) رایانه یا نوت بوك خواهد بود. در این كلاس معلم به جای استفاده از وایت برد معمولی، از چنین تجهیزات برای تدریس استفاده خواهد كرد. حتی بهتر است در هر مدرسه حداقل یك كارگاه رایانه وجود داشته باشد تا دانش آموزان کلاس‌های مختلف از آن استفاده كنند.

تیپ مختلف پیشنهادی برای هر کلاس الكترونیكی به صورت زیر است:

  1. استفاده از دیتا پروژکتور و پرده نمایش و رایانه.
  2. استفاده از دیتا پروژکتور و برد هوشمند (یا كیت هوشمند ساز).

در مورد تمامی تجهیزات لازم است بحث نگهداری و پشتیبانی مورد توجه قرار گیرد. چنانچه در مناطقی نیروی متخصص برای پشتیبانی تجهیزات خاصی موجود نیست یا به هر دلیل دیگری امكان نگهداری و پشتیبانی قطعات وجود ندارد، لازم است با تجهیزات جایگزین این امكان فراهم شود. در این نوشتار توضیحاتی درباره بعضی از تجهیزات مدارس هوشمند بیان می‌شود.

 

تبلت و نوت بوك

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

تبلت ها در حقیقت لوح‌های رایانه‌ای قابل حمل هستند كه مجهز به صفحه نمایشی لمسی می‌باشند و برخی از آن‌ها نیز قابلیت نوشتاری با قلم مخصوص به خود را دارند. تبلت ها در انواع مختلف با سایزهای نرمال هفت الی ده اینچ صفحه نمایش تولید می‌شوند. كاربر می‌تواند با تبلت خود كتاب بخواند، ایمیل چك كند و ایمیل بفرستد، در اینترنت به جستجوی مطالب مورد نظر بپردازد، فیلم‌های آموزشی ببیند، فایل‌های آفیس را باز كندو...

 

حذف كیبورد، نوع باتری، سیستم خنك سازی و نبودن حافظه‌ی فیزیكی برای ذخیره سازی باعث شده تا تبلت ها ابزاری بسیار راحت‌تر، سبک‌تر و آسان برای استفاده باشند.

یكی از تفاوت‌های مهم تبلت و نوت بوك در سیستم عامل آن است. بیشتر نوت بوك ها از سیستم عامل ویندوز پشتیبانی می‌کنند در حالی كه تبلت ها با سیستم عامل خاص اپل بهره می‌برند. نوت بوك ها در مقایسه با تبلت ها از قابلیت‌های سخت افزاری بهتری Android اکثراً از سیستم عامل برخوردارند. برخی معتقدند انجام دادن كارهایی كه با تبلت ها سخت می‌باشد در نوت بوك ها آسان است. اجرای بازی‌ها به سبك سنتی با كیبورد، كلیدهای فیزیكی كه باعث تایپ بهتر و سریع‌تر می‌شوند، کارکردن با برنامه‌های كاربردی مختلف طراحی شده برای رایانه‌های رومیزی و نوت بوك ها، برتری‌های یك نوت بوك نسبت به تبلت است.

 

مزایای تبلت ها

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

  1. حذف آلودگی صدا و حرارت.
  2. حجم و وزن كم و قابلیت جابه‌جایی بالا.
  3. برای خواندن كتاب، وبگردی، تماشای فیلم، بازی و به عبارتی مصرف محتوا بسیار مناسب است.

 

برد هوشمند

وایت برد هوشمند با قرار گرفتن در كنار تجهیزاتی نظیر ویدئو پروژكتور و ویژوالایزر می‌تواند سیستم كمك آموزشی بسیار كارآمدی را در اختیار کاربر قرار دهد. وایت برد الكترونیكی جایگزین مناسبی جهت تخته وایت بردهای معمولی است.

وایت برد هوشمند علاوه بر بخش سخت افزاری كه از یك سطح الكترونیكی (مجموعه‌ای از سنسورهای لمسی) تشكیل شده است دارای یك هسته‌ی نرم افزاری اصلی نیز می‌باشد كه اغلب قابلیت‌ها و ویژگی‌های منحصر به فرد برد را پشتیبانی می‌کند.نرم افزار وایت برد هوشمند ضمن رعایت اصول سهولت كاربری، محیطی مناسب جهت تدریس، سمینار و حتی جلسات عملیاتی را فراهم می‌سازد.

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

شكل روبرو نمونه‌ای از یك برد هوشمند را كه با پایه متصل به آن، به دیتا پروژكتور مجهز شده است نشان می‌دهد. این نمونه اتصال برد هوشمند به دیتا پروژکتور، به دلیل فاصله كم دیتا پروژکتور با برد، مانع از تابش مستقیم نور به چشم می‌گردد و برای استفاده در كلاس توصیه می‌شود.

 

البته، نمونه‌هایی نیز از دیتا پروژکتور وجود دارد كه به فاصله كمی از برد معمولی قرار می‌گیرد و با تابش نور به برد آن را تبدیل به برد هوشمند می‌کند. این نمونه دیتا پروژکتور علاوه بر هوشمند سازی، به دلیل فاصله كم با برد مانع از آزار چشم می‌شود و مناسب مدارس است.

كیت های هوشمندساز برد ابزارهای كوچك قابل حملی هستند كه با اتصال در گوشه برد معمولی، آن را تبدیل به برد هوشمند می‌کنند. این ابزارها قابل شارژ بوده و معمولاً با استفاده از قلم مخصوص استفاده می‌شوند. این كیت ها برای کلاس‌های سیاری مانند مدارس عشایری و یا جاهایی كه ترجیح داده می‌شود برد هوشمند ثابت قرار نگیرد، مانند مقاطع ابتدایی مناسب است؛ البته نصب و تنظیم كیت مقداری از وقت كلاس را صرف می‌کند. در مورد بردهای هوشمند باید گفت كه نرم افزار تعاملی مخصوص برد آسان بوده و منوی ابزار آن قابل جابه‌جایی پایین صفحه می باشد تا قابل دسترسی برای همه افراد باشد ...

 

بازدهی بالا در آموزش با ویدیو پروژکتور

 

در بحث آموزش نمی‌توان نقش فناوری‌های جدید را نادیده گرفت

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

. گفتیم که امروزه، انواع ابزار‌های رایانه‌ای مانند لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و... نقش جزوات و کتاب‌های آموزشی دوره‌های پیش‌تر را دارند. یکی از محصولاتی که می‌توان آن را به عنوان یک ابزار بسیار کاربردی در مبحث آموزش در نظر گرفت، ویدیوپرژکتورها هستند. آموزگاران می‌توانند برای نمایش مفاهیم و موضوعات علمی و بازدهی بیشتر آموزشی از ویدیو پروژکتورها استفاده کنند. این گونه، یادگیری دانش آموزان افزایش می‌یابد و بازدهی آنان بیشتر می‌شود.

 

دیتا پروژکتور

دیتا پروژکتور دستگاهی است كه قادر می باشد از طریق ورودی‌های خود تصاویر و اطلاعات رایانه‌ای،VCD، DVD یا ویدئویی را از رایانه، دوربین فیلم برداری، دوربین دیجیتال، تلویزیون و ... دریافت و پردازش كرده و با بزرگنمایی بر روی صفحه به نمایش در آورد.

 

مشکلات مدارس هوشمند

با تمام موارد ذکر شده به نظر می‌رسد اجرای طرح هوشمند سازی مدارس ایران، به صورت تقلیدی، بدون کار کارشناسانه، برنامه ریزی دقیق و بومی سازی صورت گرفته است. باید بدانید که کشورهای پیشرو در چنین طرح هایی حدود ده سال در این زمینه تحقیق کرده‌اند و پس از دستیابی به بهترین الگوها شروع به فرهنگ سازی درباره موضوع نموده‌اند.

در کشور ما موانع بسیاری برسر راه شکل گیری صحیح مدارس هوشمند وجود دارد:

  1. درایران، نسل فراگیر ارتباط اندکی با رایانه دارند و در بسیاری موارد دیده می‌شود که فرزندان خانواده‌های تحصیلکرده نیز یا اصلاً با رایانه آشنایی ندارند یا از آن به عنوان وسیله بازی استفاده می‌کنند.
  2. عدم آشنایی دانش آموزان با زبان‌های خارجی نیز از موانع بازدارنده این طرح می‌باشد.
  3. در مورد سیستم آموزشی کنونی که تکیه بر نقش اصلی معلم در کلاس درس دارد به نظر می‌رسد هوشمند سازی مدارس تنها این سیستم را تشدید می‌کند و به جای آنکه شاگردان را مجبور به کنکاش در اطلاعات سازد،آن‌ها را وادار به حفظ کردن انبوهی از اطلاعات می‌کند.
    ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

     

  4. ساختار فیزیکی اکثر مدارس سنتی است؛ تجهیز و تغییر کاربرد این تعداد مدارس از نوع سنتی به هوشمند نیازمند صرف بودجه و زمانی زیاد می‌باشد.
  5. عدم آشنایی معلمان با منابع و شیوه‌های استفاده از آن‌ها نیز یکی از بزرگترین موانع هوشمند سازی مدارس است.
  6. به محض ورود مدارس به سیستم هوشمند، نیاز به وجود نرم افزارهای استاندارد و مطابق با رویکرد کتاب‌های درسی، ایجاد بانک‌های اطلاعاتی قوی به زبان فارسی، احساس می‌شود. قابلیت دستیابی دانش آموزان از مدرسه یا منزل به اینترنت پرسرعت نیز جزو ضروریات کارکرد صحیح مدارس هوشمند می‌باشد. در نهایت این که هوشمند سازی مدارس، ابزاری بسیار مناسب برای تحقق آرمان‌های آموزشی است؛ به شرط آنکه قبل از آن بررسی‌های دقیق در مورد این طرح توسط کارشناسان خبره صورت گیرد و چنین طرحی متناسب با فرهنگ وویژگی‌های کشور برنامه ریزی شود. سپس می‌بایست محتواهای کتاب‌های درسی از حالت حفظی بودن خارج و به سمتی سوق داده شودکه در آن جایگاهی برای بسط داده‌ها، تحقیق و پژوهش اختصاص داده شود.

باید منابع مرجع و بانک‌های اطلاعاتی به زبان فارسی طراحی و به صورت عمومی برای همگان قابل دسترسی باشد. همچنین زبان انگلیسی به صورت کاربردی و ماندگار با شیوه‌های نوین از دوره‌ی ابتدایی آموزش داده شود. باید زیرساخت‌های سخت افزاری لازم فراهم و نرم افزارهای استاندارد و متناسب توسط تیم‌های کارآزموده طراحی گردد. همچنین باید معلمان و خانواده‌ها مجهز به مهارت‌های لازم جهت استفاده از ابزارهای الکترونیک باشند و این باور در آنان شکل گیرد که آموزشالکترونیک چیزی فراتر از بازی و سرگرمی است.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آبان 1393ساعت 9:1  توسط احمد کریمیان | 

خلاقیت و نوآوری محرک اصلی توسعه برای هر جامعه است. خلاقیت و نوآوری نقطه عطف اختراعات، اکتشافات و نمودی ارزشمند از تفکر و ذهن خلاق بشر می‌باشد. آزمایشگاه مدارس به عنوان واحد عملیاتی نظام آموزشی، با پرورش تفکر خلاق، تربیت افرادی کاوشگر، آفریننده، نوآور و مولد، نقش مهمی در شکوفایی خلاقیت دانش آموزان دارد. آزمایشگاه مدرسه، با اعضای علمی مجرب، متعهد و تجهیزات مناسب، بهترین محیط برای پرورش خلاقیت شاگردان است. در چنین مکانی قدرت اندیشه و مهارت ذهنی بچه‌ها تقویت می‌شود و می‌توانند برای دست یافتن به راه حل‌های مناسب و واقع بینانه به خلق ایده‌های نو بپردازند. با بهره گیری از یک آزمایشگاه خوب امکان تدریس عملی برای هر درس فراهم می‌گردد و دانش آموزان می‌توانند نوآوری‌های خود را در مدرسه و جامعه نشان دهند.

 

اهداف آزمایشگاه در مدارس

 نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

 

  1. محتوی بخشیدن به متن دروس.
  2. درک نکات درسی، توضیح عملی و تفهیم به دانش آموزان.
  3. آزمایشگاه نقش کمک درسی و تقویتی را ایفا می‌کند و این فرصت را به بچه‌ها می‌دهد تا ماهیت علم را فراگیرند.
  4. پیشرفت و پیشبرد مهارت‌های علمی و عملی در انجام دادن آزمایش است.

آری، امروزه ثابت شده برخلاف باور عموم که خلاقیت خصوصیت ذاتی بعضی افراد خاص است؛ چنین استعدادی در بشر به اندازه حافظه عمومیت دارد. بنابراین می‌توان خلاقیت را با کاربرد اصول و فنون معین ایجاد و طرز تفکرهای جدیدی را به وجود آورد. آزمایشگاه‌های مدارس به عنوان فضای عملی دروس، در تحقق و شکوفایی خلاقیت نقش بسزایی دارند.

 

شیوه‌های پرورش خلاقیت از طریق آزمایشگاه

 

  • برقراری ارتباط دوستانه معلم با دانش آموزان

گرچه معلم تا حد زیادی می‌تواند ذهن شاگردان را تحریک کند، اما این امر کافی نیست. چگونگی ارتباط با دانش آموزان، گفتار و کردار مربی از مهم‌ترین عوامل موثر در تحریک انرژی خلاق در بچه‌ها می‌باشد. معلم می‌تواند به دانش آموزان انگیزه دهد و به آنان بگوید: «انسان‌های بزرگ از اول خلاق نبودند، بلکه با تلاش، پشتکار و پرورش ذهن توانستند ابتکارات، نوآوری‌ها و آفرینندگی را در وجود خود شکوفا سازند.»

 

  • عاطفی کردن محیط
     نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

جو عاطفی باعث می‌شود دانش آموزان احساس امنیت کنند و قادر باشند نسبت به محرک‌های فیزیکی و عقلانی ارائه شده از طرف معلم و همسالان واکنشی مطلوب نشان دهند. شاگردان باید بتوانند به مشاهده، آزمایش و جست و جوی محیط و اشیای اطراف خود بپردازند. در چنین فضای دوستانه‌ای، بچه‌های کنجکاو با ذهنی آزاد در آزمایش‌های دروس مشارکت می‌کنند.

 

  • اداره آزمایشگاه به صورت دانش آموز محوری

اداره کردن آزمایشگاه توسط معلم تا حدودی علاقه شاگردان را سلب خواهد کرد. مشارکت دادن دانش آموزان در طراحی آزمایشگاه، چیدمان وسایل و تجهیزات، شیوه حفاظت و نگهداری، موجبات دلبستگی به محیط را برای بچه‌ها فراهم می‌سازد. معلم در این شیوه راهنماست و نقش یاری دهنده و هدایتگر را دارد.

 

  • برانگیختن انگیزه علمی شاگردان

جو عقلایی مطلوب آنست که دانش آموزان را برانگیزد. انگیزه‌هایی که به بچه‌ها داده می‌شود در آغاز حتماً نباید به موفقیت بینجامد. آن‌ها باید به کوشش‌های خود ادامه دهند، تجربه کنند و در رویارویی با مسائل پیچیده شور و اشتیاق بیشتری به خرج دهند. باید بدانید که بدون درگیری، غرق شدن در کار، مواجهه با ابهامات و اشکالات دلیلی برای به وجود آمدن افکار خلاق وجود ندارد. معلم باید با طرح مسائل و مفاهیمی که به تدریج مشکل می‌شوند زمینه درگیری فکری شاگردان را فراهم سازد و آن‌ها را به تلاش برای حل مسائل تشویق کند.

 

  • تشویق دانش آموز به طرح ایده‌های نو

باید علایق و زمینه‌های خلاقیت هر دانش آموز را شناسایی کرد و بستر رشد را فراهم ساخت. ایده‌های جدید، زمینه تبادلات علمی و رشد خلاقیت افراد را آماده می‌کند. می‌توان با انجام یک آزمایش ساده از بچه‌ها خواست تا هر فکری (نقد و بررسی) که به ذهنشان می‌رسد را بیان کنند. باید به آن‌ها اجازه داد تا مسائل، دیدگاه‌ها و ایده‌های خود را درباره چگونگی انجام آزمایش مطرح نمایند.

 

  • طرح مباحث به صورت معما

حفظ کردن مطالب درسی تأثیری در رشد قوه ابتکار دانش آموزان ندارد؛ در نتیجه مطالب درسی را باید به صورت معما گونه برای آنان مطرح ساخت. معلم باید به جای بیان مطالب درسی یا ذکر حقایق علمی، شاگردان را به طرح مسائل ترغیب کند.

 

  • ایجاد زمینه تفکر در انجام آزمایش
     نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

     

معلم باید زمینه تفکر بچه‌ها را در هنگام آزمایش فراهم سازد؛ به گونه‌ای که هر کسی بدون نگرانی تفکرات خویش را اظهار کند. هر چند شاگردان در فرایند تفکر ممکن است اشتباهاتی داشته باشند؛ اما مهم تفکر و پرورش فکر است. گاهی وقت‌ها، اشتباهات به بینش‌های مثمر ثمری منتهی شوند. مربی هیچ گاه نباید اندیشه دانش آموزان را طرد کند، چون در این صورت آن‌ها به تفکر نخواهند پرداخت.

 

نهایتاً، آزمایشگاه‌های مدارس همچون بازوانی توانمند با مهار مشکلات و موانع رشد خلاقیت در بچه‌ها، نظیر: عدم اعتماد به نفس، دلسرد شدن، وابستگی و جمود فکری، نبود تمرکز ذهنی، مقاوم نبودن، کمرویی، عدم دلبستگی به معلم و مدرسه، عدم پذیرش ایده‌های جدید و... جهت تحقق و خلاقیت در بین دانش آموزان عمل خواهند کرد.

 

بنابراین در آموزش و پرورش، علاوه بر تأمین و تجهیز آزمایشگاه، تربیت نیروهای کارآمد و متعهد، تشویق معلمان به آزمایش کردن و به کار بستن روش‌های نو برای تحقق رشدخلاقیت در دانش آموزان، از اهمیت فراوانی برخوردار است.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم آبان 1393ساعت 10:42  توسط احمد کریمیان | 

زمان گذشت و همه چیز تغییر کرد؛ دفتر مشق همان سیاه مشق عشق دهه‌ی شصتی‌ها، حالا نام دفتر تلاش به خود گرفته است، دیگر از تصمیم کبری و کوکب خانم خبری نیست؛ اما اگر نامش عوض شده و درسش، درس فناوری اطلاعات گشته است، باز هم برای دانش آموزان همان تکلیف شب است. گر چه کم ولی باید مشق شب را نوشت. هنوز هم خارج از ساعت مدرسه درسی باید آموخت؛ چرا که ساعات مدرسه کافی نیست و باید بیشتر از این‌ها تمرین کرد.

گویی دنیا، دنیای کمتر از دقیقه گشته است؟ اگر لحظه‌ای درنگ کنی عقب خواهی افتاد! پس باید تلاش کرد و هر چه بیشتر آموخت.

 

هدف از تکلیف

مشق شب، تعطیل نیست ...

 

 

هدف از تکلیف در منزل، اینست که آنچه در طول روز در مدرسه آموخته شده، در ذهن دانش آموز تقویت شود و به یاد سپرده شود. همچنین دانش آموز بیاموزد که چگونه به تنهایی و بدون کمک مستقیم معلم، مسئله‌ای را حل کند یا سوالی را پاسخ دهد و مهمتر اینکه کودکان بتوانند فرصت‌ها را زمان بندی کنند؛ همچنین زمانی را به انجام تکالیف شب اختصاص دهند و احساس مسوولیت را بیاموزند. این کار به انگیزه، نظم و توانایی استفاده از منابع درسی نیازمند است.تکلیف شب یکی از روش‌هایی است که به دانش آموز می‌آموزد چگونه به تنهایی بیاموزد.

 

چگونه تکلیف شب را به شکل مثبت و مفید درآوریم

 

  • «دفتر مشقم رو فراموش کردم.»
  • «خواهرم دفتر مشقم رو پاره کرد.»
  • «دیشب مریض بودم؛ دفترم تو خونه جا مونده و...» خلاصه بهانه‌های پایان ناپذیری که اکثراً اغلب معلم‌ها عادت به شنیدنش را دارند.

ولی آنچه مهم می‌باشد اینست که تکلیف و درس باید به عنوان یک وظیفه هر روزه انجام شود. آن هم به درستی، منظم و سر موقع...

اما چگونه باید تکلیف به صورتی دوست داشتنی و مفید درآید و از تنشی که این مسائل بر خانواده اعمال می‌کند، بکاهیم؟ باید اول آگاه شویم که معلم و مسئولین آموزشی از دادن تکلیف چه هدفی دارد؟

ابتدا از کودک اطلاعات کسب کنید؛ با شروع سال تحصیلی والدین هم باید هر روز با کودک پیش روند و او را به چالش بکشند؛ مثلاً با دیدن برنامه هفتگی اگر در روز خاصی دیکته دارند، حتماً شب قبل از او امتحان گرفته شود چه خواسته باشد و چه نخواسته باشد. اگر کودک عنوان کند که درسی ندارد یا تکالیفش را انجام داده است حتماً باید تکالیف از سوی والدین بازدید و از او درباره درس‌ها پرسیده شود.

 

کودک مورد توجه است

 

اگر والدین در منزل در جریان تکالیف کودک قرار داشته باشند و دریابند که پیشرفتش چگونه است، با این توجه به کودک می‌فهمانند که برای وی اهمیت قائل هستند. زمانی که کودک احساس کند مورد توجه است تکالیفش را بهتر انجام خواهد داد.در مورد بعضی کودکان باید مدتی احساس یک پلیس یا بازپرس را داشت. ظاهراً نباید این موضوع را نشان داد ولی در خفا باید همچون یک بازپرس بود، در ظاهر همراه و همیار کودک؛ ولی در خفا از نحوه تدریس، اهداف و نحوه تکلیف دادن شب به دانش آموز از سوی معلم باید توسط والدین پرسیده شود و با توجه به انتظارات معلم پیش رفت.

 

برای انجام تکالیف برنامه‌ای تدوین کنید

مشق شب، تعطیل نیست ...

 

با توجه به جمله‌ای که می‌گوییم : «همه ما موجوداتی یگانه‌ایم بی نظیر و بی تشابه.» همه دانش آموزان با یکدیگر متفاوت هستند؛ یعنی نمی‌شود برنامه‌ای را که برای یک دانش آموز ریخته شده و موفق بوده برای دیگری نیز همان بازدهی را داشته باشد. بعضی کودکان نیاز دارند بعد از مدرسه مدتی به بازی بپردازند و انرژی مازادشان را مصرف کنند، ولی برخی دیگر وقتی بازدهی بیشتری دارند که قبل از بازی تکالیفشان را انجام دهند؛ بنابراین باید همراه با خود کودک برنامه ریزی کرد و زمانی را مشخص نمود تا با برنامه مورد علاقه وی یا بازی کردنش تداخل نداشته باشد.

دانش آموز باید بپذیرد که در بعضی مواقع احتمال تغییر در زمان و طول مدت تکلیفش وجود دارد. باید برای انجام تکالیف او مکان ویژه‌ای را تعیین کرد، مکانی ساکت که نور کافی داشته و در صورت امکان کتاب‌های کمک درسی نیز در دسترسش باشد.

 

بر نحوه درس خواندن فرزند نظارت کنید

مشق شب، تعطیل نیست ...

اگر کودک تکالیف مدرسه‌اش را انجام نمی‌دهد و یا در انجام آن مشکل دارد باید به او کمک کرد. باید علت را کشف نمود و در حل و رفع آن کوشید.

ابتدا باید مشکل را از مشکلات دیگر مجزا کرد و در صورت لزوم برنامه را تغییر داد و آن برنامه را بر حسب نیاز و شرایط او بازنویسی کرد. گاهی باید از بازی‌های کودک و فعالیت‌های مورد علاقه‌اش به عنوان پاداش برای انجام تکالیف استفاده کرد؛ بدین معنی که بخشی از تکالیف را انجام داده و ده دقیقه استراحت را به بازی مورد علاقه‌اش بپردازد.

زمان‌های درس خواندن را باید ثبت کرد و ساعات بازی را از آن‌ها کسر نمود. بهتر است دانش آموز این کار را انجام دهد و خودش زمان تکالیفی که تعیین شده را محاسبه کند. باید نظم، ترتیب و مهارت‌های مطالعه را به دانش آموزان آموخت، مثلاً تکالیف طولانی را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کنند یا برای ماه‌های آینده و امتحانات برنامه ریزی نمایند.

نهایت این که بهترین راه جهت انجام تکالیف تشویق است؛ هر چه تشویق به موقع و مفید بیشتر باشد مسئولیت پذیری کودک نیز بیشتر می‌شود.


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: ملیحه قشقایی

تنظیم: علی سرمدی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم آبان 1393ساعت 7:24  توسط احمد کریمیان | 
نوک مداد سیاه میثم با فشار دستش دوباره شکست، آن روز بیشتر وقتش صرف تراشیدن نوک مداد شده بود. با اینکه نیم ساعتی از تکلیف سر کلاسی می‌گذشت و تقریباً همه بچه‌ها دو صفحه از مشق‌هایشان را انجام داده بودند؛ اما هنوز میثم نتوانسته بود نصف صفحه هم بنویسد! همکلاسی میثم شانه‌اش را تکان داد : «چرا اینقدر کند می‌نویسی!؟»

معلم با خودکار قرمزش چند ضربه محکم روی میز زد و بلند گفت: «بچه‌ها! وقت تموم شد.»

 

چرا کند می‌نویسی؟!

 

در نوشتار دانش آموزان مخصوصاً مقطع ابتدایی، مشکلات فراوانی مانند کند نویسی، کج نویسی، پر فشار نویسی و موارد بسیار دیگری وجود دارد که مجموع این مشکلات بد نویسی نام می‌گیرد. یکی از اصلی‌ترین چنین مشکلاتی کند نویسی است. کند نویسی سبب بروز مشکلات فراوانی در درس املا می‌شود و کودک را در انجام تکالیف ناتوان می‌سازد. اگر کند نویسی در سنین پایین درمان نگردد، در بزرگسالی باعث به وجود آمدن مشکلات دیگری می‌شود.

 

علت کند نویسی

 

از علل کند نویسی می‌توان به این موارد اشاره کرد: عدم هماهنگی چشم و دست، عدم صحیح در دست گرفتن قلم و فشار زیاد قلم روی کاغذ، ضعیف بودن عضلات انگشتان و دست، ملال‌آور بودن نوشتن به دلیل ضعف یا عدم داشتن انگیزه و...

 

تقویت هماهنگی چشم و دست چگونه انجام می‌شود؟

چرا کند می‌نویسی؟!

 

در صورت مشاهده علائم زیر می‌توانید از تمرین‌های تقویت عضلات استفاده کنید:

  • شل و ضعیف بودن عضلات دست و عدم رشد.
  • طرز گرفتن مداد و كاغذ و عدم استفاده از مدادهای استوانه‌ای.
  • فشار زیاد روی مداد و كاغذ، نحوه‌ی نوشتن به صورت قطعه قطعه و جدا از هم.

 

 

    بنابراین، اولیای خانه و مدرسه باید جهت تقویت هماهنگی چشم و دست برنامه ریزی کنند. اما قبل از انجام برنامه‌ای که برای تقویت هماهنگی چشم و دست طراحی شده، بهتر است اول اطمینان یابند که چشم و دست برتر کودک هر دو در یک طرف قرار دارد. در اغلب افراد طرف راست بدن نسبت به طرف چپ برتری دارد؛ بدین معنی که آنان بیشتر از چشم، گوش، دست و پای راست استفاده می‌کنند. در بعضی هم قسمت چپ بدن برتری دارد و چشم، گوش، دست و پای چپ را مورد استفاده قرار می‌دهند. به همین دلیل ابتدا با انجام تست‌هایی برتری هر کدام از اندام‌ها را مشخص سازید تا دریابید که دانش آموز راست دست همه‌ی فعالیت‌ها را با طرف راست بدن انجام می دهد یا برعکس. فعالیت‌های زیر جهت تقویت هماهنگی چشم و دست مناسب است:

  1. گرفتن و پرتاب کردن توپ.
  2. انداختن توپ در حلقه‌ی مینی بسکت.
  3. تیر اندازی با تفنگ‌های پلاستیکی به سوی هدف.
  4. انداختن توپ چسبانک به سوی هدفی معین.
  5. انداختن حلقه‌های پلاستیکی دور چوبی که به صورت عمودی قرار گرفته است.
  6. بازی با توپ و راکت، البته بهتر است از توپ ابری استفاده شود.
  7. حمل استکان پر از آب به شکلی که هنگام راه رفتن آب آن نریزد.
  8. پیچاندن نخ دور قرقره.
  9. بازی یک قل دوقل.

راهکار برای درمان

چرا کند می‌نویسی؟!

کودکان کند نویس قلم را با فشار زیاد در دست می‌گیرند تا حدی که دستشان عرق می‌کند. معلمان باید میزان فشار وارد کردن دست بچه‌ها به قلم را کنترل نمایند. همچنین نکات دیگری نیز باید مورد توجه قرار گیرد از جمله:

  • هر گونه ترس و اضطراب را از کودک دور سازید.
  • تکالیف مدرسه باید برای دانش آموز شیرین و جذاب باشد.
  • به هیچ وجه از مدادها و خودکارهای خیلی بلند و خیلی کوتاه استفاده نشود.
  • از کاغذ و برگه‌های سفید مرغوب استفاده گردد؛ در ضمن کاغذها نباید کاهی، روغنی و موج دار باشند.
  • هیچ گاه از کاغذهای بدون خط زمینه در ابتدای آموزش کودکان استفاده نشود.
  • تا حد ممکن در مدارس از تخته‌ی دارای خط زمینه استفاده شود و اگر از تخته وایت برد استفاده می‌گردد، قلم‌هایی با قطر کوچک به کارگیرید. البته در دوره‌ی ابتدایی نوک قلم وایت برد باید از نوع گرد باشد نه مورب.
  • معلمان پیش دبستانی و کلاس اول باید طرز صحیح قلم به دست گرفتن دانش آموزان را هر روز کنترل کنند. قلم باید میان چهار انگشت شصت، اشاره، میانه و انگشتری قرار گیرد. قسمت انتهای قلم را نباید گرفت؛ همچنین انگشتان نباید زیاد به نوک قلم نزدیک باشد.
  • به منظور تقویت عمل انبساط و انقباض ماهیچه‌های انگشتان دانش آموزان بهتر است دانه‌های تسبیح را روی زمین ریخته و از کودک بخواهیم آن‌ها را با سر انگشت شصت، اشاره و میانه جمع آوری کند
  • هوا نویسی (نوشتن با قلم روی هوا و فضای اطراف) کمک قابل توجهی در تندنویسی می‌کند، این عمل به تسریع حرکات عضلات دست، بازو، ساعد و هماهنگی مغز با چشم و دست تأثیر بسیاری دارد.
  • حتماً فاصله و زاویه دید کودک تا دفتر را همواره کنترل نمایید.
  • بیشتر فعالیت‌های نوشتاری بچه‌های کند نویس باید در مدرسه و میان همکلاسی‌ها انجام گیرد تا حس رقابت کودک تحریک و خودباوری او رشد کند.
  • هر چند وقت یک بار مسابقه‌ی تند نویسی در کلاس انجام گردد تا این گونه کودکان به فعالیت واداشته شوند.
  • رنگ آمیزی نقاشی‌ها به صورت حرکت افقی، عمودی و مورب کمک شایانی در تندنویسی دانش آموز دارد.
  • کودکان کند نویس را وادار سازید تا روزی 5 دقیقه سینه خیز بروند، چون این عمل در هماهنگی اعضای بدن بسیار موثر است. همچنین قبل از نوشتن، هر روز 5 دقیقه انگشتان کودک را نرمش باز و بسته بدهید.
  • ترغیب و تشویق بچه‌ها به خوش نویسی و تندنویسی نیز موثر می‌باشد.
  • به علت خستگی زودرس این گونه دانش آموزان، بهتر است فعالیت‌های آنان در چند مرحله انجام گیرد؛ در ضمن به آن‌ها تکالیف کم حجمی بدهید.
  • تجربه ثابت نموده انجام بازی‌های محلی که با حرکت سریع و زیاد همراه است، در تندنویسی کودک موثر می‌باشد.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مهر 1393ساعت 21:59  توسط احمد کریمیان | 
این روزها اغلب دانش آموزان و دانشجویان از شنیدن اعلام موعد امتحانات، نگران و مضطرب می‌شوند. علت این مسئله در اینست که آن‌ها با دید مثبت و سازنده به امتحانات نگاه نمی‌کنند. البته در بعضی موارد معلمان و خانواده نیز به این نگرانی دامن می‌زنند و آن را تشدید می‌کنند؛ ولی باید دانست اساس امتحان برای نشان دادن میزان درک افراد از درس معینی است. بنابراین، با نگاهی مثبت و سازنده به امتحان‌ها بنگرید.

 

باید باور کنید که:

بیایید در امتحانات پیروز شویم؟
  1. امتحانات به شما نقاط قوت و ضعف را نشان می‌دهند؛ لذا باید از نتایج آن‌ها استفاده نمایید و اگر در درسی ضعیف هستید بیشتر روی آن کار کنید و اشکالات و نواقص خود را برطرف سازید. چنانچه روش مطالعه شما اشتباه است، روش جدید و موثری را انتخاب کنید. اگر این مسئله را به کار ببندید؛ برنامه ریزی صحیحی انجام می‌دهید و با سربلندی از پس امتحانات برمی آیید.
  2. امتحانات، بهانه‌های خوبی برای مطالعه مرتب و جدی هستند. شما باید از این محرک به خوبی استفاده کرده و مطالب را مرور و تکرار نمایید. امتحانات صحنه‌های پرشور در رقابت هستند و شما با شرکت در امتحان داوطلب شرکت در مسابقه‌ای علمی می‌شوید؛ لذا سعی کنید در این مسابقه پیروز شوید.
  3. با امتحان توانایی خود را آزموده‌اید. اگر احیاناً شکست خوردید، ناامید نشوید، شکست نخستین گام پیروزی است، از آن عبرت بگیرید و در رفع نقاط ضعف و کمبودها کوشش کنید.
  4. امتحان نظم فكری، آرامش روحی، توانایی جسمی و روانی شما را می‌آزماید. بارها دیده شده که بعضی دانش آموزان براثر دلهره و ترس امتحان از پای درمی آیند؛ ولی اگر نگاه شما به امتحان مثبت و سازنده باشد دیگر چنین مواردی پیش نمی‌آید. آن وقت با اطمینان به توانایی‌هایی که دارید در جلسه حاضر می‌شوید و دلهره شما به صفر می‌رسد؛ بنابراین نگرش مثبت شما به امتحان بسیار اساسی است.
  5. نمره‌های امتحان نمره‌های شخصیت شما نیست، بلكه معیار سنجش كار و فعالیت شماست. این شما هستید که با نگاهی مثبت به امتحان، موجب فعالیت بیشتر می‌شوید، آن وقت افتخار و سربلندی خویش را فراهم می‌سازید. اگر نگاه منفی به امتحان داشته باشید، امتحان برایتان زجرآور، خشن و هراس انگیز می‌شود و طبعاً باعث وحشت و نگرانی شما خواهد شد.
    بیایید در امتحانات پیروز شویم؟

     

  6. امتحان، وسیله رسیدن به اهداف موفقیت آمیزی است که در آینده به دنبال آن‌ها هستید. با امتحان درمی یابید روش مطالعه شما، اطلاعات و فعالیت‌هایتان قوی یا ضعیف است. در صورت ضعیف بودن می‌توانید شیوه مطالعه بهتری را انتخاب کنید و نقاط ضعف را با مشورت معلم‌ها و تجربه خانواده جبران و تقویت نمایید.

 

در نهایت این مورد را متذکر می‌شویم که نگرانی کم، امری عادی است و شما را به فعالیت بیشتری وادار می‌سازد. بنابراین، با در نظر گرفتن موارد ذکر شده و با نگاهی مثبت به امتحانات بنگرید و همیشه تکرار کنید: «من می‌توانم از عهده این مسابقه علمی بر بیایم.»

 

امیدواریم این گونه در امتحانات پیروز شوید.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393ساعت 20:1  توسط احمد کریمیان | 
«اصلاً این پدرام صبر نداره، توی مدرسه برای هر موضوعی بهانه می گیره. دیروز که جامدادیش دست همکلاسی اش جامونده بود تا من رو مجبور نکرد عصر بریم در خونه دوستش و جامدادی را بگیریم دست بردار نبود!» حرف‌های زن که به این جا رسید. مرد نفس عمیقی کشید و با خودش فکر کرد که بعد از ظهر به یک کتابخانه برود و چند کتاب آموزشی درباره آموزش صبر و تحمل برای فرزندش بخرد.

آری، وقتی فرزندانمان به مدرسه وارد می‌شوند همواره فكر می‌کنیم خواسته‌های بی‌صبرانه و گاه خشمگینانه دوران كودكی آنان به پایان رسیده، اما هنگامی که درگیری با همکلاسی هایشان پیش می‌آید تازه متوجه می‌شویم هنوز هم فرزندان هفت تا یازده ساله ما برای تحمل انتظار و انصراف از خواسته خود مشکل دارند.

 

تا به حال فکر کرده‌اید که چگونه می‌شود به آن‌ها كمك كرد تا در زندگی به دنبال خواسته‌های واقعی باشند؟ تا به حال فکر کرده‌اید چگونه می‌شود فرزندانمان به این درك برسند كه در زندگی هیچ چیز در ظرف یك دقیقه انجام نمی‌شود و به دست نمی‌آید؟

 

فرزندم، کمی تأمل داشته باش

 

مثلاً همین پدرام، تا مادرش را مجبور نکرد که عصر همان روز به خانه دوستش بروند و جامدادی اش را بگیرد دست بردار نبود. چه می‌شد اگر کودک قصه ما کمی تأمل داشت و روز بعد جامدادی را از دوستش می‌گرفت؟

یا این که شاید گاهی بچه‌هایی را دیده‌اید که برای تهیه یک رنگ کیف یا لوازم تحریر جلوی مغازه فریاد می‌کشند: «من همین کیف رو می خوام...» شاید مادری را دیده‌اید که سعی در آرام کردن فرزندش دارد و باز هم نمی‌تواند وی را آرام کند! در آخر هم مادر مجبور می‌شود به زور و با تهدید کودکش را با خود به خانه بكشاند و مدام می‌گوید: «اگه دست از فریاد كشیدن برنداری تنبیه میشی!»

 

در چنین مواقعی چه باید كرد!

 

به راستی، چه باید كرد! اغلب در مواجه با چنین صحنه‌هایی است كه درمی یابیم فرزندانمان هنوز برای اندیشیدن به چیزهای دیگر در ارضای آنی خواسته‌هایشان مشکل دارند. در هر حال آن‌ها دیگر بچه‌های چهار یا پنج ساله‌ای كه خودبینی مرتبط با كودكیشان را به خوبی درك می‌کنیم نیستند. اما در سن پدرام ـ كه سن تعقل نامیده می‌شود ـ براین تصوریم كه آن‌ها با مقایسه خواسته‌هایشان با واقعیت‌های موجود قادر به معقول ساختن بی صبری‌هایشان باشند.

در حقیقت بچه‌ها مدت‌ها تحت تأثیر عامل لذت یك چیز را به گونه‌ای تمایلی و بدون توجه به الزامات بیرونی از ما تقاضا می‌کنند و تنها به خاطر محدودیت‌ها و محرومیت‌های تحمیلی از سوی والدین است كه كم كم اصل واقعیت را در ذهن می‌گنجانند. بنابراین، والدین نباید تمامی تمایلات فرزندان را تحت عنوان برطرف كردن نیازهای ضروری برآورده سازند.

آموختن به کودک برای تفاوت قائل شدن میان تمایلات و نیازها به او امكان باب كردن زمان تأمل میان تقاضا و پاسخ را خواهد داد. بدین ترتیب فرزند شما به ابداع راه حل‌های خاص خودش برای مبارزه با كمبود خواهد پرداخت. كودكی كه همه چیز را بلافاصله به دست می‌آورد این زمان را نمی‌شناسد.

 

محرومیت!

 

آری محروم شدن؛ باید بدانید بی منطقی است كه كودك را هرگز با محرومیت و سختی روبرو نكنیم و نه تنها خواسته‌هایش را برآورده كرده، بلكه به تمامی خواسته‌هایش پاسخ مثبت دهیم! در چنین حالتی او در این باور غلط بزرگ می‌شود كه نیازی به تبعیت از قوانین بزرگترها و قید و بندهای دنیای امروزی ندارد و می‌تواند صاحب همه چیز باشد؛ و این از وی انسانی مستبد می‌سازد كه چرخش دنیا را حول محور جسم كوچك خویش می‌بیند و برای صاحب همه چیز شدن بسیار حریص است. در نتیجه فرزند ما از مواجه شدن با كمبود بیم و هراس دارد. این گونه به والدین بسیار وابسته می‌شود چرا كه از دید کودک پدر و مادرش می‌توانند تمامی خواسته‌هایش را برآورده سازند؛ بنابراین هر کاری انجام می‌دهد (فریاد کشیدن، لجبازی کردن و...) تا به خواسته‌اش برسد!

فرزندم، کمی تأمل داشته باش

 

پیشنهاد ما اینست که چند کتاب آموزشی درباره آموختن صبر و حوصله به فرزندان مطالعه کنید تا بتوانید میان خواسته‌های منطقی و تمایلات آنی کودکان تفاوت قائل شوید و آنان را در این باره راهنمایی نمایید. اگر كودك تردید را در شما حس كند، علاقه بیشتری به پرخاشگری پیدا می‌کند؛ در نتیجه هنگام «نه» گفتن از خود مقاومت نشان دهید. برای فرزندتان دلیل بیاورید که به خاطر چه وسیله مورد نظر وی را برایش نمی‌خرید، یا به چه دلیل نباید در لحظه‌ای آنی به خواسته‌اش برسد. گاهی هم بگویید: «باشد برای بعد...» «کمی تأمل کن فرزندم...» یا «درسته كه من (پدر یا مادر) تو هستم ولی این دلیل نمی‌شه كه بتونم همه چیز رو برات فراهم كنم؛ من بیشتر از اینكه بخواهم تو رو به كودكی لوس مبدل كنم، دوستت دارم.»

اگر از لجبازی او عصبانی می‌شوید بهتر است بگویید: «می دونم دوست داری این وسیله رو داشته باشی، خیلی خوبه كه آدم به تمام آرزوهاش برسه. مثل توی قصه‌ها... اما همه مسائل که دست یافتنی نیست.»

یا این که مثل مادر پدرام قصه ما همان روز برای گرفتن جامدادی به در خانه دوست فرزندتان نروید و بگویید: «کمی صبر کن، دوستت حتماً فردا جامدادی رو به مدرسه میاره...»

کلام معصومین نیز انسان را به تأمل و بردباری فرا می‌خوانند؛ چنان که امام صادق (ع) فرموده‌اند: « کسى که صبر کند؛ پیروز شود.»  (اصول کافى، جلد 1، صفحه 31)

در نهایت، با رعایت نکات بیان شده در دراز مدت، حتماً کودک شما به جوانی منطقی و سرشار از تأمل تبدیل می‌گردد که همیشه در مواجه شدن با مسائل زندگی پیروز خواهد بود.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم مهر 1393ساعت 13:5  توسط احمد کریمیان | 
همانطور که در مقاله قبلی اشاره شد تدریس در اولین سال با چالش هایی همراه است که لازم است معلمان محترم با آگاهی از مهارت های مختلف تدریس در اولین سال بتوانند با این چالش ها روبه رو شوند. مهارت هایی که از شناخت محیط مدرسه و همکاران تا فنون مختلف تدریس و برقراری ارتباط را دربرمی گیرد. در این مقاله و مقالات بعدی به شرح مواردی می پردازیم که برای شما معلم تازه کار می تواند بسیار مفید باشد.

 

همکارانتان را بشناسید.

 

تدریس موفق در اولین سال (2)

 

به مرور زمان متوجه این مسئله خواهید شد که باید عضو بعضی از گروه های علمی-آموزشی باشید. برای مثال اگر حوزه آموزشی شما به اندازه ای وسیع باشد که چندین معلم در رشته تخصصی شما وجود داشته باشد در این صورت می بایست عضو گروه رشته تخصصی خود باشید. معلمانی که به مدت چند سال هم درس داده اند و هم فعالیت های دفتری و سازمانی کرده اند ممکن است خیلی راحت و مطمئن باشند. آن ها به خاطر دارند که یک معلم تازه کار دوست دارد چه چیزهایی داشته باشد. لذا عقب نشینی نکنید.

 

در جلسات گروه سعی کنید نزدیک افرادی بنشینید که تمایل دارید با آن ها آشنا شوید. سوال بپرسید و نظرات دیگران را بپذیرید. نیازی نیست نظرات خود را به زور به گروه تحمیل کنید. اما اگر علاقه خود را نسبت به کاری که همکارانتان انجام می دهند یا مطلبی که بیان می کنند نشان دهید، آن ها هم آماده خواهند شد تا شما را در گفت و گوهایشان شرکت دهند.

 

با مشاور مدرسه آشنا شوید.

در بسیاری از نواحی آموزشی، معلمان تازه کار با یک مشاور آشنا می شوند. مشاور موظف است تا اطلاعات و راهنمایی های لازم را در اختیار معلم تازه کاری که اولین سال تدریس وی در آن حوزه می باشد، قرار دهد. مشاور به معلم تازه کار کمک می کند تا با مواردی از قبیل نحوه مدیریت کلاس، نحوه برخورد با دانش آموزان مشکل ساز و سایر مسائل آشنا شود. مشاور می تواند به معلم تازه کار کمک کند تا برنامه آموزشی خود را با موفقیت اجرا کند و هم چنین با هوشیاری کامل دستورات خود را در کلاس بیان کند و تشویق ها و نصایح خود را به موقع ارائه دهد.

 

با دیگر اعضای مدرسه آشنا شوید.

گام مهم بعدی ملاقات با اعضای مدرسه است. گاهی اوقات همه ی آن ها نمی توانند در جلسات آغاز سال تحصیلی شرکت کنند. با وجود این بخش مهمی از کل مجموعه مدرسه هستند. برای مثال دفتر دار منبع مهمی از اطلاعات می باشد. او می تواند با استفاده از جزئیات بسیاری که مربوط به بخشی از آموزش می باشد از قبیل زمان ارائه گزارشات دقیق کلاس، جایگاه کتب درسی، نحوه درخواست ملزومات، روش مناسب برخورد با والدین و مواردی دیگر به شما کمک کند.

 

بایدها و نبایدها را کشف کنید.

یکی از مشکل ترین موارد برای یک معلم تازه کار کشف تمام قوانین بیان نشده ای است که در یک مدرسه وجود دارد. این مسئله می تواند مشکل ساز شود. به ویژه هنگامی که معلمان با تجربه از خط مشی و آیین نامه مدرسه پیروی نکنند، زیرا این چنین برداشت می شود که قوانین اهمیت ندارند. گاهی اوقات ممکن است شما به عنوان یک معلم تازه کار وسوسه شوید تا در برخی موارد از قانون سرپیچی کنید و یا این که قانون شکنی نمایید. حقیقت این است که اگر شما بر پیروی از قوانین اصرار داشته باشید و با نگرش مطلوبی قوانین را اجرا کنید، دانش آموزان به شما احترام بیشتری خواهند گذاشت.

 

با دقت گوش کنید و از نزدیک نگاه کنید.

در طول اولین سال تدریس خود در مدرسه جدید لازم است که با دقت گوش کردن و از نزدیک مشاهده کردن را فرا بگیرید. طی چند هفته شما با معلمان با سابقه ای که در مدرسه هستند، آشنا می شوید. به کارهایی که آن ها انجام می دهند را با دقت نگاه کنید و به صحبت های آن ها گوش فرا دهید. هرگونه سوالی در رابطه با هر مشکلی را می توانید از معلمان با سابقه بپرسید.

 

جایگاه خود را پیدا کنید.

30 نکته درباره تدریس در کلاس درس

 

اولین سال تدریس در یک مدرسه برای یک معلم تازه کار می تواند زمان تنهایی او باشد. ممکن است شما به عنوان یک معلم تازه کار سن کمی داشته باشید و بیشتر از آن که با معلمان دیگر احساس راحتی کنید، با دانش آموزان خود راحت باشید. با وجود این مناسب نیست که شما در نقش جدیدتان به عنوان یک معلم چنین احساسی داشته باشید. بدون هیچ استثنایی از برقراری روابط نزدیک و دوستانه با دانش آموزان خودداری کنید.

 

روزی که شما رابطه معلمی را به دوستی تبدیل می کنید، در آن موقع اقتدار و هویت شما به عنوان یک معلم به خطر می افتد. دانش آموزان از توجه معلم های جوان خوشحال می شوند.

 

گاهی اوقات مواردی که احتمالا به صورت رابطه بی ضرری برای معلم به نظر می رسد، از نظر دانش آموز یک رابطه کاملا متفاوت است. به ویژه درباره دانش آموزان جنس مخالف این موضوع صدق می کند. یک معلم جوان باید آسیب پذیری شخصیت کودکان و نوجوانان و خطر ذاتی آن ها را برای دوست شدن به خاطر بسپارد.

 

روابط معلم و دانش آموزان به طور تنها منجر به ایجاد مشکلاتی می شود و اغلب این مشکلات به اشتباه معلم ختم می شود. همیشه این مطلب را به خاطر بسپارید روزی که شما وارد سیستم آموزشی شدید تمام مسئولیت های یک معلم را پذیرفته اید و باید همانند یک حرفه ای رفتار کنید و اصرار داشته باشید تا دانش آموزان نیز شما را به عنوان یک حرفه ای بپذیرند.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: نسیم گوهری

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم مهر 1393ساعت 9:3  توسط احمد کریمیان | 
از این لحظه اداره و مدیریت کلاس فقط به شما سپرده می شود.

 

آموزش حرفه ای نیست که بتوان آن را در محل کار رها نمود. آنقدر لذت بخش است که یک معلم آن را به عنوان یک حرفه و یک سرگرمی انتخاب می کند. وقتی به عنوان یک سرگرمی به آموزش می اندیشید، هر روز به مدرسه می روید و تصور می کنید که سرگرم هستید و روزتان را با تفریح و سرگرمی سپری می کنید. یعنی با احساس لذت بردن به سرکار و مدرسه می روید. مسلما از مدت ها قبل پیش از این که تدریس را شروع کنید، به روزی می اندیشیدید که کلاسی برای خود خواهید داشت، همان روزی که در آن می توانید هر آن چه در دوره های آموزشی حرفه ای رشته تحصیلی خود آموخته اید به صورت عملی به کار ببندید. اکنون آن لحظه فرا رسیده است. در آن لحظه شاید نگران و دل واپس باشید که در اولین سال تا چه حد موفق خواهید بود؟ تا چه حد از مطالب آموخته شده و فراگرفته خود می توانید استفاده کنید؟ در مورد مدیریت کلاس و برقراری ارتباط با دانش آموزان و والدین چه اقدامی می کنید؟ در صورت بروز یک حرکت اشتباه یا پاسخی غلط چه می کنید؟ این ها همه فکرهایی است که یک معلم تازه کار با آن مواجه است.

 

تدریس موفق در اولین سال (1)

 

اصول و قواعد آموزش ابعاد بسیاری دارد. حتی معلمان حرفه ای هم گاهی اوقات مجبورند روش کار و نگرش خود را تغییر دهند. ضمن تدریس در اولین سال متوجه می شوید که علی رغم اتمام کارآموزی های آموزشی و فراگیری انواع روش ها و شیوه های متفاوتی که طبق آن شخصی برای تدریس آمادگی صد در صد کسب می نماید و نیز تمام آموخته هایی که در دانشکده می توانند به شما کمک کنند تا برای تدریس موضوعی آماده شوید، حقیقتا تنها آن زمانی با تمام وجود با حرفه خود آشنا می شود که در کلاس درس بدون نیروی کمکی قرار می گیرید و به تنهایی مسئول اداره آن می شوید.

 

 بدیهی است که در اولین سال نگرانی شما و توجه تان روی روش هایی که باید در پیش بگیرید تا بتوانید خود را در کلاس و مدرسه تثبیت کنید، بیش تر است اما با فکر کردن روی موضوعاتی که مضطربتان می کند و به دست آوردن پاسخ های صحیح برای آن ها از نگرانی شما کاسته می شود و به راحتی می توانید خود را در محیط تثبیت کنید و با آن ارتباط متقابل برقرار نمایید.

 

خط مشی ها و آیین نامه مدرسه را مطالعه کنید.

 

قبل از این که به ارائه طرح درس خود بپردازید یا این که برای کلاس خود برنامه ریزی کنید، لازم است با خط مشی و آِیین نامه مدرسه آشنا شوید. بسیاری از مدارس دارای کتاب راهنما برای دانش آموزان و معلمان هستند، و یا دارای برگه هایی حاوی قوانین و مقررات مدرسه و بخش نامه های داخلی می باشند. به هر حال در صورت وجود هرگونه قوانین و مقرراتی در هر خصوص، آن ها را مطالعه کنید.

 

با رفتار خود در محیط، جو سالمی ایجاد کنید.

مهم ترین عامل ایجاد کننده ی یک جو خوب و سالم، طرز فکر و رفتار شما به عنوان یک معلم است. اگر به تدریس علاقه مند باشید، دانش آموزان تان به آن پی خواهند برد. در همان حالی که به سمت کلاس می آیید آن ها می توانند با نگاه کردن به چشمانتان و لحن صدایتان به این موضوع پی ببرند. دانش آموزان تان به کلاس علاقه مند خواهند شد اگر شما علاقه مند و با انگیزه باشید.

اگرچه تدریس یکی از شغل های محبوب و با ارزش در جامعه است، اما به همان میزان حفظ نقش صحیح آن و انجام مسئولیت های آن اندکی دشوار است. مانند روزی که مشکلات زندگی بر شانه هایتان سنگینی می کند و یا روزی که پس از یک بی خوابی شبانه به مدرسه می روید و احساس خوبی ندارید، در چنین روزهایی دانش آموزان تان متوجه خواهند شد و آن ها نیز همان احساس را پیدا خواهند کرد. در حقیقت لذت کار کردن با دانش آموزان برای معلمانی که به کار خود عشق می ورزند، فرصتی را فراهم می کند تا تفاوت مثبتی را در زندگی و تحصیل دانش آموزان شان ایجاد نمایند. بنابراین رکن اساسی برای ایجاد جوی سالم و خوب در کلاس،حفظ نقش معلمی در رفتار و انجام درست مسئولیت های آن می باشد.

 

به دانش آموزانتان "خوش آمد" بگویید.

کلاس شما باید مکان جالب و با انگیزه ای باشد. هنگامی که دانش آموزان در آغاز ترم وارد کلاس می شوند در صورت امکان باید جلوی درب کلاس بایستید، به چشمان هر دانش آموزی نگاه کنید و او را با نامش صدا بزنید.دو دلیل مهم برای این کار وجود دارد:

 

اول این که ممکن است بعضی از دانش آموزان ساعات اولیه روز را بدون این که با فرد دیگری ارتباط شخصی و سازنده ای داشته، سپری کرده باشند. خوش آمد گویی شما در جلوی درب کلاس ممکن است تنها ارتباط شخصی آن دانش آموز در تمام روز باشد. مورد دیگر این که برخی از دانش آموزان پرخاشگر هستند و به نظر می رسد در دعوا و درگیری موفق می باشند. از نظر افرادی که با آن ها صحبت می کنند آنان افرادی نفرت انگیز و تلخ مزاج هستند و هیچ کس دوست ندارد در کنار آن ها باشد. اگر شما به روش خوش آمد گویی به هریک از دانش آموزان ادامه دهید، حتی آن هایی که دوست داشتنی نیستند ممکن است شما تنها برخورد مثبت آن دانش آموز در طی روز باشید.

کلاس درس

 

نگاه کردن به دانش آموزان خجالتی و پرخاشگر به منظور تغییر رفتار آن ها می تواند حیرت آور باشد، زیرا دانش آموزان خجالتی به تدریج شروع می کنند به بلند کردن سر و نگاه کردن به چشمان شما و به مرور حتی اگر به آن ها خوش آمد نگویید، خود شروع به سلام کردن می کنند. دانش آموزان پرخاشگر نیز از تلاش خود برای دادن پاسخ منفی خودداری می کنند و آن ها نیز خوش آمد گویی متقابل را آغاز می کنند.

 

دومین دلیل مهم برای خوش آمد گویی به دانش آموزان این است که سلام کردن برای دانش آموزان مشکل ساز پیامی را با این مفهوم که شما فرصت دوباره ای به آن ها داده اید، القا می کند. همچنین خوش آمد گویی به شما اجازه می دهد تا از لحاظ عاطفی آن ها را درمان کنید آن گونه که از شما به عنوان معلم انتظار می رود و ضمنا اگر در حین کار کردن با این دانش آموزان کمک هایی را که آن ها احتیاج دارند به آنان ارئه دهید، احساس راحتی بیشتری خواهید کرد و بدانید که بالاخره با خوش آمد گویی روزی این یخ شکسته خواهد شد.

 

فضایی جالب ایجاد کنید.

کلاس شما باید از لحاظ ظاهری جذاب باشد. حتی دانش آموزان دبیرستانی هم از این که کلاس شان تزیین شود، لذت می برند. شما به عنوان معلم تازه کار همچون معلم های باسابقه وسایل زیادی برای این کار در اختیار ندارید. با وجود این با کمی خلاقیت می توانید کلاستان را به کلاس ویژه ای تبدیل کنید. استفاده از اطلاعات و خبرهای مربوط به دانش آموزان و فعالیت های آن ها، برای این که به کلاس از لحاظ ظاهری جلوه دهید، کاری مفید است. دانش آموزان دوست دارند اسامی خود را به صورت چاپ شده روی تابلو ببیند. روی قسمت هایی از تابلو پوسترهای رنگی و یا طرح های جالب توجه قرار دهید. در طول سال تحصیلی خبرهایی را که در مورد دانش آموزان تان است، البته به استثنای گزارشات محرمانه کپی کنید و روی تابلوی اعلانات نصب کنید. وقتی که تابلو پر شد، تابلوی دیگری را آغاز کنید. در پایان سال تحصیلی مجموعه ای جالب حاوی اطلاعاتی درباره دانش آموزان تان خواهید داشت که هم شما و هم آن ها از دیدن آن لذت خواهید برد.

 

با برگزاری نمایشگاه کارهای دانش آموزان را ارائه دهید.

همیشه ارائه کارهای دانش آموزان برای آن ها، خوشحال کننده می باشد. اگر می خواهید کارهایی که نمره های آن ها مشخص شده و یا به نحوی درجه بندی شده را در معرض نمایش بگذارید حتما درجه و نمره آن را بپوشانید و از دانش آموزان درباره استفاده از کار آن ها اجازه بگیرید. حتی اگر درجه آن را بپوشانید دانش آموزان خودشان می توانند کارهای شایسته را تشخیص دهند و به اهداف شما پی ببرند.

 

یک بار به کارهایی که برای شرکت در نمایشگاه انتخاب نموده اید دقت کنید. نباید کارهایی را که در سطح دانش آموزان مدارس نمی باشند و یا کارهایی را که هیچ گونه رابطه موضوعی با نمایشگاه و اهداف شما ندارند، در معرض نمایش بگذارید. سعی کنید دانش آموزان پیش از موعود ارائه فعالیت های خود از موضوع مطلع شوند تا وقت کافی برای ارائه کارهای مناسب تری داشته باشند.

 

 


 

 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: نسیم گوهری

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم مهر 1393ساعت 9:2  توسط احمد کریمیان | 
وزارت آموزش و پرورش امارات در اقدامی عجیب به منظور جلوگیری از غیبت دانش آموزان و دانشجویان در مدارس و دانشگاه‌ها اقدام به کسر حقوق والدین آنها می‌کند.
به گزارش جهان به نقل از ایسنا، غیبت بیش از حد دانش آموزان و دانشجویان در مدارس و دانشگا‌های امارات باعث شد که مجلس و دولت امارات نسبت به اجرای قوانین جدیدی اقدام کند.

وزارت آموزش و پرورش امارات اعلام کرد که به منظور کاهش و جلوگیری از غیبت متوالی دانش آموزان و دانشجویان در مدارس و دانشگاه‌ها اقدام به کسر حقوق والدین آنها خواهد کرد.

این اقدام آموزش و پرورش امارات با همکاری وزارت کشور صورت می‌گیرد.
 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم مهر 1393ساعت 10:26  توسط احمد کریمیان | 

از ضعیف شدن چشم‌های فرزندتان جلوگیری کنید

 

جدی بگیرید

از ضعیف شدن چشم‌های فرزندتان جلوگیری کنید

قابل توجه والدین، اگر فرزندتان به نظر شما بد نگاه می‌کند، چشم‌ها را جمع می‌کند، از نور فراری است، دائم چشم‌هایش را لوچ می‌کند، یک جسم را خیلی از نزدیک نگاه می‌کند، چشم‌ها را مرتب به هم می‌زند، چشم‌ها را می‌مالد یا چشم‌هایش قرمز است باید توجه شما را برانگیزد و در چنین حالت‌هایی او را فوراً پیش چشم پزشک ببرید. در صورتی که نزدیک بینی در خانواده وجود دارد باید حتماً با پزشک مشورت کنید، چون ضعف چشم زمینه ارثی نیز دارد.

 

در صورتی که کودک از نظر انحراف و افتادگی پلک و به طور کلی از نظر ظاهر چشم مشکلی نداشته باشد و در انجام کارهای روزمره دچار مشکل بینایی نباشد، بهترین سن معاینه جهت اطمینان از سلامت بینایی سن 4 تا 7 سالگی می‌باشد. به خاطر اینکه شیوع تنبلی چشم در این سنین زیاد است و در صورت عدم درمان به موقع در این سنین بینایی کودک دچار صدمات جبران ناپذیری می‌شود.

 

ساده اما موثر

 

هر چه سن بالاتر می‌رود کودکان راحت‌تر به مشکلات خود پی می‌برند و درباره آن‌ها صحبت می‌کنند؛ مثلاً یک کودک ده ساله به راحتی می‌گوید که تار می‌بیند یا چشم‌هایش می‌سوزد. با این حال چون هدف جلوگیری از ضعیف شدن و مشکلات چشم‌هاست، معاینه همه کودکان حداقل سالی یک‌بار توصیه می‌شود.

بچه‌ها در سنین ده تا پانزده سال، خصوصاً در فصل تابستان، زمان زیادی را بیرون از منزل به بازی می‌گذرانند؛ از آنجا که نور آفتاب در بیماری‌های چشمی مانند قرمزی و سوزش چشم موثر است پیشنهاد می‌شود که بین ساعات ده تا چهار بعد از ظهر بیرون از منزل نباشند یا در سایه بازی کنند. همچنین در بقیه ساعات روز (حتی روزهای ابری) حتماً از عینک آفتابی استاندارد و کلاه آفتابی استفاده شود.

از ضعیف شدن چشم‌های فرزندتان جلوگیری کنید

 

برای خرید عینک آفتابی به مکان‌های فروش معتبر مراجعه کنید و قبل از آن با یک کارشناس بینایی‌سنجی در این باره مشورت نمایید. هیچ وقت از دست فروش‌ها و مغازه‌های نامعتبر عینک آفتابی نخرید. اگر به مسافرت یا مکانی می‌روید که گرد و خاک وجود دارد بهتر است به فرزندتان توصیه کنید که چشم‌هایش را هر چند ساعت یک‌بار بشوید. این مورد را نیز تذکر دهید که هنگام مطالعه، نور مناسب و فاصله کتاب 30-40 سانتی متر می‌باشد.

 

تماشای تلویزیون و کار با رایانه باعث ضعیفی چشم نمی‌شود؛ فقط گاهی ممکن است در اثر تماشای زیاد تلویزیون به خصوص از فاصله نزدیک و یا کار زیاد با رایانه چشم‌ها دچار خستگی و سوزش شوند. بعد از کار با رایانه و تماشای تلویزیون از کودک بخواهید 10-15 دقیقه به 3 متر دورتر نگاه کند. (همه می‌توانند این کار را انجام دهند) با این عمل چشم قدرت خود را بازیابی خواهد کرد.

 

دو تصور غلط در مورد معاینه چشم وجود دارد. یكی اینكه اگر خوب می‌بینید نیازی به معاینه چشم ندارید و دیگری «تست بینایی» همان معاینه چشمی است. باید توجه داشت كه اپتومتری یا بینایی سنجی علم مراقبت‌های بینایی می‌باشد و علاوه بر تست بینایی، چشم را از نظر بیماری‌های دیگری كه ممكن است علائم زودرس نداشته باشند ولی نیاز به درمان زودرس دارند معاینه می‌کند. در نتیجه معاینه كامل چشمی بسیار بیشتر از یك تست بینایی است.

 

از طبیعت کمک بگیرید

از ضعیف شدن چشم‌های فرزندتان جلوگیری کنید

می‌توان با مصرف مواد غذایی سرشار از ویتامین‌ها و مواد مغذی به سلامت چشم‌ها کمک کرد و جلوی ضعیف شدن آن‌ها و دیگر بیماری‌های چشم را گرفت. یکی از این مواد غذایی هویج است و تمام موادی که سرشار از ویتامین آ هستند. در مورد هویج توصیه می‌شود که با شیر میل شود چون چربی موجود در آن به جذب بیشتر این ویتامین کمک می‌کند. حتماً منابع ویتامین سی را می‌شناسید (مرکبات، کیوی و گوجه فرنگی...) این ویتامین، جلوی آسیب‌های رادیکال‌های آزاد را می‌گیرد و از سلول‌ها محافظت می‌کند. البته عدس که در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده، برای قدرت بینایی و جلوگیری از ضعف چشم بسیار مفید است.

 

از ضعیف شدن چشم‌های فرزندتان جلوگیری کنید

نتیجه گیری

 

بچه‌ها به خاطر کنجکاوی‌های بسیار، در معرض آسیب‌های چشمی زیادی قرار دارند که ممکن است در اثر این بازیگوشی‌ها (بازی با ترقه، آتش بازی، نگاه کردن به جوشکاری و...) سلامت چشمانشان را از دست بدهند. هوشیاری به موقع و نصایح والدین می‌تواند جلوی بسیاری از این آسیب‌ها را بگیرد.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: فاطمه رضایی گلستان

تنظیم: علی سرمدی

 

 
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم مهر 1393ساعت 9:36  توسط احمد کریمیان | 
روانشناسان می‌گویند: روش‌های سخت‌گیرانه‌ والدین منجر به کاهش اعتماد به نفس در فرزندانشان می‌شود.
 
به گزارش ایسنا، این سخت‌گیری‌ها موجب عملکرد نامطلوب کودکان در مدرسه شده و آنها را در برابر افسردگی و مشکلات رفتاری آسیب‌پذیر می‌کند.

«کیشین ونگ»، استادیار دانشگاه کالیفرنیا در این رابطه اظهار داشت: سخت‌گیری والدین و کنترل‌ها و تنبیهات سخت‌گیرانه و رفتارهای حمایتی کم در مورد کودکان و نوجوانان به هیچ‌وجه کارایی ندارند. در واقع والدینی که عادت‌های سخت‌گیرانه دارند و کارهای مثبت فرزندشان را کمتر تایید می‌کنند، بهتر است روش‌های محبت‌آمیز را برای حمایت از فرزندانشان جایگزین کنند.

در این تحقیق اطلاعات جمع‌آوری شده از 589 دانش‌آموز مقطع راهنمایی و متوسطه در چین بررسی شد. از این دانش آموزان در خصوص احساسشان نسبت به رفتارهای پدر و مادر، میزان اعتماد به نفس،‌ عملکردشان در مدرسه،‌ افسردگی و مشکلات رفتاری پرسیده شد. تحقیقات گذشته در فرهنگ‌های غربی حاکی از آن بود که هنگامی که والدین کنترل‌های روانی شدیدی بر فرزندشان داشته‌اند این کودکان دچار مشکلات رفتاری و اعتماد به نفس پایینی می‌شوند و عملکردشان در مدرسه بدتر بوده است.

به گزارش یانز، در تحقیق حاضر نیز تاثیر منفی این رفتارهای تنبیهی بر دانش آموزان چینی تایید شد و نشان داد که این قبیل دانش آموزان اغلب ناسازگاری‌های بیشتری از خود بروز می‌دهند. 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم مهر 1393ساعت 8:29  توسط احمد کریمیان | 
بخش مهمی از وظایف والدین نسبت به فرزندانشان رسیدگی به امور تحصیلی آن‌هاست. بعضی والدین به تنهایی قادرند در انجام تکالیف درسی به فرزندانشان کمک کنند؛ برخی دیگر تا مقطعی از دوران تحصیلی می‌توانند کنار او باشند و عده‌ای هم به علت مشغله فراوان اصلاً وقت ندارند به این امور رسیدگی کنند.

 

 هنگامی که بچه‌ها به مقاطع بالاتر درسی می رسند و درس‌ها سخت‌تر و پرحجم تر می‌شود و چون هر یک از اعضا خانواده به نوعی درگیر مشکلات و مسائل روزمره خود هستند، در چنین شرایطی اختصاص بخشی از بودجه خانواده جهت آموزشی مازاد بر آنچه که هست و به صورت جداگانه، می‌تواند محرکی مناسب برای جبران ضعف‌های درسی دانش آموز باشد. این کار همچنین موجب افزایش شور و شوق یادگیری و احساس رضایتمندی در فرزند شما خواهد شد. به نظرتان چه عواملی تعیین کننده این نیاز در فرزند شماست؟

 

نشانه نیازدانش‌آموزان به معلم خصوصی

نارضایتی والدین یا فرزند خانواده از کارنامه تحصیلی

 

چنانچه توانایی فرزند خود را در زمینه درسی بیش از آنچه که کارنامه تحصیلی‌اش نشان می‌دهد می‌دانید، اگر متوجه افت تدریجی یا ناگهانی درس‌هایش شده‌اید، ابتدا به دیدن معلم فرزندتان بروید و با او صحبت کنید. معلم قطعاً می‌تواند نقاط ضعف درسی او را به شما بگوید و دقیقاً مشخص کند در چه درسی مشکل دارد و علت آن را برایتان توضیح دهد. مثلاً اگر فرزند شما در ریاضی نمره خوب گرفته ولی با فارسی و روخوانی مشکل دارد می‌تواند علت این باشد که بیشتر وقت خود را صرف تمرکز روی درس ریاضی کرده و در نتیجه نپرداختن به موضوع روخوانی، در این درس دچار ضعف شده باشد. همچنین شما از طریق معلم مطلع می‌شوید که آیا فرزندتان هنگام تدریس، توجه کافی به درس داشته، حواسش پرت بوده، یا به هر دلیل دیگری به اندازه کافی درس را فرا نگرفته. با روشن شدن علت واقعی افت تحصیلی به راحتی می‌توانید با کمک معلمی خانگی وضع درسی او را سر و سامان دهید.

 

دانش آموز وقت کشی می‌کند

گاهی متوجه می‌شوید فرزندتان به انجام تکالیف مدرسه‌اش اهمیت نمی‌دهد و آن را مرتب به تأخیر می‌اندازد. در این صورت شاید او قادر نیست به تنهایی خود را با افزایش درس‌ها و میزان تکالیفش تطبیق دهد. اگر این پشت گوش اندازی ها گهگاه باشد تا حدی قابل قبول است ولی تنبلی دائمی می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل بزرگ‌تر باشد. به خصوص اگر او به تذکرات مکرر والدین و مربیان خود بی اعتنا باشد. در امر تحصیل دانش آموزان هوشیاری، درایت و تیزبینی پدر و مادرها برای شناسایی هرگونه ناهنجاری تحصیلی بسیار موثر خواهد بود. اگر آن‌ها متوجه افت درسی فرزند خود در یک درس به خصوص یا تمام دروس شدند یا گاهی شک کنند که شاید در یادگیری ناتوانایی هایی دارد، با کمک گرفتن به موقع از یک معلم شایسته می‌توانند این خلأ آموزشی را برای فرزندشان پرکنند. معلم خصوصی توانا می‌تواند کمک و حامی خوبی برای ارتقای عادات پسندیده تحصیلی، خودانگیختگی، شوق انجام تکالیف محوله و آمادگی برای امتحانات دانش آموز ضعیف باشد.

 

دائماً گیج و سر در گم است

نشانه نیازدانش‌آموزان به معلم خصوصی

گاهی متوجه می‌شوید بعضی از بچه‌ها با وجود تلاش نتیجه مطلوب دریافت نمی‌کنند، علت این است که آن‌ها به راحتی مطالب درسی را متوجه نمی‌شوند. برای درک مفاهیم خیلی ساده، واضح و روشن گیج شده و سطح درسی‌شان مطابق با میزان هوششان نیست یا حتی شاید دیرآموزتر از دیگران هستند. بنابراین از بقیه بچه‌ها عقب مانده، بی انگیزه شده، از تن دادن به این شرایط طفره می‌روند و هنگام اعتراض والدین و معلم حالت دفاعی به خود می‌گیرند. در چنین وضعی حضور معلم خصوصی می‌تواند تا حد زیادی مثمر ثمر باشد.

 

فاقد اعتماد به نفس است

طبیعی است وقتی دانش آموزی در حال یادگیری مطلب جدیدی است دچار شک و تردید شود و در عین حال بسیار خوب است که دانش آموز خود اعتراف می‌کند در مدرسه زمان تدریس مطالب جدید، نمی‌تواند خیلی خوب درس را یاد بگیرد. وقتی او از این وضع ناراضی است و می‌گوید تمرکز کافی ندارد و از دیگران عقب می‌ماند این اعتراض نشان دهنده تمایل وی به یادگیری و رقابت با سایر همکلاسی هایش است و می‌خواهد به طور مستقیم یا غیرمستقیم از شما در خواست کمک کند. اگر فرزندتان چنین حسی داشته باشد و به او کمک نشود اعتماد به نفس خود را از دست خواهد داد. اگر خود به هر دلیلی نمی‌توانید وی را حمایت کنید از معلمی خصوصی بخواهید ساعاتی را در امر آموزش درس‌ها به او کمک کند. بزودی متوجه خواهید شد که تشویش و نگرانی او از بین رفته و اعتماد به نفس تازه‌ای در فرزندتان شکل می‌گیرد. این کار همان چیزی است که دانش آموز برای پشت سر گذاشتن ضعف‌های تحصیلی و مشارکت در بحث‌های کلاسی به شدت نیازمند آن است.

 

فقدان نظارت کافی والدین

 

نشانه نیازدانش‌آموزان به معلم خصوصی

گاهی شرایطی وجود دارد یا پیش می‌آید که والدین نمی‌توانند خود مستقیماً بر روند تحصیلی فرزندشان نظارت کافی داشته باشند. اشتغال هر دو والدین، مشکلات موجود میان اعضای خانواده، افزایش سن دانش آموز و سخت‌تر شدن مطالب درسی، تغییر شیوه‌های آموزشی و... از عواملی است که باعث می‌شود رابطه میان فرزند و والدین کم رنگ‌تر شده و بعضاً موجب بروز افت تحصیلی در دانش آموز شود.

در چنین شرایطی می‌توان این مسئولیت را به فردی مطمئن در خارج از منزل واگذار کرد. کمک گرفتن از فردی دیگر برای نظارت بر روند تحصیلی فرزندتان می‌تواند چاره ساز باشد. در واقع با این کار به نوعی می‌توانید کنترل بر یادگیری او داشته و نیز رابطه‌ای غیرمستقیم با دانش آموزتان برقرار کنید. پس یاری گرفتن از معلم خانگی در شرایطی که پدر و مادر کنار فرزندشان نیستند یک ایده عالی است.

 

برخی از ناتوانی‌های جسمی

 

بعضی از ناهماهنگی‌ها از قبیل ADHD یا بیش فعالی، واژه کوری (ناتوانی فرد در خواندن بعضی کلمات)، کم بینایی، کم شنوایی و دیرآموزی می‌تواند باعث شود دانش آموز دارای این مشکلات نسبت به سایر همسالان و همکلاسی های خود یادگیری و پیشرفت سخت‌تر و کندتری داشته باشند. خوشبختانه برای چنین بچه‌هایی نیز معلمان کار آزموده، با تجربه و متخصصی وجود دارند که توانایی کمک کردن به این نوع دانش آموزان خاص را داشته و می‌توانند به آنان آموزش دهند و یادگیری را در وجود آن‌ها نهادینه و پایدار کنند.

 

یک معلم با تجربه در این زمینه می‌تواند اطلاعات درسی را با روش آسان‌تر و قابل فهم تر به این قبیل دانش آموزان منتقل کند.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مرتضی عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم مهر 1393ساعت 10:40  توسط احمد کریمیان | 
خسته و گرسنه از محل کار به خانه بر می‌گردد، بی رمق است و حوصله هیچ کاری را ندارد اما فرزندش از او می‌خواهد که با هم بازی کنند! به گوشه مبل تکیه می‌دهد و فکر می‌کند که باید وقتی هم برای فرزندش داشته باشد؛ پس با چشمان خواب آلود و بی حوصله فقط او را همراهی می‌کند!

 

وقت گذاشتن یعنی چه؟

برای کودکتان هم وقت بگذارید

حتماً شما تا به حال از زبان کارشناسان بسیاری وقت گذاشتن برای کودک را شنیده‌اید، اما بسیاری پدر و مادرها معنی درست این جملات را نمی‌دانند و گمان می‌کنند همین که در کنار کودک باشند کافیست. در واقع وقت گذاشتن برای کودک به معنی چگونه وقت گذراندن با اوست، نه به این معنی که فقط در کنارش باشید. بسیاری از والدین عقیده دارند فعالیت‌هایی مانند: بازی كردن با یك اسباب بازی آموزشی یا نکته جدیدی به او یاد دادن باعث رشد فرزندشان می‌شود. پس هر وقت احساس گناه كنند كه زمان كافی به فرزندشان اختصاص نداده‌اند یكی از این كارها را انتخاب می‌نمایند و این كه فرزندشان به آن علاقه داشته باشد یا نه مهم نیست. حتی سعی می‌کنند بازی را زودتر تمام و سراغ کارهای مهم تر بروند. برای بچه‌ها و همین طور والدین لازم است كه برخی اوقات فقط با هم خوش بگذرانند. شما پدر و مادرهای بچه‌هایتان هستید نه معلم سرخانه آن‌ها. گذران وقت ربطی به آنچه با فرزندتان انجام می‌دهید ندارد. گذران وقت از روی حالت ذهنی شما تعریف می‌شود نه از روی مجموعه فعالیت‌هایی كه انجام می‌دهید. گذران وقت هنگامی است كه شما واقعاً با فرزندتان سرگرم می‌شوید.

 

تمرکز کنید

زمانی که با کودکتان می‌گذرانید به یاد داشته باشید که باید تمام ذهنتان را به با او بودن متمرکز کنید و جز خوش گذراندن به چیز دیگری فکر نکنید. وقتی كار دیگری انجام می‌دهید، مثل شام پختن، كارهای بانكی، كارهایی كه از اداره به خانه آورده‌اید، تعمیر شیر آب یا كارهای خواهر یا برادر کوچک‌تر، نمی‌توانید توجه كاملی را به كودك معطوف كنید.

اما خیلی طبیعی و کاملاً درست است كه وقتی با فرزندتان در چنین شرایطی قرار می‌گیرید توجهتان را بین فرزند و كاری كه انجام می‌دهید تقسیم كنید. ولی اگر رابطه با فرزندان همیشه در همین حالت باشد پدر یا مادر خوبی نیستید. حتماً باید زمان‌هایی را با فرزندتان بگذرانید كه واقعاً بر همان كاری كه دو نفری در حال انجامش هستید تمركز داشته باشید نه این كه همراه با كار دیگری مثل روزنامه خواندن یا تماشای تلویزیون او را همراهی كنید.

 

دست به کار شوید

برای یک شب خاص برنامه ریزی کنید، دقت نمایید برنامه ریزیتان را طوری تنظیم کنید که فرزندتان کانون توجه شما باشد. البته این زمان باید وقتی باشد که شما فرصت و حوصله رابطه برقرار کردن را داشته باشید. یادتان نرود فرزندتان باید در کانون توجه شما باشد؛ پس اگر او تمایلی به بیرون رفتن ندارد یا احساس خستگی می‌کند اصرار نکنید و برنامه را برای وقت دیگری بگذارید.

خوب است وقتی كه برای كار یا خرید بیرون می‌روید فرزندتان را همراه ببرید؛ اما در این مواقع نمی‌توانید تمام توجهتان را به او بدهید. وقتی در فروشگاهی دنبال خرید هستید سخت است كه وقتتان را با فرزندتان بگذرانید. درست است كه می‌توانید این كارها را آهسته‌تر انجام دهید و آن را با گشت و گذار همراه كنید اما این مورد توجه بودن فرزندتان نیست.

برای کودکتان هم وقت بگذارید

 

بچه‌ها کاملاً متوجه رفتارهای بزرگ‌ترها می‌شوند. هنگامی که برای فرزندتان كتاب می‌خوانید باید كمی شور، شوق و احساس به کلام و رفتارتان اضافه كنید، حتی اگر آن داستان را صد بار برایش خوانده‌اید.

هنگامی كه فرزندتان راجع به موضوعی با شما حرف می‌زند کاملاً دقت نمایید و وانمود به علاقه مندی نكنید. وقتی آخر شب او را می‌بینید سوالات واقعی بپرسید نه سوالات سطحی. با سوالات سطحی فقط جواب‌های سطحی می‌شنوید.

 

بهتر است علایق و احساسات کودکتان را به خوبی بشناسید و با او درباره علاقه‌اش صحبت نمایید؛ سوال کنید چه چیزهایی را دوست دارد. این گونه کم کم رابطه دوستانه بین شما مستحکم‌تر می‌شود. صحبت کردن با فرزندتان وی را به سمت شما می‌کشاند و در آینده می‌توانید رابطه (فرزند- والدین) خوبی داشته باشید.

 

مطمئنم اگر مجموع زمانی را كه واقعاً هر روز با فرزندتان می‌گذرانید حساب كنید نه زمانی كه هر دوی شما اتفاقاً در یك زمان در یك محل حضور دارید بلكه زمانی كه با هم حرف می‌زنید یا با هم كاری انجام می‌دهید متعجب می‌شوید چه قدر كم با هم وقت می‌گذرانید. باید دانست چقدر وقت گذراندن با فرزند كافی است؟ هیچ دقیقه یا ساعت جادویی نمی‌تواند آن را مشخص كند. به یاد داشته باشید هر چه بیشتر با فرزندتان وقت بگذرانید بیشتر به نفع او است.

بگذارید باز هم تکرار کنم که گذراندن وقت با کودک یعنی زمانی را که با فرزندتان می‌گذرانید کاملاً متعلق به وی است.

 

نتیجه گیری

در نهایت، بهتر است یك ساعت را صادقانه با فرزندتان بگذرانید تا اینكه دو ساعت با او باشید در حالی كه ذهنتان جای دیگری است. دو راه برای افزایش مقدار زمانی كه واقعاً با فرزندتان می‌گذرانید وجود دارد: اگر برایتان مقدور می باشد وقت بیشتری با او بگذرانید و اگر برایتان امكان ندارد به خاطر شغل یا سایر الزام‌ها سعی كنید حضورتان را زمانی كه با هم هستید افزایش دهید.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مرتضی عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مهر 1393ساعت 8:52  توسط احمد کریمیان | 
هر کاری اصول و قواعد خاص خود را دارد که با رعایت آن‌ها می‌توان به بهترین نحو از عهده انجام آن کار برآمد. تمرکز، درس خواندن، خلاقیت و... حتی امتحان نیز اصول و قواعدی دارد. در این جا نکاتی بیان می‌شود که با رعایت آن‌ها نتیجه خوبی در امتحانات خواهید گرفت.

 

  • به موقع و مجهز در جلسه امتحان حاضر شوید. عاقلانه‌ترین کار اینست که قبل از شروع پاسخگویی سوال‌ها، همه اوراق امتحانی را بررسی نمایید. به خود تلقین کنید که به خوبی از عهده امتحان برخواهید آمد و موفق خواهید شد.
  • در جلسه، تمام ابزارهایی که در امتحان مورد نیاز است را همراه داشته باشید. خودکار، مداد، پاک کن و... به تعداد کافی داشته باشید تا دچار مشکل نشوید.

 

اصولی که باید در طول امتحان رعایت شوند

 

  • مشخصات خواسته شده (نام، نام خانوادگی، کلاس و ...) را روی برگه امتحانی بنویسید. متأسفانه در بسیاری موارد دانش آموزان به خاطر عجله برای پاسخ گویی سوالات، این مسئله را فراموش می‌کنند و دچار دردسر می‌شوند.
  • وقت خود را تقسیم بندی کنید و مراقب زمان باشید. پس از دریافت برگه امتحانی، زمان لازم برای پاسخ دادن به هر سوال را در نظر بگیرید و فرصتی برای مرور آن‌ها باقی بگذارید.
  • سوال را چند مرتبه با دقت بخوانید و مطمئن شوید که از شما چه پرسیده؛ کاملاً توجه نمایید که از شما چه خواسته شده است. چون طراح سوال، در برخی سوالات نکاتی که در جواب‌های تستی کتاب وجود ندارد مثل مواردی شامل نیست و نمی‌باشد را می‌خواهد.
  • برخی از سوال‌ها دارای نمره‌های بیشتری است و برخی از آن‌ها نیز آسان‌تر می‌باشد. بعضی دانش آموزان فکر می‌کنند که ابتدا باید به سوال‌هایی که بیشترین نمره را دارد پاسخ دهند. ما معتقدیم که بهترین راه، شروع پاسخ سریع دادن به سوال‌های آسان است. این کار سه مزیت دارد:
  1. شما توانسته‌اید با کم‌ترین تلاش، نمره قابل توجهی بیاورید.
  2. برای پاسخگویی به سوال‌های مشکلی که باقی مانده، اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنید و آرامتر می‌شوید. این آرامش به نوبه خود موجب روشن‌تر فکر کردن درباره سوال‌های بعدی می‌شود.
  3. فرصت بیشتری برای پاسخ گویی به سوال‌های مشکل دارید؛ ولی اگر از سوال‌های مشکل شروع کنید نگران و ناراحت می‌شوید، تمرکزتان را از دست می‌دهید و شانس جواب دادن به سوال‌هایی که به خوبی می‌دانید را نیز از دست می‌دهید. یکی از دلایل خواندن همه پرسش‌ها قبل از شروع به پاسخ دادن اینست که اغلب وقتی شما مشغول پاسخ دادن به سوالات آسان هستید، به جواب سوال‌های مشکل هم فکر خواهید کرد.

اصولی که باید در طول امتحان رعایت شوند

 

  • در سوال‌های تشریحی، قبل از جواب دادن، فهرست کوتاهی از مطالبی که مرتبت با سوال به نظرتان می‌رسد را بنویسید. سعی کنید تمام نکته‌های کلی مرتبط با سوال را شرح دهید و جزئیات مربوط را بنویسید. همواره اصل موضوع را دنبال نمایید.
  • در حالی که سوال را جواب می‌دهید، نکته‌هایی که درباره سوال‌های دیگر به ذهنتان خطور می‌کند را یادداشت کنید تا از یادتان نرود. این یادداشت‌ها ضمن آن که به شما در نوشتن پاسخ‌های کامل کمک می‌کند، از هیجان شما می‌کاهد و به شما آرامش می‌دهد.
  • در سوال‌های تشریحی، برای اضافه کردن مطالب تازه جای کافی در نظر بگیرید، برای این کار بهتر است یک طرف کاغذ را بنویسید تا پشت آن برای توضیح‌های اضافی خالی باشد. با علامت گذاری درست می‌توانید مطالب توضیحی را نشان دهید.
  • با خط خوانا بنویسید، در امتحان ریاضی شکل‌ها را به دقت رسم کنید. راه حل‌ها، شماره‌ها و اعشار را درست بنویسید، طوری که مختلط نباشند.
  • بیش از اندازه روی یک سوال توقف نکنید، اگر بعضی پاسخ‌ها به ذهنتان نمی‌آید، خونسردی خود را حفظ کنید و در فرصتی دیگر برای یادآوری آن بکوشید.
  • در جلسه امتحان به دیگران توجه نکنید که چه کسی دیر می‌آید یا چه کسی زود برمی خیزد. از زود پاسخ دادن مغرور نشوید و زود هم بلند نشوید؛ بلکه یک بار با دقت سوال‌ها و پاسخ‌ها را مرور کنید تا اگر احیاناً نکته‌ای جا انداخته یا اشتباه نوشته‌اید، اصلاح کنید.
    اصولی که باید در طول امتحان رعایت شوند

     

  • در صورتی که وقت امتحان به نظرتان طولانی آمد و خسته شدید؛ چشمانتان را به مدت یک یا دو دقیقه ببندید. این استراحت کوتاه کارآیی ذهنتان را افزایش می‌دهد.
  • پیش از تحویل ورقه، یک بار تمامی آن را بخوانید. اشتباه‌های املایی، نقطه گذاری‌ها و احیاناً از قلم افتادگی‌ها را اصلاح کنید. بدین گونه می‌توانید در پاسخ‌ها دقیق شوید و احیانا در پاسخ‌های غلط تجدید نظر کنید.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم مهر 1393ساعت 7:33  توسط احمد کریمیان | 
ساعت‌ها بود که کتاب و دفترهایش روی زمین پهن بود. این عادت هر روزه‌اش بود که بعد از آمدن از مدرسه به اتاقش می‌رفت؛ کتاب و دفترهایش را به منظور خواندن و انجام تکالیف از کیفش در می‌آورد و درست تا فردای همان روز تا دقایقی قبل از مدرسه آن‌ها را جمع نمی‌کرد! درست چند دقیقه قبل از رفتن به مدرسه آن‌ها را بی آنکه خطی از آن نوشته شده باشد جمع می‌کرد و...
 

اما با دانش آموزانی که کمتر از توانشان موفقیت کسب می‌کنند، چه باید کرد تا به حد مناسب برسند؟

 

همیشه علتی برای اینکه وضعیت تحصیل کودک آن طور که باید و شاید خوب نیست، وجود دارد. باید علت‌ها را بررسی کرد و بعد با توجه به مشکل دانش آموز به او کمک کرد و راهکار ارائه داد. اولین و شاید مهم‌ترین مسئله این است که شاید برخی کودکان مشکل یادگیری داشته باشند و این مشکل جلوی موفقیت آن‌ها را در مدرسه می‌گیرد و ممکن است به مشاوره‌های تخصصی نیاز داشته باشند.

 

بازم درس و مشقم دیر شد...

 

گروهی دیگر ممکن است دچار مسایل عاطفی و احساسی باشند از جمله جدایی والدین؛ مرگ یکی از آن‌ها، به دنیا آمدن فرزند دیگر و ...که در این موارد باید از متخصص کمک گرفت.

 

به طور کلی برخی کودکان دیرتر ارزش‌های خود را نشان می‌دهند و به اصطلاح، دیر تر شکوفا می‌شوند یا به عبارتی، کمی دیرتر به بلوغ فکری می‌رسند. این مسئله گاهی به ژنتیک بر می‌گردد و جنبه ارثی دارد که برخی افراد دیرتر به رشد و بلوغ فکری می‌رسند.

 

دانش آموزی که زیاد در تحصیل موفق نیست مرتب سرزنش و تحقیر می‌شود، باید فشار را بر روی آنان کم کرد. او خود به خوبی درک می‌کند که نتیجه کارش راضی کننده نیست؛ بنابراین انتظارات زیاد از حد را متوقف کنید و به طور مداوم از کودک نمره بالا نخواهید. والدینباید اهداف خود را با کودک واقع بینانه تعیین کنند، با این کار هم تنش‌های بین کودک و اولیا کم می‌شود و هم کودک اعتماد به نفس بیشتری خواهد یافت.

 

باید از روش‌های ایجاد انگیزه برای کودک استفاده کرد و وی را تشویق به تلاش کرد البته این تشویق نباید حالت شرطی برای کودک پیدا کند و او به این باور برسد که تنها در مقابل گرفتن هدیه و تشویق است که باید درس بخواند.

 

باید موفقیت در تحصیل و بازگشت خوبی‌ها از طریق آن را در وجودش نهادینه شود که تنها کار خوب او پاداشش همان نمره و احساس خوبی است که دریافت می‌کند.

بازم درس و مشقم دیر شد...

 

در کودکان احساس امنیت ایجاد کنید. واکنش‌های مثبت و همراه با تشویق، خیلی مفیدتر و موثر تر از شکایت‌ها و ابراز نارضایتی مداوم هستند.

 

همواره کودک را راهنمایی کنید تا در رسیدن به اهدافش ثابت قدم تر باشد. همیشه او را تشویق کنید و برانگیزید که به راه خود ادامه دهد. مطالعات نشان می‌دهد والدینی که در مواقع موفقیت به فرزندانشان توجه نشان داده‌اند و درباره آن موفقیت با آن‌ها صحبت کرده‌اند باعث موفقیت و پیروزی بیشتری در فرزندانشان شده‌اند.

 

بنابراین والدین باید حمایتگر فرزندشان باشند و او را با تشویق‌ها و ابراز نظرات مثبت خود علاقه‌مند کنند و به وی بفهمانند که چه انتظاراتی از او دارند. پدر و مادرها باید به کودک کمک کنند تا احساس خوبی نسبت به درست انجام دادن وظایفش داشته باشد و حس کند والدین به کاری که انجام می‌دهد، علاقه‌مند و به آن توجه دارند.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: ملیحه قشقایی

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم مهر 1393ساعت 10:22  توسط احمد کریمیان | 
مادر تقریباً کارش تمام شده بود و فرصت پیدا کرده بود تا کمی هم به پسرش برسد. صدایش را بلند کرد و به سینا که در حال بازی کردن با رایانه بود گفت : «سینا مامان تکالیفت رو انجام دادی؟» سینا جواب داد: «بله مامان خیلی وقته!» مادر دوباره گفت: «لطفاً تکالیفت رو بیار تا ببینم.» سینا حساس بودن بازی را بهانه کرد تا بلکه از پای رایانه بلند نشود ولی بی فایده بود و مادر اصرار داشت تا تکالیفش را چک کند. مادر با وسواس خاصی دفتر تلاش سینا را ورق می‌زد؛ صدایش را بالا برد و با ناراحتی رو به سینا گفت :« مگه این جا ننوشته دور فعل خط بکش چرا دور صفت خط کشیدی؟ یعنی فرق فعل وصفت رو نمی دونی؟ چرا غلط املایی داری مگه مشق رو از روی کتاب نمی‌نویسی؟ چرا ریاضیاتت رو اشتباه حل کردی؟ تو که جدول ضرب رو بلدی و...» خلاصه بعد از تمام این حرف‌ها مادر دستش را روی سرش گذاشت و ادامه داد: «سینا چرا این قدر بی دقتی؟ حواست کجاست؟ چرا دقت نمی‌کنی؟» اما، سینا حرف‌های مادر را طور دیگری در ذهنش تداعی می‌کرد: «ای نادان! دوباره غلط؟»

 

یادگیری دقت

بازم اشتباه! چرا دقت نمی‌کنی؟

 

 

یاد گرفتن دقت برای کودک کار مهم و دشواری است؛ هدف این نیست که کودکان خیلی با دقت بشوند و نقصی در کار آن‌ها نباشد. درمان بی دقتی هم بدین گونه نیست که به طور مداوم به آنان نق زده شود و بگوییم که اشتباه می‌کنند؛ بلکه باید به آن‌ها آموخت تا بکوشند و به دقت کردن اهمیت بیشتری بدهد. باید به کودکان کمک کرد تا مهارت دقت و تمرکز حواس را بیاموزند.

 

مشکل را مشخص کنید

 

باید به طور منظم کارهای کودک را مرور کرد و به او کمک نمود تا دریابد مسئله چیست و مشکل کجاست؟ اگر درس را خوب فهمیده و می‌داند پس به چه علت اشتباه می‌کند؟ گاه دانش آموز در تکالیفش و حتی برگه امتحانی دچار این بی دقتی می‌شود؛ مثلاً کودکی درس ریاضی را آموخته است ولی بی آنکه یک بار دیگر برگه جواب سوالات امتحانش را نگاه و چک کند برگه را تحویل می‌دهد. برخی نیز تصور می‌کنند همه سوالات شبیه به هم هستند و با یک بار خواندن سوال اقدام به جواب دادن می‌کنند، یا مثلاً تمایل دارند اولین نفر برگه امتحان را تحویل دهند. چنین مواردی برای تکالیف منزل نیز صادق است؛ برای همین این گونه دانش آموزان زیاد اشتباه می‌کنند.

 

باید حواسمان به بی دقتی کودک باشد

 

هیچ کس صد در صد دقیق نیست، اما اگر به گونه‌ای تلاش کنیم می‌توانیم به هدفمان برسیم. خواندن دستورالعمل‌ها اغلب مشکل بی دقتی را حل می‌کند؛ بنابراین از دانش آموز بخواهید دستورالعمل‌ها را بخواند و دور آن‌ها خط بکشد، چون این خط کشیدن مشخص کننده کاری است که می‌خواهد انجام دهد. از او بخواهید پس از انجام تکالیف هر صفحه را بازبینی نماید و حتی پایین برگه را خودش امضا کند، کودکان این کار را خیلی دوست دارند.

 

دقت را تقویت کنید

بازم اشتباه! چرا دقت نمی‌کنی؟

معلمان باید دقیق بودن را در کودک تقویت کنند و به آنان بفهمانند که دقت در زندگی از اهمیت زیادی برخوردار است. باید کودک را تشویق نمایند که اگر تکلیفی را به والدین دانش آموز نشان می‌دهند برای اینست که نسبت به تکالیف گذشته‌اش دارای غلط کمتری می‌باشد و معلوم می‌شود که دقت بیشتری کرده است. معلم حتماً این نکته را به کودک گوشزد کند که خیلی بهتر از قبل است و اگر او بخواهد بهتر هم می‌شود.

بنابراین توصیه ما به آموزگاران اینست که کارهای با دقت را به نمایش بگذارید تا دانش آموز متوجه اهمیت آن شود؛ با دقت بودن را به صورت یک ویژگی برتر و امتیاز خاص در آورید. عواقب بی دقتی را به کودک بفهمانید، مثلاً یک بی دقتی در نوشتن تاریخ در کارت تولد برای دوستان می‌تواند تولدش را کلا به هم بزند یا گرفتن یک شماره‌ی اشتباه از شماره تلفن منزل دوستش هیچ وقت نمی‌تواند او را با دوستش ارتباط دهد، حتی اگر اختلاف بر سر یک یا دو شماره باشد. گوشزد کردن این عواقب می‌تواند تلنگری برای دقت بیشتر کودک شود.

 

دقت را با تعیین مجازات تقویت کنید

 

پس از اطمینان حاصل کردن از فهمیدن کودک که دقت داشتن و بی دقتی چه مزایا و معایبی دارد در صورت تکرار باید از روش‌های دیگری استفاده کرد تا خود بدین نتیجه برسد که همان دقت در ابتدای کار بهتر است تا عواقب بعدی. باید از روش تصحیح بیش از حد استفاده نمود این می‌تواند بهترین روش باشد؛ مثلاً پس از مرور تمام تکالیف باید به دانش آموز گفته شود در تکالیفت سه یا دو غلط بود، بهتر است خودت تکالیف را مرورکنی تا آن‌ها را بیابی!

یا کودک را مجبور کنید کار را دوباره انجام دهند، اگر تکالیفش را با بی دقتی انجام داده بود متوجه اشتباه خود می‌شود. نهایتاً، انجام موارد ذکر شده خود به خود و با مرور زمان این اصل را در دانش آموز ایجاد می‌کند که درست انجام دادن تکالیف در ابتدا بهتر از دوباره نویسی آن است.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: ملیحه قشقایی

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم مهر 1393ساعت 8:33  توسط احمد کریمیان | 

فرزندان برای انجام تکالیف درسی باید دارای محیط آرامی باشند، آنان نمی‌توانند تکالیف خود را جلوی تلویزیون یا هنگامی که با تلفن صحبت می‌کنند انجام دهند. یا وقتی که حواسشان توسط خواهر و برادرهایشان مشغول می‌شود نمی‌توانند تکلیف خود را انجام دهند. بنابراین با رعایت نکات ذیل می‌توانید آنان را به انجام دادن تکالیف علاقه‌مند سازید.

 

  • محل انجام تکالیف باید دارای نور کافی باشد و از حواس پرتی کودک هنگام انجام تکالیف خودداری کنید چون برای تمرکز حواس وقت لازم است.
  • میز تحریر فرزندتان را به آنچه برای انجام تکالیف نیاز دارد تجهیز کنید (مداد، خودکار، نوار چسب، قیچی، خط کش، گونیا، پرگار، کاغذ چک نویس، فرهنگ لغت، تقویم رومیزی و...) تا برای پیدا کردن وسایل مورد نیازش دست از کار نکشد.
  • تکلیف درسی باید به موقع انجام شود؛ درگیر شدن شما در برنامه ریزی جهت انجام تکالیف بسیار مهم است و کودک باید در انجام کارهای درسی و غیردرسی نظم پیدا کند.

 

چگونه فرزندم را به انجام تکالیف درسی تشویق کنم؟

 

  • زمان انجام تکالیف  درسی یک زمان از پیش برنامه ریزی شده و اختصاصی است که در طول آن زمان فرزندتان باید تکالیف خود را انجام دهد و باید درک کند که در این زمان بازی کردن، صحبت با دیگران، تماشای تلویزیون را خاتمه دهد و به محل انجام تکالیف برود.
  • برنامه ریزی روزانه برای طول هفته نوشته شود؛ که در کودکان زیر کلاس سوم، والدین این کار را انجام داده و برای دانش آموزان سوم تا دوم راهنمایی با همکاری والدین و خود کودک و از دوم راهنمایی تا آخر دبیرستان خود محصل باید زمان برنامه ریزی‌ها را مشخص کند.
  • بهترین زمان را به انجام تکالیف اختصاص دهید. برای کودکانی که تکالیف را سریع و بی توجه انجام می‌دهند زمان اجباری انجام تکالیف را مشخص نمایید و در صورت امکان تکلیف را ارزیابی کنید. بدین طریق بچه در می یابد که اگر تکلیف را غیر مسئولانه انجام دهد به او وقت آزاد جایزه داده نخواهد شد.
  • شاگردان بزرگتر را تشویق کنید تا از برنامه ریزی هفتگی استفاده کنند.  به کودک بیاموزید هر وقت به وی تکلیف داده می‌شود، باید برنامه درسی‌اش را با دقت یادداشت کند تا بتواند آن را صحیح انجام دهد.
  • از کمک کردن به فرزندتان برای انجام تکالیف درسی خودداری کنید. برخی والدین با انجام دادن تکلیف درسی فرزندان، این باور را در وی تأیید می‌کنند که او خودش نمی‌تواند کارش را انجام دهد.
  • به فرزندتان بگویید که از او انتظار دارید تکالیفش را خودش انجام دهد؛ هر چند این تکالیف مشکل است ولی اگر کمکی از دستتان بربیاید کوتاهی نمی‌کنید. هر چه کودک بزرگتر می‌شود و به کلاس بالاتر می‌رود، میزان استقلال فردی انجام تکالیف درسی را بیشتر کنید.
  • نظارت بر حسن انجام تکلیف را داشته باشند؛ به فرزند خود دلگرمی بدهید که می‌تواند به صورت غیر وابسته و مستقل عمل کند.
  • برانگیختن فرزندان در جهت انجام دادن کارشان بهترین وجه است. بچه‌ها به تحسین اهمیت می‌دهند، تحسین به ویژه برای بچه‌هایی که به سختی برانگیخته می‌شوند، اهمیت دارد. به خاطر داشته باشید که تحسین شما می‌تواند در ایجاد احترام به خود، در فرزندتان و نیز کمک به او در کسب رفتارهای مناسب جهت انجام تکالیف اثر زیادی داشته باشد.
  • تلاش‌های فرزندانتان را به طور مستمر تحسین کنید؛ مثل : «از اینکه تکلیف درسی‌ات را هر روز به موقع شروع می‌کنی خوشحالم.» و «واقعاً به خاطر اینکه تکالیف درسی‌ات را بدون کمک دیگران انجام می‌دهی خوشحالم.» یا «از اینکه توانسته ای غلط املایی را کمتر کنی خوشحالم؛ چقدر زحمت می‌کشی.» به خاطر داشته باشید که در آغوش گرفتن یا دستی به شانه او زدن، اثر پیام شما را افزایش خواهد داد.
  • از تشویق‌های مورد علاقه کودکان جهت افزایش انگیزه در انجام تکالیف استفاده کنید. مثل پارک رفتن و مهمانی رفتن. حتی می‌توانید از تشویق‌های ساده استفاده کنید؛ حداقل زمان لازم برای بدست آوردن جایزه برای کودکان ابتدایی سه تا پنج روز، برای راهنمایی یک تا دو هفته و برای بچه‌های دبیرستان دو تا چهار هفته است؛ بدین صورت که یک جدول یا مربع مشخص کنید. هر موقع که تکلیف انجام گرفت یک مربع را پدر یا مادر امضاء کند و هر موقع به 10 مربع رسید جایزه‌ای با توجه به سن کودک برای وی در نظر بگیرید.
    چگونه فرزندم را به انجام تکالیف درسی تشویق کنم؟

     

  • اگر فرزندانتان تکالیف درسی‌شان را انجام نمی‌دهند با آن‌ها ارتباطی قاطعانه برقرار کنید.  مشاجره با فرزندان موقعیتی است که بردی به همراه ندارد. صحبت‌های خصمانه فقط آنان را تحقیر می‌کند. این صحبت‌ها اعتماد به نفس آن‌ها را ضایع می‌کند. داد و بیداد کردن با فرزند در واقع عصبانیت و عدم کارایی شما را نشان می‌دهد نه قدرتتان را و در نهایت باعث می‌شود که اصلاً به حرف‌های شما توجه نکند. اگر شما در موضع قدرت قرار دارید، باید قاطعانه انتظارتان را مطرح کنید و مجبور نیستید مشاجره کنید.
  • به فرزندتان روشن و قاطع بگویید که انتظار دارید تکالیف را مسئولانه انجام دهد. در برابرش بنشینید و درست به چشمانش نگاه کنید، انتظاراتان را آرام و قاطع بیان کنید «در این خانه مهم‌ترین مسئولیت تو این است که تکالیف درسی‌ات را انجام دهی. باید تکالیفت را در زمان انجام تکالیف روزانه، و در حد توانت به بهترین وجه انجام دهی.»
  • با فرزندانتان مشاجره نکنید و درخواست خود را مکرر و با قاطعیت تکرار نمایید. در برابر هر بهانه‌ای که فرزند برای انجام ندادن تکالیف می‌آورد درخواست خود را قاطعانه تکرار کنید. در برخورد با فرزندان، موضع خود را حفظ کنید. آن‌ها باید بفهمند که شما مشاجره نخواهید کرد و شاهد انجام تکالیف درسی آن‌ها خواهید بود. باید مثل والدین قدرتمند با صبر و حوصله با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و از او بخواهید که هیچ کار دیگری نباید بر انجام تکالیف درسی‌اش پیشی بگیرد. ایستادگی شما به نفع وی است.
  • به فرزندتان بگویید که انتخاب با اوست اگر علاقه‌مند است که از امتیازات روزانه مثل تلویزیون تماشا کردن، بیرون رفتن، تلفن به دوستان و... استفاده کند اول باید تکالیفش را انجام دهد و قبل از اتمام کامل تکالیف نمی‌تواند از پشت میز خارج شود. از تهدیدهای بی معنا که عملی نیستند خودداری نمایید: مثل «خودت می‌دانی اگر تکلیفت را انجام ندهی چه می‌شود، اگر به کارهایت نپردازی تنبیه خواهی شد.»
  • روی خواسته‌هایتان پافشاری کنید و مصالحه نکنید هر چند کودک با ترفندهای خود حس ترحم شما را برانگیزد. بعضی کودکان با گریه کردن و اظهار عجز نمودن، عصبانیت، داد و بیداد کردن یا با اظهار بی تفاوتی نسبت به خواسته شما واکنش نشان می‌دهند؛ اما شما با صبر و بدون عصبانیت روی درخواست خود پایدار باشید.
  • تکلیف درسی حلقه ارتباطی بین خانه و مدرسه است در نتیجه معلمین باید همیار شما در مدرسه باشند. در مواردی مشکلات تکلیف درسی فرزندانتان را می‌توان با یک تلاش هماهنگ شده بین شما و معلم حل کرد.معلمان خوب علاقه‌مندند تا از مشکلات شاگردانشان اطلاع داشته باشند. معلمان نظرات شما را با اشتیاق می‌پذیرند و از تبادل اطلاعات و ایده‌ها استقبال می‌کنند. بنابراین اگر کودک تکالیف درسی‌اش را انجام ندهد با معلمش تماس بگیرید. ممکن است کودک ناتوانی در یادگیری یا حواس پرتی داشته باشد.
    چگونه فرزندم را به انجام تکالیف درسی تشویق کنم؟

     

  • اگر فرزندتان تکالیفش را به منزل نمی‌آورد یا به اتمام نمی‌رساند با معملش تماس بگیرید و با وی مشورت کنید. از معلم کودکتان بخواهید که کلیه تکالیف درسی را در یک جدول با تاریخ برای شما بنویسد. اگر هم فرزندتان تکالیف درسی‌اش را سر هم بندی می‌کند یا در انجام تکالیفش عادت‌های نادرستی دارد، بازهم با معلمش تماس بگیرید. کودک باید مطمئن شود که شما با معلمش هماهنگ هستید و معلم از شما خواسته که در این زمینه به وی کمک کنید.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

 
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم مهر 1393ساعت 9:32  توسط احمد کریمیان |