تعلیم و تربیت
یک روانشناس کودک با بیان اینکه بازی‌های مجازی، مرگ نورون‌های عصبی کودکان را رقم می‌زند، گفت: والدین کمتر از 20 درصد در شکل گرفتن شخصیت کودکان نقش دارند.
کد خبر: ۴۵۰۸۷۲
تاریخ انتشار:۲۹ آبان ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۶-20 November 2014
 
 
یک روانشناس کودک با بیان اینکه بازی‌های مجازی، مرگ نورون‌های عصبی کودکان را رقم می‌زند، گفت: والدین کمتر از 20 درصد در شکل گرفتن شخصیت کودکان نقش دارند.

«سعید رضایی» در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: بازی‌ها و ورزش‌های گروهی بیشترین تأثیر را در شکل‌گیری شخصیت کودکان دارند تا حدی که این تأثیر نزدیک به 40 درصد شکل‌گیری شخصیت کودکان را شامل می‌شود.

وی اظهار کرد: رفتار والدین کمتر از 20 درصد حتی نزدیک به 11 درصد در تربیت کودکان خود نقش دارد.

این روانشناس افزود: بازی برای کودکان مثل آب برای ماهی بوده و همانطور که آب نقش حیاتی در زندگی ماهی دارد بازی و ورزش نیز نقش مهمی را در زندگی کودکان ایفا می‌کند.

رضایی با بیان اینکه امروز یکی از تأکیدات روانشناسان کودک فراهم کردن مکان برای بازی‌های کودکان است، ادامه داد: بازی و کنش‌های بازی‌گونه به خصوص بازی‌های گروهی باعث شکل‌دهی به رفتارهای اجتماعی و ایجاد زمینه برای برقراری ارتباط می‌شود.

به توصیه این روانشناس، باتوجه به افزایش تک فرزندی و کم بودن تعامل اجتماعی در بستر خانواده، به شرط مناسب بودن شرایط برای رشد کودکان، کودکان پس از 3 سالگی باید وارد مهدکودک شده و زندگی اجتماعی خود را این‌گونه آغاز کنند.

وی در ادامه افزود: امروزه کودکان تک بعدی بزرگ می‌شوند و با توجه به اهمیت حضور در اجتماع باید یادگیری مهارت‌های اجتماعی را در اولویت قرار دهیم.

این روانشناس اظهار کرد: کودکان با بازیگوشی می‌خواهند اول خود و سپس محیط اطراف خود را کشف کنند، باید شرایط را برای کشف هرچه بهتر محیط اطراف کودکان فراهم کنیم، چون در صورت نبودن شرایط مناسب و آشنا نشدن این کودکان با محیط اطراف خود، این کودکان دچار افسردگی شده و برای رهایی از دیوارهای افسردگی دست به بازیگوشی و لجبازی می‌زنند که این افسردگی را به اشتباه بیش‌فعالی می‌نامند.

رضایی تصریح کرد: معلمان نقش زیادی در رشد کودکان داشته و با توجه به این امر باید با درک شرایط رشدی کودکان نسبت به شاگردان خود توزیع مناسبی از توجه را داشته باشنذ.

وی گفت: امروزه در اغلب مدارس به مقوله‌ی بازی، سرگرمی و ورزش تأکید زیادی دارند، این فعالیت‌ها روی زندگی مسالمت‌آمیز و رشد و بالندگی کودکان تأثیر بسزایی دارد، چون با پیشرفت در زمینه‌ی بازی و ورزش علاوه‌بر رشد تفکر اجتماعی، کودکان احساس موفقیت نیز می‌کنند.

این روانشناس ادامه داد: خوشبختانه امروزه در آموزشگاه‌ها زنگ ورزش احیا شده و معلمان متخصص ورزش کودکان نیز به کار گرفته شدند، اما باید اذعان کنیم که هنوز در ایجاد فضاهای ورزشی ضعف داریم.

رضایی با بیان اینکه ورزش‌های گروهی که فعالیت‌های گروهی را به‌دنبال دارند سبب ایجاد ارتباط و تعامل گروهی شده و کنار آمدن با قوانین و یادگیری بایدها و نبایدها را به‌دنبال دارد، افزود: این امر موجب افزایش مسئولیت‌پذیری کودکان و در نتیجه کاهش استرس و تأمین سلامت آنها می‌شود.

وی گفت: ورزش‌های انفرادی برای کودکان توصیه نمی‌شود، چون اصل فعالیت گروهی است، در ورزش‌های انفرادی برخی اصل‌ها از قبیل طرد شدن تجربه نمی‌شود.

این روانشناس تصریح کرد: ورزش‌های گروهی به‌لحاظ اجتماعی و روانشناختی تأثیر بسزایی در شخصیت کودکان دارند، این در حالی است که بازی‌های مجازی باعث ایجاد آسیب‌های عصب شناختی و پرخاشگری می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: بازی‌های مجازی روح اجتماعی نداشته و باعث بروز مشکلات و مرگ نورون‌های عصبی در کودکان می‌شوند، کودکان امروزی در شرایط امروزی از بدو تولد تا 20 سالگی هرروز یک نورون عصبی را از دست می‌دهند که نبود فعالیت‌های گروهی مناسب و سالم موجب افزایش مرگ این نورون‌ها می‌شود، این در حالی است که حضور در گروه‌های اجتماعی به هرس شدن منطقی نورون‌ها کمک کرده و باعث کاهش ریزش سلول‌های عصبی در کودکان می‌شود. 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393ساعت 10:49  توسط احمد کریمیان | 
به گزارش جهان به نقل از فارس، علی اصغر فانی وزیر آموزش و پرورش در حاشیه یکصد و سی‌و‌ششمین نشست مشاوران امور ایثارگران وزارتخانه‌ها در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که «در حال حاضر چه تعداد ایثارگر و جانباز درخواست بازنشستگی داده‌اند؟»، اظهار داشت:‌ درخواست ۵ هزار مجور کرده‌ایم و اگر معاونت توسعه و مدیریت ریاست جمهوری مجوز دهد، آنهایی که درخواست داشته‌اند با اولویت، موافقت می‌کنیم.

وی در خصوص واگذاری مدارس دولتی به مؤسسان مدارس غیر دولتی و انتقادات زیاد در این خصوص یادآور شد: چون این قانونی است، عقب‌نشینی نمی‌کنیم و ممکن است در اجرای آن نیاز به اصلاحی باشد که آن را اصلاح می‌کنیم.

فانی در خصوص ارزیابی و بازدید نمایندگان از این مدارس و اصلاحات مورد نیاز گفت: نمایندگان از تعدادی مدارس واگذار شده بازدید داشتند و نظرات متفاوتی دارند؛ تعدادی تأیید کردند و بعضی‌ها اصلاحاتی پیشنهاد کردند و خود ما نیز بررسی‌هایی انجام دادیم و یک بسته نظارتی به دنبال بسته حمایتی طراحی کردیم و پیشنهاداتی مطرح شده است.

وزیر آموزش و پرورش اضافه کرد: کمیته‌ای در حال بررسی است و به نظر می‌رسد با اصلاحات مختصری بتوانیم این طرح را اجرا کنیم.

وی در خصوص بودجه ۹۴ و میزان افزایش آن گفت: ما روز جمعه این هفته از سازمان مدیریت وقت گرفته‌ایم تا آخرین وضعیت خودمان را بررسی کنیم و برای اعلام نیازمان، آمادگی داریم اما منابع کشور محدود است.

فانی در خصوص کسری بودجه افزود:‌ سال گذشته نیز دولت همکاری خوبی با ما داشت و سال گذشته بیش از صد درصد بودجه ما را تخصیص دادند و ما توانستیم اولویت‌های خود را اعمال کرده و پرداخت لازم را انجام دهیم.

به گزارش فارس،‌ وزیر آموزش و پرورش در خصوص مستمری مادام‌‌العمر به دانش‌آموزان حادثه‌دیده شین‌آبادی افزود: جلسه‌ای با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی داشتیم و آنها موافقت کردند اقدامات مناسبی انجام دهند و در دولت نیز یک بار مطرح شد و دولت تأکید داشت به این دانش‌آموزان رسیدگی شود و قاعدتاً مشکلی نباید باشد.

وی گفت: وزارت آموزش و پرورش پیگیرکننده این کار است اما وزارت بهداشت و آموزش پزشکی برای درمان آنها، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای بیمه و مستمری آنها و وزارت آموزش و پرورش برای آموزش‌ آنها تقسیم کار شده است.

فانی در پاسخ به پرسش خبرنگار فارس در خصوص توزیع شیر مدارس و تاریخ‌های متناقض اعلام شده، اظهار داشت: این کار به طور متمرکز صورت نمی‌گیرد تا ما یک تاریخ واحد برای کشور بدهیم چرا که ما گفتیم هر استانی مناقصه‌های لازم را انجام دهد و با کمترین قیمت، این کار انجام شود و تخصیص‌هایی قرار شد به ما بدهند و همین جمعه نیز با نوبخت معاون رئیس جمهور قرار داریم و اعتبار آن تأمین شده تا تخصیص آن نیز قطعی شود.

وزیر آموزش و پرورش در خصوص تفاهم‌نامه با وزارت مسکن و مسکن فرهنگیان افزود:‌ قانونی سال‌های پیش مجلس شورای اسلامی در خصوص تخصیص زمین به فرهنگیان داشته است و در یکی از بندهای این تفاهم‌نامه نیز تملک زمین‌هایی که در اختیار وزارت راه و شهرسازی است به فرهنگیان پیش‌بینی کرده‌ایم و این تفاهم‌نامه را به همه استان‌ها اعلام کرده‌ایم.

فانی خاطرنشان کرد: با توجه به وضعیت وزارت راه و شهرسازی که آیا زمین دارد یا نه، تفاهم‌نامه کلی را به امضا رسانده‌ایم و اجرای آن در استان‌هاست.
 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393ساعت 8:4  توسط احمد کریمیان | 
  • « بچه‌ها! خوب گوش کنید...»
  • « مسعود، چرا حواست رو جمع نمی‌کنی؟»
  • « فرهاد! خودکارت رو بزار روی میز و به من توجه داشته باش ...»

حرف‌های معلم بیش از هرروز دیگر شده بود؛ احساس می‌کرد شاگردانش اصلاً به درس گوش نمی‌دهند! گویی آن‌ها توجه لازم را برای گوش دادن به درس نداشتند؟ باید به دنبال علت می‌گشت ...

حتماً می‌دانید که گوش دادن مهارتی اساسی و پایه‌ای محسوب می‌شود؛ می‌توان آن را فرایند کشف معنای گفتار دیگران دانست و با «شنیدن» کاملاً متفاوت است. «شنیدن» عمل فیزیولوژیکی و غیر ارادی است که به صورت خودکار انجام می‌شود و به دنبال آن کشف معنایی از گفتار دیگران حاصل نمی‌شود و این امر نیازی به آموزش ندارد. در حالی که گوش دادن مهارتی است آموختنی، ارادی و ذهنی که مستلزم احساس، تفسیر، ارزیابی، ذخیره سازی و پاسخ دادن به پیام‌های شفاهی می‌باشد. به عبارت دیگر، با گوش می‌شنویم و با مغز گوش می‌دهیم،

بچه‌ها! خوب گوش کنید...

 

 همان طور که با چشم می‌بینیم ولی با مغز می‌خوانیم و می‌فهمیم. برای همین شنیدن نیازی به آموزش ندارد در حالی که گوش دادن امری اکتسابی است و باید آموزش داده شود. در نتیجه گوش دادن عبارت است از فرایند شنیدن و انتخاب، جذب و سازماندهی، به خاطر سپردن و دادن پاسخ‌های مشخص نسبت به محرک‌های شنیداری و حتی غیرکلامی.

 

 

گوش دادن برای درک مطلب

زمانی که فردی بخواهد درک تجارب و اطلاعات خود را افزایش دهد، از گوش دادن برای درک مطلب استفاده می‌کند. سخنرانی‌ها، پرسش و پاسخ کلاسی و برنامه‌های آموزشی موقعیت‌های مناسبی برای این نوع گوش دادن است. در این نوع گوش دادن، فرد بیشتر به حقایق اصلی، ایده‌های مهم و موضوعات اساسی توجه دارد تا کل پیام. دانش آموزان درکلاس باید از این نوع گوش دادن استفاده نمایند؛ اما اول باید ویژگی های گوش دادن موثر را بیاموزند.

 

ویژگی‌های گوش دادن موثر در کلاس درس

بچه‌ها! خوب گوش کنید...

توجه: توجه در کلاس یعنی تمرکز بر پیام‌های معلم. توجه کردن یعنی متمرکز نمودن حواس روی اتفاق‌هایی که در زمان حال و در مکان فعلی روی می‌دهد. توجه کردن امری انتخابی است. یعنی دانش آموزان در کلاس خود انتخاب می‌کنند که به درس معلم گوش دهند و یا به کار دیگری مشغول شوند. بنابراین برای توجه کردن نکات ذیل را باید رعایت کرد:

  • ذهن را از هرگونه فکر، برنامه و نگرانی خالی کنید.
  • تمرکز حواس روی معلم که در حال تدریس است داشته باشید.
  • از انتقاد خود به هنگام حواس پرتی بپرهیزید و سعی نمایید حواستان را جمع کنید.
  • به معلم اعلام کنید که به سخنانش خوب گوش می‌دهید؛ از رفتار غیرکلامی استفاده نمایید و با دقت به او نگاه کنید.
  • دقت خود را در گوش دادن با پرسیدن مطالب درسی افزایش دهید.

 

درک و دریافت تدریس معلم (پیام) به منظور دست‌یابی به برداشتی دقیق و کامل:

عواملی چون سرو صدای بازی بچه‌ها در حیاط مدرسه، اختلال‌های شنوایی، خستگی، حتی جنسیت و ... می‌تواند بر درک و دریافت دانش آموزان تأثیر بگذارد. شیوه گوش دادن دانش آموزان دختر با دانش آموزان پسر فرق می‌کند. به طور کلی دانش آموزان دختر بیش از پسران به اطرافشان توجه دارند. همچنان که مردان بخش خاصی از پیام را می‌شنوند، در حالی که زنان به کل پیام و جزئیات توجه دارند.

 

انتخاب و سازماندهی اطلاعات: باید بدانید که انسان همه پیام‌ها را دریافت نمی‌کند بلکه دست به گزینش می‌زند. این گزینش به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله علایق، شناخت و... بالاخره این که پس از انتخاب، پیام‌ها را گزینش می‌کنیم. بنابراین دانش آموزان در کلاس درس باید علاوه بر توجه کافی به تدریس معلم گزینش گری خوب باشند.

 

تفسیر پیام: در این مرحله دانش آموز باید پیام‌های معلم را در کنار یکدیگر قرار داده و منظور مورد نظر وی را از تدریس معنا کند.

بچه‌ها! خوب گوش کنید...

 

پاسخ دادن: گوش دادن موثر، مستلزم پاسخ دادن، یعنی توجه کردن و نشان دادن علاقه است. همان طور که از اسم این مرحله برمی آید دانش آموز باید پس از اتمام سخنان معلم بتواند برداشت‌های خود را از تدریس وی بازگو کند؛ این گونه آموزگار درمی یابد که چه قدر در تدریس موفق بوده است و شاگردان تا چه اندازه در کلاس تمرکز داشته‌اند.

 

یادآوری: آخرین جزء گوش دادن موثر یادآوری مطالب می‌باشد، یعنی به خاطر آوردن آنچه دانش آموز در کلاس درس گوش داده است. در نهایت، خوب گوش دادن، یک مهارت یا شاید هم یک هنر است. دانش آموزان باید این هنر را فراگیرند؛ یعنی باید آموزش ببینند و برای کسب آن تلاش کنند. در گوش دادن تمرین مفید و موثر است. بنابراین، دانش آموزی که در کلاس درس می‌نشیند برای فهمیدن بهتر مطالب باید با دقت به سخنان معلم گوش دهد و نکات درسی را دنبال کند. در این نوشتار دانستیم که شنیدن، گوش دادن نیست. گوش دادن یعنی این که از بین صداهای مختلف اطراف خود به یکی توجه نماییم و سپس آن را بشنویم، بفهمیم و به خاطر بسپاریم. بدین ترتیب، دانش آموزان با فراگیری ویژگی‌های گوش دادن موثر، جهت فهم بهتر مطالب درسی موفق می‌شوند.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آبان 1393ساعت 9:51  توسط احمد کریمیان | 
همه بچه‌ها می‌خواهند که در مدرسه دانش آموزی بهتر از سایرین باشند؟ آن‌ها دوست دارند که والدینشان همیشه با سرافرازی در جلسات اولیا و مربیان شرکت کنند و معلمان هیچ شکایتی نداشته باشند. بدتر از همه زمانی است که نقل دهان پدر و مادرها مدام حرف بهترین دانش آموز مدرسه باشد! انگار که بهترین دانش آموزان را اکثر معلمان مدرسه می‌شناسند. بعضی وقت‌ها هم معلم کارهای کلاسی را بر عهده بهترین‌ها می‌گذارد. آنان جایزه می‌گیرند، تشویق می‌شوند و مورد لطف همه قرار می‌گیرند. اما چگونه؟! آیا از خود پرسیده‌اید که چگونه می‌شود بهترین دانش آموز شد؟ چگونه می‌شود رضایت مادر و پدر و اولیای مدرسه را کسب کرد؟ فکر نکنید کار سختی است چون اتفاقاً دانش آموز برتر بودن خیلی هم راحت است و همه می‌توانند با کمی تغییر در شیوه درس خواندن و زندگی‌ به این گروه بپیوندند. در این مقاله راه‌هایی برای بهتر شدن، به دانش آموزان خواهیم آموخت.

  • اولین نکته این است که شب‌ها زود بخوابید. باید بدانید که خواب درست و کافی، تمرکز را در کلاس درس افزایش می‌دهد و انرژی شما در طول روز بیشتر می‌شود. هر فرد نوجوان و جوان نیاز به حداقل 7 تا 8 ساعت خواب روزانه دارد.
    برترین دانش آموز کیست؟

     

  • هر روز قبل از رفتن به مدرسه صبحانه کامل بخورید. البته در وعده‌های دیگر نیز باید غذای خوب و مفید بخورید تا ذهنتان توانایی درک مطالب را داشته باشد.
  • سر کلاس حواستان را خوبِ خوب جمع کنید. ممکن است دوستانتان بخواهند با شما صحبت کنند و حواس شما را پرت کنند؛ پس به آن‌ها توجه نکنید و بعد از اتمام کلاس خیلی آرام به آنان تذکر دهید. اگر قسمتی از درس را متوجه نشدید، دست خود را بالا برده و از معلم توضیح بیشتر بخواهید.
  • منظم باشید. نظم و ترتیب در مدرسه شما را یک قدم به برتر بودن نزدیکتر خواهد کرد. کتاب‌ها و دفترهایتان جلد کرده و تمیز باشند؛ کتاب و دفتر هر درسی را با رنگ مشخصی جلد کنید. مثلاً کتاب و دفتر ریاضی قرمز رنگ باشد، علوم نارنجی و... البته مهم این است که شما چه رنگی را ترجیح می‌دهید. این گونه اشتیاق شما برای استفاده از کتاب و دفترهایتان بیشتر می‌شود.
  • هنگام درس معلم خوب گوش کنید و یادداشت برداری نمایید. مرور و فهم یادداشت‌هایی که سر کلاس برداشته‌اید، نتیجه بهتری را در امتحانات، برای شما به ارمغان می‌آورد. یادداشت‌هایی که داخل کلاس برداشته‌اید را در خانه بخوانید و در صورت امکان آن‌ها را پاکنویس کنید، تا هم مطالبی یکپارچه داشته باشید و هم آن‌ها را دوره کرده باشید.
    برترین دانش آموز کیست؟

     

  • سعی کنید از دروس کلاسی که آموخته‌اید، خودتان سوال طرح کنید یا از کسی بخواهید که برایتان سوالاتی طرح نماید. ممکن است روزهای اول، این کار برایتان سخت به نظر بیاید؛ ولی با تمرین و تکرار می‌توانید خود را به چالش بکشید و مطالب را بهتر بفهمید.
  • همیشه تکالیفتان را کامل انجام دهید و بدانید که هدف از نوشتن تکالیف، مرور درس‌هایی است که در کلاس گوش کرده‌اید. برای تکالیفی که انجام می‌دهید وقت بگذارید و سعی نکنید فقط چیزی را سرسری بنویسید.
  • مطالعه روزانه را فراموش نکنید؛ حتماً از چند ماه قبل از امتحانات، شروع به خواندن دروس کنید. برنامه مطالعه داشته باشید. در برنامه روزانه، جایی برای وقایع غیرمترقبه لحاظ کنید. اگر هم توانایی خواندنتان چندان سریع نیست، کنار خواندن کتب درسی زمانی را هم صرف خواندن کتاب‌های مورد علاقه غیر درسی اختصاص دهید و به مرور سطح دشواری این کتاب‌ها را بالا ببرید تا توانایی خواندن، درک و همچنین دایره لغات خود را بالا ببرید. طوری درس بخوانید که اگر معلم بدون اطلاع قبلی بخواهد از شما آزمون بگیرد، آمادگی لازم را داشته باشید.
    برترین دانش آموز کیست؟

     

  • روان‌شناسان به این نتیجه رسیده‌اند که بیشتر اطلاعات آموخته شده، ده دقیقه قبل از خواب فراموش می‌شوند؛ لذا نباید بعد از مطالعه، سریع بخوابید. بهتر است که پس از مطالعه، کاری انجام دهید و بعد از آن به خواب بروید. در نهایت، شما از امروز دیگر یك دانش آموز معمولی یا كسی كه تقلب كند و از درس خواندن بیزار باشد، نیستید. شما یك دانش آموز برتر هستید، كسی كه می‌خواهد رموز درس خواندن موثر را بیاموزد و شیوه‌ی زندگی خود را تغییر دهد. از همین لحظه، هر قدر می‌توانید به طور مكرر كلمه دانش آموز برتر را برای نامیدن خود به كار ببرید. این كلمه را با ایمان تكرار كنید و به خود بگویید: «من تصمیم گرفته‌ام یك دانش آموز برتر شوم.» 

 

این گونه، در آینده‌ای نزدیک نتایج فوق‌العاده تلاشتان را خواهید دید.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393ساعت 15:50  توسط احمد کریمیان | 

 

چگونه ساعت خواب دانش آموز را تنظیم كنیم؟

 

«این بچه دیگه خیلی لجباز شده هر وقت می گم برو بخواب تا صبح زود بیدارشی و از سرویس عقب نمونی گوش نمی ده. حتی یه بار که به زور فرستادمش تا بخوابه متوجه شدم توی تخت داره با تبلتش بازی می کنه. دیگه یازده سالشه ولی هنوز نمی فهمه که باید زود بیدار شه... از فردا دیگه بیدارش نمی‌کنم ساعت رو می‌زارم بالای سرش تا خودش پاشه ...» این‌ها حرف‌هایی بود که مادر نوید به پدرش می‌گفت؛ نوید هم بی خیال همین حرف‌ها روبه روی تلویزیون نشسته بود و چنان محو تماشای فیلم آخر شب شده بود که گویی چیزی نمی‌شنید...

 

آری، در بسیاری از خانواده‌ها، الزام وقت خواب به بچه‌ها دیوانه کننده است. کودکان سعی می‌کنند تا آنجا که ممکن است در کنار والدین بیدار بمانند، در حالی که مادر از آن‌ها می‌خواهد هر چه زودتر بخوابند. مواقع خواب، زمان عمده‌ی ایرادگیری مادران و زمان بهانه‌گیری و طفره رفتن تاکتیکی فرزندان می‌شود.

چگونه ساعت خواب دانش آموز را تنظیم كنیم؟

 

به نظر می‌رسد وقت خواب بچه‌ها باید از همان طفولیت که هنوز مدرسه نمی‌روند اصلاح شود، تا به مرور زمان بدین موضوع عادت کنند و با بازگشایی مدارس نیز رأس ساعت معینی خود به تختخواب بروند. اما به دلایل مختلفی اعم از دیر آمدن پدر یا صرف شام در ساعات آخر شب و... چنین کاری عملی نمی‌شود. بالاخره عادت بیدار ماندن در اکثر بچه‌ها می‌ماند و این گونه اغلب خانواده‌ها نیز در بیدار كردن فرزندانشان برای رفتن به مدرسه با مشكل مواجه می‌شوند.

كارشناسان معتقدند وقتی کودکی صبح‌ها زودتر بیدار شود به تدریج شب‌ها هم زودتر می‌خوابد. البته هیچ‌گاه نباید برای زود خوابیدن کودکان از اعمال زور استفاده كرد؛ چون این امر موجب تنش و استرس می‌شود. هیچ گاه كودكی كه به آسانی از خواب بر نمی‌خیزد و شاداب نیست را مورد تمسخر قرار ندهید.

 

راهکار

  • از وقت خواب می‌توان برای ایجاد گفتگویی صمیمانه و خودمانی با فرزند استفاده کرد. در نتیجه، کودک تدریجاً به وقت خواب علاقه‌مند می‌شوند. بچه‌ها از اینکه «زمانی را تنها با» مادر یا پدر خود بگذراند، خوشحال می‌شوند.
  • اگر والدین ناراحتی و سختی گوش دادن به حرف‌های کودک را بر خود هموار سازند، او یاد خواهد گرفت که ترس‌ها، امیدها و آرزوهایش را با آنان در میان بگذارد. این تماس‌های صمیمانه، کودک را از اضطراب رها می‌سازد و او را به خواب خوش فرو می‌برد.
    چگونه ساعت خواب دانش آموز را تنظیم كنیم؟

     

  • حتی بعضی از بچه‌های بزرگتر نیز دوست دارند که پدر یا مادر آنان را بخوابانند. بنابراین به این خواسته‌ی آن‌ها احترام بگذارید و آن را واقعیت بخشید. فرزندان نباید به خاطر خواستن چیزهایی که از نظر والدین «افکار کودکانه» است، مورد تمسخر و سرزنش قرار گیرند.
  • وقت خواب در مورد دانش آموزان بایستی تغییر پذیر باشد؛ وقت خواب بهتر است بین ساعت هشت و نه [یا بین نه و ده] باشد. شما به فرزندتان بگویید: «خودت تصمیم بگیر که دقیقاً چه ساعتی می‌خوابی.» و از او تعهد بگیرید که رأس ساعتی که خودش انتخاب می‌کند بخوابد.
  • حتی گاهی هدیه‌ای کوچک مثلاً لوازم و تحریر مورد علاقه‌اش را بابت این که به قولش عمل کرده برایش تهیه کنید.
  • کودک از این كه وقت رفتن به مدرسه، مادر به اتاق وی بیاید و پتو را از روی او بردارد و بگوید: «بلند شو، دیر شده!!» وحشت دارد. بنابراین اگر فرزندتان با صدای ساعت زنگ دار بیدار شود بهتر است تا این که با صدای زنگ دار مادر مضطرب شود! به جای این كه کودکتان را با فریاد و به زور بیدار كنید، بهتر است بگذارید که ده دقیقه طلایی را به خواب و خیال‌بافی اختصاص دهد و از آن لذت ببرد؛ سپس از تختخواب بیرون بیاید.

 

والدین، با رعایت نکات ذکر شده و با کمی تأمل می‌توانند ساعت خواب فرزندانشان را تنظیم كنند؛ آن وقت نتیجه را در شادابی فرزندان و موفقیت تحصیلی آنان خواهند دید.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم آبان 1393ساعت 8:21  توسط احمد کریمیان | 

معلمان هرسال تحصیلی با عده‌ای دانش آموز آشنا می‌شوند که هر کدام ویژگی‌های اخلاقی خاصی دارند. دانش آموزان را از نظر اخلاقی، می‌توان به گروه‌های: حساس، خوش خلق، بدخلق، آرام، پر جنب و جوش، حسود، مغرور و ... تقسیم کرد. معلمی یکی از مشکل‌ترین مشاغل است و دلیل این ادعا همین تفاوت‌های اخلاقی و فردی شاگردان می‌باشد. یک معلم باید حداقل 30 دانش آموز که هر کدام دیدگاه متفاوتی دارند را یکسان نموده و تدریس نماید.

شناخت اخلاق دانش آموزان

 

اختلاف در اکثر بچه‌ها آشکار است، همان گونه که اختلاف فردی و تفاوت دیدگاه در یک جفت دوقلوی همسان که از لحاظ ویژگی‌های وراثتی و محیط زندگی نسبتاً یکسان هستند نیز وجود دارد؛ چه رسد به دانش آموزانی که از خانواده‌های متفاوت و سطوح اجتماعی ناهمگون در یک کلاس جمع شده باشند. البته معلمان عزیز به مسئولیت عظیم خویش واقف هستند و می‌دانند که وظیفه‌شان تنها آموزش محتویات کتاب درسی نیست؛ چون تربیت یک فعالیت اجتماعی می‌باشد و صورتی برای حیات جامعه است که تاریخ، درجه رشد، تحول و امید‌های آینده هر جامعه‌ای را نشان می‌دهد. میزان تلاش، همت و فعالیت‌های افراد جامعه در آینده بستگی به عملکرد معلمان، در رابطه با تربیت صحیح شاگردان دارد. بنابراین، شناخت اخلاق هر دانش آموز بر معلم تاکید می‌شود تا با نگاه نکته بین خود در تقویت محاسن اخلاقی و ترک معایب آن بکوشد.

 

معنی اخلاق

شناخت اخلاق دانش آموزان

کلمه اخلاق، جمع خُلق به معنای صفت درونی و نفسانی است. هر کس در طول شبانه روز کارهایی انجام می‌دهد؛ گاه کار خوب و شایسته، گاه بد و ناشایست. در اثر تکرار این کارها و اعمال ظاهری،در درون انسان حالات و صفاتی به وجود می‌آید؛ این حالات و صفات را اخلاق می‌گویند. برای آنکه انسان بتواند خود را تربیت کند و رشد دهد، باید از خوبی‌ها و بدی‌ها آگاه شود.

 

بدی‌ها را از خود دور سازد و خوبی‌ها را در خود به وجود آورد. معلمان الگوی بی چون و چرای بچه‌ها در عادات اخلاقی هستند؛ و باید پیش از هر عملی آگاهی لازم درباره اخلاق هر دانش آموز به دست آورند تا در تربیتی صحیح، آنان را یاری کنند. آشنا شدن معلم با خصوصیات اخلاقی دانش آموزان، معمولاً در هفته اول سال تحصیلی برای مقاطع ابتدایی (که معلم دروس مختلف فقط یک نفر است) و برای دیگر مقاطع تحصیلی طی دو یا 3 هفته اول حاصل می‌گردد. آموزگار با شناخت علم اخلاق می‌تواند بیشترین تأثیر را بر شاگرد خود داشته باشد. علم اخلاق، علمی است که انسان را در شناخت صفات درونی خود و دیگران یاری می‌رساند. علم اخلاق، دو نکته را به هرکس می‌آموزد:

  1. تعریف و توضیح صفات خوب و بد اخلاقی.
  2. آموزش روش از بین بردن صفات بد و به وجود آوردن صفات خوب.

نقش معلم

معلم باید درك و فهم عمیقی از مسائل اخلاقی داشته باشد و با رفتار عملی خود برای درونی ساختن ارزش‌ها در دانش‌آموزان بكوشد. معلم با دیدن برخورد دانش آموزان باید به منزله مسئول، تسهیل‌كننده و مربی انجام وظیفه كند تا كارشناس امور اخلاقی و فرصت‌هایی را در اختیار آنان قرار دهد تا درباره‌ی اعمال خویش فكر كنند. او باید برنامه‌هایی برای بهبود روابط بین فردی مانند مهارت‌های كلامی و غیركلامی، مهارت گوش‌دادن، آموزش جرئت ورزی، اعتماد به نفس و پرورش حس احترام و قدرشناسی را در شاگردان تنظیم کند.

 

آموزگار باید برای عملی كردن آموخته‌های اخلاقی مثبت شاگردان برنامه‌ریزی كند و زمینه‌ی مناسب را جهت تشویق رفتارهای عادلانه بچه‌ها در کلاس یا خارج از كلاس فراهم سازد. او باید از عكس‌ها، داستان‌ها، اشعار و زندگی‌نامه‌ها استفاده و دانش‌آموزان را به تفكر درباره مسائل اخلاقی تشویق كند. او باید ضمن بحث‌های كلاسی، آگاهی شاگردان را درباره پیامدهای اعمال اخلاقی و غیراخلاقی افزایش دهد. هدایت بحث‌هایی راجع به یك كتاب و درگیر ساختن شاگردان در پیام اخلاقی آن از طریق این كه بپرسد: الف) به نظرتان شخصیت اصلی داستان چه اخلاقی داشت؟ ب) نویسنده قصد داشت به خواننده چه نکته تربیتی را بگوید؟ بسیار موثر است.

شناخت اخلاق دانش آموزان

 

مربی می‌تواند در آموزش درس علوم نیز هر جا که مناسب باشد نكات اخلاقی موضوع را بیان کند تا بچه‌ها بدانند اخلاق فقط مربوط به علوم انسانی نیست. همچنین شاگردان در كلاس ریاضی، متوجه عاداتی مانند شجاعت، سخت‌كوشی و... می‌شوند.

 

آری، شناخت و تربیت اخلاق بخشی اجتناب ناپذیر از فرآیند آموزش است. وقتی معلمان درباره اخلاق هر کدام از دانش آموزان بیشتر بدانند، توانایی بیشتری نیز برای گرفتن تصمیمات آموزشی خوب در زمینه مسائل اخلاقی خواهند داشت.

 

بنابراین، معلمان بدانند:

  • از مسائل اخلاقی پرهیز نکنید: بچه‌ها را تشویق نمایید تا درباره مسائل اخلاقی که در مدرسه و اماکن دیگر در زندگی‌شان رخ داده است بحث کنند. در این گونه بحث‌ها با طرح سوال به آنان کمک کنید تا تضادهای اخلاقی موجود را کشف نمایند.
  • بر استدلال اخلاقی تأکید کنید: وقتی از معضلات اخلاقی بحث می‌شود ممکن است دانش آموزان محور بحث جلسه را به بحث‌های غیراخلاقی تغییر دهند؛ وقتی آن‌ها از مسیر خارج می‌شوند شاگردان را سمت جنبه‌های اخلاقی مسئله راهنمایی کنید. همچنینعقاید بچه‌ها را با طرح «سوالات چرا» که باعث فکر کردن آنان درباره استدلال‌های خویش و توضیح بیشتر می‌شود دنبال کنید.
  • کنش متقابل دانش آموز- دانش آموز را برانگیزید: شاگردان را تشویق نمایید که با یکدیگر و نه با شما کنش متقابل داشته باشند.
  • مرجع نباشید: پس از اینکه بحث را به راه انداختید سعی کنید خارج از بحث باشید و فقط تلاش نمایید کودکان را درباره موضوع‌های اخلاقی متمرکز نگهدارید؛ آنان را وادارید که دلایل آرای خویش را عرضه کنند.
  • سطح رشد اخلاقی دانش آموزان را در نظر بگیرید: با درک سطح استدلال اخلاقی بچه‌ها و طرح پرسش بهتر می‌توانید شاگردان را به سمت سطوح پیچیده‌تر استدلال اخلاقی رهنمود سازید.
  • فضای حمایت کننده به وجود آورید: هرگاه مسائل اخلاقی در یک گروه مورد بحث قرارمی گیرد اختلاف رخ می‌دهد. بچه‌ها ممکن است درباره افکار قبلی خود شک کنند و به راحتی آن‌ها را کنار بگذارند؛ چنین جدال ذهنی برای تربیت اخلاقی مهم است ولی باید در فضایی آکنده از همکاری و اعتماد پدید آید. به آن‌ها کمک کنید تا دریابند که شک کردن درباره استدلال فردی دیگران مساوی با شک کردن درباره ارزش‌های شخصی او نیست.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم آبان 1393ساعت 9:22  توسط احمد کریمیان | 

اگر کودکان از خواندن کتاب های خوب محروم شوند و اگر رابطه آنها با کتاب پس از ترک مدرسه قطع شود ضرری که از این رهگذر می‌رسد بسیار سنگین و چه بسا جیران‌ناپذیر است. مدرسه، تنها، محل یادگیری خواندن و نوشتن و حساب کردن نیست بلکه جایی است که کودکان و نوجوانان مهارت های زیادی، از جمله مهارت‌های اجتماعی لازم برای ورود به جامعه فردا را می‌آموزند.

آموزش و پرورش را می‌توان زیربنایی‌ترین نهاد هر جامعه به شمار آورد چرا که آینده جوامع بشری توسط نظام تعلیم و تربیت رقم زده می‌شود. کودکان خود مستعد هر نوع یادگیری می باشند و این مسئله به دست معلم و نظام آموزشی می باشد که آنها را در مسیری درست قرار دهد.

 

روش های آموزشی سنتی و معلم – محور برخاسته از این اصل اثبات گری هستند که دانش عینی در حکم واقعیتی مستقل از انسان وجود دارد و معلم می تواند آن را به کمک زبان به دانش آموزان انتقال دهد.

در این دیدگاه معلم در ارتباطی یک جانبه با دانش آموزان، انتقال دهنده ی دانش و دانش آموز دریافت کننده ی آن است. مشخص کردن موضوع آموزش، انتقال اطلاعات، ارزشیابی از میزان یادگیری دانش آموزان و تقویت رفتارهای مطلوب بر عهده ی آموزگار است.

در روش های آموزشی نوین (مانند هم آموزی) دانش آموزان با هم می آموزند، ساختارهای شناختی خود را در تعامل با دیگران (همسالان و آموزشیار) می سازند، اعضای گروه به همدیگر وابسته اند و آموزشیار و هم آموزان از همدیگر حمایت می کنند.

روش های آموزشی متفاوت، که ریشه در نظریه های آموزشی گوناگون دارند، پیامدهای آموزشی متفاوتی را پدید می آورند که می توان آنها را سنجید.

مشکلات خواندن شامل حوزه های بسیاری، از قبیل بازشناسی کلمه و درک معنای آن، سیالی خواندن شفاهی و درک مطلب اشیا می باشد. توانایی خواندن به طور موفقیت آمیز در هر یک از حوزه های فوق، مستلزم مهارت های متعدد مانند یادداشت برداری دقیق از جزییات، شناسایی ایده ی اصلی، دنبال کردن توالی رویدادها یا مراحل، نتیجه گیری و استنتاج، سازمان دهی ایده ها و به کار بستن متن خوانده شده است.

ممکن است دانش آموزان در هر یک از این حوزه های مهارتی سطح بالا مشکلاتی را داشته باشند، اگر چه مهارت های اساسی خواندن بی نقص باشند.

روش های تقویت انشای دانش آموزان ابتدایی

ایجاد ارتباط بین انسان ها فقط شفاهی نیست بلکه به صورت نوشتاری نیز هست. آنچه مسلم است درس انشادر ایجاد نظم فکری افراد سهم به سزایی دارد و آموزش صحیح آن باعث می شود که دانش آموزان بهتر بتوانند محیط اطراف خود را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند و اگر مورد تحقیق و بررسی قرار نگیرند ارتباطات اجتماعی و نوشتن نامه بین افراد دچار اختلال می گردد و این مشکل برای همیشه باقی خواهد ماند.

 

انشا در لغت به معنی آفریدن، ایجاد کردن، پدیدار کردن، خلق نمودن و از خود چیزی گفتن و نوشتن است، و در اصطلاحنویسندگی

انشا فن یا هنریست که می تواند احساس های درونی، مشاهدات بیرونی، پیام ها و مفهوم های ذهنی نویسنده یا گوینده را هر چه بهتر و گیراتر، به خواننده یا شنونده انتقال دهد.

با نگاهی به برنامه درسی آموزشگاه های جهان در گذشته های بسیار دور تا به امروز، در می یابیم تنها درسی که همیشه در برنامه درسی وجود داشته است و به عنوان اصلی ترین درس ها به شمار می رفته است همانا درس مهم و سرنوشت ساز"زبان و ادبیات " بوده است.

برنامه درسی انشاء از چهار رکن یا چهار قسمت اساسی و اصلی تشکیل می شود که عبارتند از: موضوع – مقدمه – متن – نتیجه می باشد.

 

یکی از بهترین و موثرترین وسایل کسب مهارت در نوشتن، خواندن است. ما وقتی نوشته ای را می خوانیم، علاوه بر آن که از محتوا و مفهوم آن بهره مند می شویم، ناخود آگاه یا آگاهانه نکاتی از حیث نگارش از آن می آموزیم و بدین ترتیب با خواندن نوشته های مختلف، انشای ما روان تر و خامه ی ما تواناتر می شود و درست نوشتن و خوب نوشتن برای ما عادت و ملکه ی ذهنی می گردد.

 

محیط اجتماعی نیز می تواند در زبان بازتاب یابد و اغلب می تواند روی ساختار واژگان تاثیری داشته باشد. مثلا نظام خویشاوندی هر جامعه معمولا در واژگان خویشاوندی آن منعکس می شود و این یکی از دلایل ابراز علاقه ی مردم شناسان به این جنبه از زبان است. علاوه بر محیط و ساخت اجتماعی، ارزش های یک جامعه نیز می توانند روی زبان آن تاثیری داشته باشد.

 

رت از مربیان و روان شناسان تربیتی معروف آلمان درباره محتوای مدرسه چنین اظهار می دارد که:

مدرسه می باید به توانایی های شناختی کمک نموده و باعث توسعه ی ساختارهای شناختی از قبیل دانستن و توانستن، فهمیدن و فکر کردن، به کار بردن و تولید کردن، مشاهده و قضاوت و ارزیابی کردن گردد. مدرسه هم چنین باید تفکر مستقل و انتقادی و تفکر روش علمی را ایجاد و تقویت نماید.

 

استفاده از تکنولوژی آموزشی باعث می شود که حواس پنجگانه در یادگیری کودکان بسیار فعال شده و در نتیجه کودکان، به مشارکت و فعالیت هر چه بیشتر در جریان آموزش رو آورند و این خود موجب تحقق یادگیری بنیادی موثر و عمیق در کودکان می شود.

اما همواره برای اینکه ذهن خلاق کودکان فعال شود نیاز به تکنولوژی های پیچیده نیست. عکس و نقاشی و نقشه و نظایر اینها هم می تواند به کودکان در درک بیشتر علوم کمک نماید.

معلمان باید نظرات دانش آموزان راجع به تصاویری که آدم بزرگ ها برایشان کشیده اند جویا شوند و از قوه خلاقیت خود دانش آموزان در راه هرچه بیشتر بارور شدن استعداد ها کمک بگیرند.

 

یکی از این دلایل ضعیف بودن دانش آموزان در این درس توجّه نکردن معلمان به درس جمله نویسی در پایه دوم ابتدایی است. دانش آموزان در پایه ی دوم درست یاد نمی گیرند که زبان کتابی با زبان محاوره ای فرق دارد یا مثلاً فعل در آخر جمله می آید. در جملاتی که می نویسند فعل و فاعل باید با هم مطابقت داشته باشد.

 

یکی دیگر از این مشکلات تکراری بودن بعضی موضوعات در کلاس می باشد که دانش آموزان را خسته و بی میل و رغبت می کند. و نداشتن برنامه ریزی معلمان برای تدریس درس انشا است. به عنوان مثال معلمان درس ریاضی را از قبل مطالعه می کنند که چگونه آن را به بچه ها یاد دهند و از کجا شروع کنند اما در ساعت درس انشا ناگهان وارد کلاس شده و با دیدن برنامه که این ساعت انشا داریم بدون فکر و عجولانه موضوعی را برای دانش آموزان انتخاب می کنند که شاید با سطح فکر آنها مطابقت نداشته باشد و در نتیجه دانش آموزان نمی دانند چگونه انشا بنویسند و از کجا شروع کنند و در کجا انشا را پایان دهند و

 

دیگر نداشتن کتابخانه ای است که در آن از کتاب هایی استفاده شود که با سطح فکری دانش آموزان مطابقت داشته باشد. فراهم نکردن زمینه های مساعد برای شرکت در نوشتن و تهیه روزنامه دیواری در مدارس یکی دیگر از این مشکلات است.

 

خلاقیت و روش تدریس از یک سو و برنامه های کتاب خوانی و قصه گویی از سوی دیگر باعث می شود که کودکان ابتدا خواننده های خوب و سپس نویسندگان خوبی باشند. چرا که کتاب خوانی باعث رشد مخزن اطلاعاتی دانش آموزان شده و آنها را با واژه های جدید و به کارگیری شان در جمله آشنا می کند.

یکی از نیازهای اساسی دانش آموزان عدم مراجعه به کتابخانه و عادت نکردن به مطالعه است که البته بخشی از آن به خانواده و بخشی دیگر به نظام آموزشی بر می گردد که در مدارس هرگز جایی برای کتاب خواندن در نظر نگرفته و اگر اتاقی به کتابخانه اختصاص یاقته بدون استفاده می ماند چرا که جذابیت لازم برای کودک ندارد.

 

بدون شک کتابخوانی، کودک را به تفکر و درک بهتر و بیشتر از محیط و پدیده ها سوق می دهد و قدرت بیشتر تجزیه و تحلیل او را تقویت می‌کند. کودکان برای اینکه بتوانند از سال های کودکی خود به خوبی بهره‌مند شوند و استعدادها و توانایی‌های لازم را برای خدمت به دیگران و خوشبختی خود به دست آورند، وجود کتاب برایشان ضروری است.

 

مطالب مرتبط:

زنگ انشاء گوشنواز شد؟

انشا، کار دشوار دانش آموزان ناتوان یادگیری

انشا را این گونه به کودکان ناتوان یادگیری آموزش دهیم

ورق به نفع انشا برگشت؟

چگونه انشا بنویسیم؟

آموزش قوای حسی و توانای های نگارشی

انشا در مقطع دبستان

روش های تقویت انشای دانش آموزان ابتدایی

 

منبع: جامع مجازی کودکان

بخش پژوهش های دانش آموزی تبیان، تهیه: زهرا انصاری

 

تنظیم: نسرین صادقی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آبان 1393ساعت 13:2  توسط احمد کریمیان | 
بهبود و پیشرفت سواد خواندن دانش آموزان از وظایف اصلی نظام‌های آموزشی كشور است. ارتقای این مهارت، باید یكی از نتایج و پیامدهای قطعی نظام‌های آموزش باشد؛ طوری كه دیگر نیازمند برنامه‌های تكمیلی بهبود سواد خواندن دانش آموزان نباشیم.

روش‌ها و تقویت مهارت خواندن در دانش آموزان

 

بر اساس اطلاعات دریافت شده از پرسشنامه مدیران مدارس، درس «خواندن» از پایه اول تا چهارم بیش از سایر موارد درسی در مدرسه مورد تأكید قرار گرفته است. همچنین بر اساس گزارش معلمان، تدریس روزانه مبتنی بر متن كتاب یا فعالیت‌های مربوط به خواندن همراه با تكالیف و تمرین‌های هفته‌ای بوده است. باید بدانید که رابطه مستقیمی بین «نگرش مثبت» دانش آموزان نسبت به خواندن و «توانایی خواندن» آنان وجود دارد. بچه‌هایی كه از نظر«سواد خواندن» در سطح بالاتری قرار داشتند، دارای والدینی بودند كه نسبت به مطالعه نگرش مثبتی داشتند و متوسط میزان مطالعه آنان بیش از 6 ساعت در هر هفته بوده است.

 

روش‌های خواندن

روش‌های خواندن متن در دبستان عبارتند از:

  1. خواندن خطابی: در این شیوه، معلم یا یکی از دانش آموزان متن درسی را خطاب به دیگران می‌خواند و آن‌ها ضمن گوش دادن به متن نیز توجه می‌کنند.
  2. همخوانی: در این نوع خواندن، آموزگار یا یکی از شاگردان متن را با صدای بلند خوانده و دانش آموزان دیگر با صدای بلند آن را تکرار می‌کنند. این شیوه بیشتر در کلاس اول کاربرد دارد؛ البته استفاده زیاد از این شیوه موجب کُندخوانی بچه‌ها می‌شود و انرژی زیادی را از آنان می‌گیرد.
    روش‌ها و تقویت مهارت خواندن در دانش آموزان

     

  3. خواندن اجمالی: هدف از این روش دستیابی به نکته‌ها و مطالب مهم کتاب و مضمون کلی آن در زمان کوتاه و با سرعت زیاد است. در این شیوه، معلم از جزئیات صرف نظر کرده و به نکته‌های کلیدی درباره ساختار مطالب و نکات مهم درس توجه می‌کند.
  4. سریع خوانی: هدف از سریع خوانی، آشنایی کلی با متن است نه درک عمیق آن. در این روش، سرعت خواندن زیاد می‌باشد. تند خوانی، مستلزم حرکت منظم چشم بر روی صفحه کتاب است؛ این نوع خواندن را می‌توان از پایه چهارم ابتدایی آموزش داد.
  5. عبارت خوانی (گروه خوانی) : در این روش، به جای توقف چشم بر روی تک تک کلمات، به گروهی از کلمات توجه می‌شود. روش عبارت خوانی دو سطح دارد: سطح مکانیکی در ارتباط با عادت دادن چشم برای حرکت سریع از طریق توجه به گروهی از کلمات است؛ در سطح ادراکی خواننده بردرک فهم مطالب تاکید خواهد داشت. در پایه اول ابتدایی، خواندن به صورت کلمه به کلمه یا حرف به حرف است ولی از پایه دوم به بعد می‌توان به آموزش گروه خوانی اقدام نمود.
  6. دقیق خوانی: هدف این نوع خواندن، درک کامل مطلب و نگهداری آن به شکل منطقی در حافظه است،به گونه‌ای که امکان بازیابی متن در موقعیت‌های بعدی به آسانی میسر می‌باشد. در این روش، از فنون سازماندهی، حاشیه نویسی، علامت گذاری و خلاصه کردن مطالب استفاده می‌شود. در این شیوه تاکید بر فهم به جای حافظه طوطی‌وار است؛ خواننده از خواندن لذت برده و به سمت آن بیشتر روی می‌آورد. این نوع خواندن، از همان پایه اول ابتدایی باید مورد توجه قرار گیرد.
    روش‌ها و تقویت مهارت خواندن در دانش آموزان

     

  7. خواندن تجسّسی: هدفِ این نوع خواندن، درک عمیق‌تر، کنجکاوی بیشتر و شرکت فعّالانه در خواندن است. برای رسیدن به هدف مذکور، باید قبل از مطالعه سوال‌هایی از متن انتخاب شود. هدف از خواندن تجسّسی این است که خواننده به یک قضاوت منطقی و درک کامل از متن برسد. در این روش، خواننده از تنگ نظری رهایی یافته و توانایی تشخیص، تحلیل، ارزش‌گذاری، نظم و خلاقیت پیدا می‌کند.
  8. خواندن لذتی: هدف از این نوع خواندن، درک زیبایی‌ها، افزایش آگاهی و لذت بردن از آثار هنری است. این هدف از مطالعه شعر، قصه و ضرب‌المثل قابل وصول است.

راهکار تقویت سواد خواندن

با توجه به نکات ذکر شده معلمان باید مهارت اولیه كودكان را در زمینه خواندن ارزیابی كرده و بر این اساس آنان را به ضرورت تقویت سواد خواندن آگاه نمایند. بنابراینالگوهای تدریس و ارزشیابی در مدارس ابتدایی، خصوصاً در درس فارسی باید مبتنی بر درك مطلب باشد. حتی باید درسی تحت عنوان «درس خواندن» به دروس دوره ابتدایی اضافه شود و برای این درس زمان و روش مناسب تدریس ارایه گردد. باید روش‌های سنتی تدریس كه در آن‌ها مهارت خواندن دانش آموزان تقویت می‌شود، احیا گردد (خواندن متون درس فارسی به صورت گروهی و آهنگین).

می‌توان از رایانه در افزایش سواد خواندن کودکان استفاده کرد؛ مثلاً در هر هفته حداقل یك بار دانش آموزان مشق خود را تایپ كرده و آن را تحویل معلم دهند؛ مربی نیز حداقل هفته‌ای یك بار در سامانه رایانه‌ای مدرسه، از بچه‌ها بخواهد به جای آن كه املا را روی كاغذ بنویسند، در رایانه تایپ كنند. حتی می‌توان از دانش آموزان خواست دیوارنوشته ها را از خانه تا مدرسه پیگیری و آن را در كلاس بازخوانی كنند یا تیتر روزنامه‌های مختلف را جمع آوری كرده و در كلاس بخوانند.

روش‌ها و تقویت مهارت خواندن در دانش آموزان

 

گفتگو و بحث با دانش آموزان، رفتن به كتابخانه مدرسه، خواندن قصه یا مجله برای كودكان با توجه به شاخص‌های درك مطلب، از دیگر مهارت‌ها جهت تقویت خواندن می‌باشد. افزودن یك نشست آموزش خانواده تحت عنوان تقویت مهارت خواندن و درك مطلب، اختصاص یك روز به منظور هدیه كتاب از سویِ مدرسه به دانش آموزان علاقه‌مند، ارایه راهكار به صورت مستمر برای هدایت معلمان در برطرف ساختن ضعف و بهبود سواد خواندن شاگردان از دیگر موارد موثر است. همچنین استفاده از دانش آموزان ممتاز پایه پنجم و ششم ابتدایی به عنوان معلمِ خواندن، در کلاس‌های پایین تر نیز مناسب می‌باشد. تلفیق درس فارسی با درس‌های مختلفی چون هنر، علوم و ریاضی نیز موثر است؛ مثلاً معلم از بچه‌ها بخواهد سه حیوان پستاندار، دو خزنده و سه پرنده را در جنگل نقاشی كنند، سپس برای نقاشی خود داستانی نوشته و آن را برای همکلاسی ها بخوانند.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی
+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم آبان 1393ساعت 9:25  توسط احمد کریمیان | 

 

کودک و والدین و تکالیف شب دوست نداشتنی!

 

وقتی والدین به تکلیف شب بچه ها علاقه و توجه فعالانه ای نشان دهند، بچه ها در مدرسه موفق تر خواهند بود. این به بچه ها نشان می دهد که آنچه انجام می دهند مهم است.

 

البته کمک به تکلیف شب نباید بدین معنا باشد که بچه چندین و چند ساعت روی میز خود خمیده بماند. والدین می توانند با کمک به مهارت های مطالعه و سازماندهی و توضیح یک مسئله سخت یا تشویق بچه به کمی استراحت، از او حمایت کنند. در این میان، شاید والدین هم چند چیز از کتاب های او یاد بگیرند!

 

در اینجا چند توصیه و راهنمایی برای هدایت بچه ها در انجام تکلیف شب آورده ایم:

1. معلم ها را بشناسید و بدانید دنبال چه چیزی هستند. در جلسات مدرسه، جلسات اولیا و مربیان و … شرکت کنید و با معلمین بچه ملاقات کنید. در مورد روش های تدریس و روش های تکلیف شب دادن و نحوه کمک خودتان به بچه سوال کنید.

 

2. مشوق و ناظر باشید. در مورد تکالیف، امتحانات و تست ها از او سوال کنید. او را تشویق کنید و تکالیف تمام شده او را چک کنید و اگر سوالی داشت به او جواب دهید.

 

3. زمان درسی مشخصی را برنامه ریزی کنید. بعضی بچه ها عصرها و بعد از عصرانه و بازی بهتر درس می خوانند. بعضی بچه ها هم ترجیح می دهند اول شام بخورند و بعد تکالیفشان را انجام دهند.

 

4. به آنها کمک کنید تا برنامه ریزی کنند. شب هایی که تکالیف سنگین است یا وقتی تکلیف داده شده دشوار است، فرزندتان را تشویق کنید که کارهایش را تقسیم بندی کند. اگر لازم شد برایش برنامه ریزی کنید و هر یک ساعت به او 15 دقیقه استراحت بدهید.

مشق زندگی

 

5. چیزهایی که حواسش را پرت می کنند به حداقل برسانید. این یعنی تلویزیون روشن نباشد، موسیقی با صدای بلند نباشد، یا تماس تلفنی نباشد. البته تماس با همکلاسی در مورد تکلیف شب اشکالی ندارد.

 

6. باید بچه ها خودشان تکلیفشان را انجام دهند. اگر بچه ها خودشان فکر نکنند و اشتباه نکنند، چیزی یاد نمی گیرند. والدین می توانند پیشنهاداتی بدهند و در مسیرها به آنها کمک کنند. ولی این وظیفه خود بچه است که تکالیفش را انجام دهد.

 

7. محیطی مناسب انجام تکلیف شب مهیا کنید. سعی کنید محلی که بچه تکلیفش را انجام می دهد نور کافی داشته باشد. وسایلی مانند دفتر، مداد، پاک کن و تراش را در دسترس او بگذارید.

 

8. الگو و نمونه خوبی برای او درست کنید. آیا بچه ها شما را به عنوان فردی که در بودجه اش تعادل ایجاد کرده یا کتاب و … مطالعه می کند می بینند و می شناسند؟ بچه ها نه به توصیه ها و پندهای شما، بلکه به کارهای شما نگاه می کنند و تقلید می کنند.

 

9. کار و تلاش او را تحسین کنید. امتحانی که خوب از پس آن برآمده یا پروژه هنری او را روی در یخچال بچسبانید. موفقیت ها و دستاوردهای درسی او را جلوی اقوام و آشنایان بگویید.

 

10. اگر فرزندتان در مورد تکالیف خود مشکلات دایمی دارد، حتماً کمک بخواهید. با معلم بچه در مورد این موضوع حرف بزنید. بعضی بچه ها چشمشان ضعیف است و خوب تخته را نمی بینند و باید عینک بزنند. بعضی دیگر نیز به خاطر مشکل یادگیری یا اختلال حواس باید معاینه بشوند.

 

مطالب مرتبط:

مشق شب، تعطیل نیست ...

مشق شب دانش آموزان؛ مساله والدین

نقش مدرسه در سلامت روان دانش آموزان

نوآوری در یادگیری با تکالیف درسی خلاق

نوآوری در یادگیری با تکالیف درسی خلاق، راهنمایی برای آموزگاران، پدران و مادران

 

بخش پژوهش های دانش آموزی تبیان، تهیه: زهرا انصاری

 

تنظیم: نسرین صادقی

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 10:49  توسط احمد کریمیان | 

 

مهارت‌های پرسش در کلاس درس (2)
در مقاله قبل درباره پرسش و کارکرد آن در کلاس درس نکاتی را ذکر کردیم. گفتیم که پرسش نقش مهمی در یادگیری و رشد بازی می‌کند؛ لذا معلمان به این امر از بدو ورود دانش آموزان در مدرسه جهت یادگیری موثر استفاده می‌کنند. به حتم پرسش یکی از بهترین راهکارهای احیای کلاس درس و زدودن هر گونه کسالت در شاگردان است؛ ولو این که کلاس در بدترین ساعت‌ها و با بیشترین تعداد دانش آموز برگزار شود.

 

برای همین طرح پرسش و استفاده خوب از آن بسیار اهمیت دارد و مربی باید ضمن آشنایی با انواع پرسش بهترین نوع آن را در کلاس به کار برد و به بچه‌ها کمک نماید تا بهترین پاسخ را به آن ارائه دهند.

بنابراین در این نوشتار دلایل پرسش معلمان و توصیه‌هایی برای پرسش کلاسی مطرح می‌شود.

 

دلایل پرسش معلمان

مهارت‌های پرسش در کلاس درس (2)

وقتی دانش آموز بودم مدام از خود می‌پرسیدم:« این همه سوال برای چیست؟ بالاخره که یاد می‌گیریم، امتحان می‌دهیم و درس و مدرسه تمام می‌شود...» ولی امروزه دانستم که معلمان برای این سوال می‌کنند تا به میزان آگاهی دانش آموزان پی ببرند. دلایل دیگر پرسش آموزگار عبارتند از: تحریک یادآوری، درک عمیق‌تر، پرورش قدرت تخیل، تشویق برای حل مسئله.

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد که اکثر معلمان دلایل پرسش را برانگیختن تفکر و توجه، وارسی درک شاگردان، مرور مطالب و اداره کلاس می‌دانند.

 

دلایل سوال پرسیدن معلمان از این قرار است:

  1. برانگیختن علاقه و کنجکاوی درباره موضوع مورد نظر.
  2. متمرکز کردن توجه شاگرد بر مفهوم یا موضوعی خاص.
  3. اتخاذ رویکرد فعال در یادگیری.
  4. برانگیختن دانش آموز به طرح سوال از خود یا دیگران.
  5. ساختار بخشیدن به تکلیف برای رسیدن به حداکثر یادگیری.
  6. تشخیص دشواری‌هایی که مانع یادگیری شاگردان می‌شود.
  7. در خواست از بچه‌ها جهت مشارکت در فرایند آموزش.
  8. ایجاد شرایط برای درون سازی اطلاعات و اندیشیدن درباره آن‌ها.
  9. واداشتن شاگرد به تأمل در پاسخ‌های همکلاسی ها و معلم و نقد آن‌ها.
  10. فراهم ساختن امکان یادگیری در مباحثه میان فردی.
  11. نشان دادن علاقه به نظر و احساسات دانش آموزان.

توصیه‌هایی برای پرسش در کلاس درسمهارت‌های پرسش در کلاس درس (2)

 

در این که معلمان آگاه به امر تدریس کاملاً واقف هستند تردیدی نیست؛ ولی ما ذکر نکاتی را ضروری می‌دانیم. پرسش‌های آموزگار معمولاً دو هدف را دنبال می‌کند، یکیمیزان تحقق هدف‌ها و دیگری برانگیختن شاگردان به تفکر. پرسش‌های اول را سوال‌های سطح پایین و دیگری را سوال‌های سطح بالا می‌دانند. برای سوال‌های سطح پایین مربی باید پرسش‌ها را واضح و به دور از هر نوع ابهامی طرح کند. او باید بر عناصر کلیدی درس تاکید نماید تا بتواند میزان فهم شاگردان را ارزیابی کند. معلم باید به تعامل میان فردی تاکید بیشتری داشته باشد. اما درباره سوال‌های سطح بالا باید گفت که آموزگار وقت کافی برای اندیشیدن شاگردان را در نظر بگیرد و در صورت لزوم پاسخ را به بچه‌ها گوشزد کند.

 

نهایتاً، معلمان بدانند که سوالات وقتی دارای خصوصیات ذیل باشند، بهترین تأثیر را خواهند داشت: 

  • طراحی شده، منطقی و برای تمام شاگردان کلاس باشد.
  • به صورت گسترده از تمام مفاهیم دروس طراحی شود.
  • تکراری نباشند.
  • با لحن محاوره‌ای و صمیمی پرسیده شوند.
  • بررسی و رسیدگی به پاسخ‌ها قسمت مهمی از روش پرسش و پاسخ است.
  • برای نزدیک‌ترین پاسخ تشویق در نظر گرفته شود.
  • معلم باید آمادگی لازم را جهت بررسی پاسخ‌های نادرست و اثبات پاسخ‌های درست و کاملاً درست داشته باشد.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم آبان 1393ساعت 10:14  توسط احمد کریمیان | 

اهمیت پرسش

تمام تدریس و یادگیری، در هنر سوال کردن نهفته است. (هامیلتون)

پرسش یکی از ساده‌ترین و رایج‌ترین مهارت‌ها در تعامل‌های اجتماعی است؛ پرسش نوعی مطالبه اطلاعات می‌باشد. کودکان برای شناخت اطراف خود و نیز کشف پدیده‌های مختلف از پرسش استفاده می‌کنند؛ همچنین معلم‌ها برای ارزیابی تحصیلی شاگردان از پرسش بهره می‌برند. پرسش نقش مهمی در یادگیری و رشد بازی می‌کند؛ لذا معلمان به این امر از بدو ورود دانش آموزان در مدرسه جهت یادگیری موثر استفاده می‌کنند. مهم‌ترین عامل موفقیت معلم این است كه به تمامی جوانب موضوع مورد تدریس خود به طور كامل مسلط و در تدریس صاحب نظر باشد. در صورتی آموزگار این شرط اساسی را دارا باشد می‌توان امیدوار بود كه تمامی نقایص دیگر را برطرف می‌نماید و یك معلم نمونه می‌گردد. اما در صورت فقدان یا نقصان این شرط اساسی به هیچ وجه نمی‌تواند كار تعلیم را به سطح مطلوبی برساند. لازم به ذكر است كه مطالعه کتاب‌ها، مجلات و مطالب مختلف مربوط به درس و کمک گرفتن از معلمین با تجربه‌ای كه همان درس را قبلاً تدریس کرده‌اند می‌تواند در این زمینه بسیار موثر باشد.

اما، یکی از مهم‌ترین دلایل بی رغبتی بچه‌ها به سوال معلم ناشی از ترس در مقابل واکنش‌های منفی همکلاسی ها می‌باشد. باید دانست، در کلاس به علت آن که پرسشگر پاسخ سوال را می‌داند استرس شاگردان افزایش می‌یابد و اضطراب زیاد می‌تواند به فرایند یادگیری و نگرش دانش آموز نسبت به معلم آسیب برساند؛ در چنین شرایطی ممکن است تعامل شکل عادی خود را از دست بدهد. بنابراین معلم باید به این مسئله هنگام پرسش از شاگردان توجه نماید و با ایجاد جوی صمیمی و دوستانه، تعامل با بچه‌ها را افزایش دهد.

 

کارکردهای پرسش

مهارت‌های پرسش در کلاس درس (1)

 

حتماً از خود می‌پرسید که بالاخره کارکردهای پرسش معلمان چیست؟ شاید بگویید اگر شاگردی نخواهد درس بخواند معلم هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد و برای چنین بچه‌هایی هم مهم نیست که چه نمره‌ای بگیرند. دانش آموزی هم که درس می‌خواند نیاز به پرسش ندارد چون خودش درس خواندن را دوست دارد و نمرات خوبی هم می‌گیرد!؟

 

ولی معلمان می‌توانند با ایجاد جوی صمیمی در کلاس و حس رقابتی دوستانه همه دانش آموزان را مشتاق پاسخ دادن به سوالات نمایند. چرا که یکی از راه‌های مهم برای یادگیری مطالب درسی طرح پرسش است، این گونه درس مرور می‌شود و شاگردان با اِشکال درسی یکدیگر آشنا می‌شوند؛ چه بسا چنین مُشکلات درسی برای اکثر آنان پیش آمده و قادر به پرسیدن نشده باشند. پرسش دقت دانش آموزان را بالا می‌برد، با نمونه سوالات آشنا می‌شوند و...

بنابراین، می‌توان کارکردهای پرسش در کلاس درس را بدین شرح مطرح ساخت:

  1. کسب اطلاع از مطالعه روزانه دانش آموزان.
  2. کنترل تعامل بین معلم و شاگرد.
    مهارت‌های پرسش در کلاس درس (1)

     

  3. ایجاد علاقه و تحریک حس کنجکاوی بچه‌ها.
  4. تشخیص مشکلات درسی دانش آموزان.
  5. به حداکثر رساندن فعالیت کلاسی بین شاگردان.
  6. ارزیابی میزان اطلاعات پاسخ دهندگان از آموزه‌های درسی.
  7. تقویت تفکر دانش آموزان.
  8. تشویق بچه‌ها به مشارکت در بحث‌های کلاسی و ارزشمند بودن شرکت آنان.
  9. جلب توجه دانش آموزان و افزایش تمرکز آن‌ها با طرح سوالات ناگهانی.
  10. تشویق شاگردان برای ارزیابی دیدگاه‌های همکلاسی ها.
  11. مرور دروس گذشته و آشنایی با مباحث دروس بعد.

 


 

 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم آبان 1393ساعت 10:13  توسط احمد کریمیان | 
واژه بهداشت و سلامتی همیشه فکر آدمی را در طول تاریخ به خود مشغول کرده است. تدوین برنامه‌های تربیتی_ بهداشتی برای حفظ سلامتی و مطالعه، جلوگیری و درمان بیماری‌ها نمونه‌ای از این اقدامات بشری است. بهداشت در یک تقسیم کلی به دو نوع «بهداشت جسمی» و «بهداشت روانی» تقسیم می‌شود. اکثر معلمان با بهداشت جسمانی شاگردان آشنا هستند. اول هر هفته مربی بهداشت کوتاهی ناخن، تمیزی مو و پاکیزگی لباس دانش آموزان را چک می‌کند؛ اما آیا تاکنون به عنوان معلمی که به مرتب بودن ظاهر شاگردانتان اهمیت می‌دادید، سلامت روان آنان را نیز در نظر گرفته‌اید؟ آیا تاکنون اندیشیده‌اید که بهداشت روان تأثیر بسزایی در بهداشت جسمانی دارد؟ اصلاً تعریف بهداشت روانی چیست؟

 

حتماً می‌دانید، بهداشت روانی از آن جهت که رابطه مستقیمی با «عملکرد فردی _ اجتماعی» و آسیب‌های «روانی _اجتماعی» دارد، از اهمیت زیادی برخوردار است؛ این اهمیت باعث تدوین و اجرای برنامه‌های متعدد بهداشت روانی در سه بعد « پیشگیر، درمان و توان‌بخشی» می‌شود؛ این سه بعد در برگیرنده تمام اهداف و فعالیت‌های بهداشت روانی است.

 

تعریف بهداشت روانی

معلم و عوامل موثر در بهداشت روانی دانش آموزان

سازمان بهداشت جهانی، بهداشت روانی را این گونه تعریف می‌کند: «بهداشت روانی در درون مفهوم کلی بهداشت قرار دارد و بهداشت یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی؛ بنابراین بهداشت به معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست.» از نظر انجمن بهداشت روانی کانادا نیز بهداشت روانی یعنی: «توانایی سازگاری با دیدگاه‌های خود، دیگران و رویارویی با مشکلات روزمره زندگی.»

 

آری، بهداشت روانی همان سلامت فکر و قدرت سازگاری فرد با محیط و اطرافیان است. همچنان که از جسم خود مراقبت می‌کنیم روح خویش را نیز باید مقاومت‌تر سازیم تا زندگی بهتری داشته باشیم. در زندگی «چگونه بودن» خیلی مهم‌تر از «بودن یا نبودن» است. ایجاد فرصت برای شکوفایی استعدادها، توانایی‌ها، کنار آمدن با خود و دیگران یکی از اهداف مهم و اساسی بهداشت روانی می‌باشد. برای همین اولیای مدرسه در سلامت روان دانش‌آموزان دارای نقش‌های حرفه‌ای هستند.

 

خصوصاً مسئولیت معلمان فقط در پرورش نیروی عقلی و آشنا ساختن شاگردان به مسائل اجتماعی و اخلاقی خلاصه نمی‌شود. بلکه آنان مسئول تغییر و اصلاح رفتارهای ناسازگار، تأمین بلوغ عاطفی و سلامت روانی دانش‌آموزان هستند. در مدرسه بچه‌ها دوست داشتن و دوست داشته شدن را تجربه می‌کنند. معلم با محبت و توجه، آن‌ها را در مسیر صحیح هدایت می‌کند و شاگردان چگونگی برقراری روابط درست عاطفی، سازگاری با دیگران، مسئولیت ‌پذیری و راه‌های مبارزه با کینه‌توزی را می‌آموزند.

 

عوامل موثر بر بهداشت روانی

معلم و عوامل موثر در بهداشت روانی دانش آموزان

بهداشت روانی افراد متأثر از عوامل متعددی است؛ مانند: عدم برآورده شدن نیازهای اولیه (تغذیه و...)، ناکامی، استرس، یادگیری، مسائل اجتماعی- مذهبی، رسانه‌های جمعی و... همه از عمده‌ترین تأثیرگذاران بر بهداشت روانی هستند.  اما درباره دانش آموزان نقش اولیای مدرسه بسیار موثر است.

 

 

نقش معلمان در بهداشت روانى دانش آموزان

معلم و عوامل موثر در بهداشت روانی دانش آموزان

نقش الگویی معلم و نفوذی که او در انضباط دادن به رفتارهای دانش‌آموزان دارد، بر همگان روشن است. اگر آموزگار از ویژگی الگو دهی خوبی برخوردار باشد می‌تواند تأثیرات عمیقی در رشد شخصیت و بهداشت روانی دانش‌آموزان باقی بگذارد. معلم نباید تمام تلاش خود را صرف این نماید که بچه‌ها بهترین نمره را کسب کنند، بلکه باید بکوشد به هر فرد اندازه توانایی او مسئولیت دهد و حتی‌الامکان در پرورش فکر و روان دانش آموز بکوشد.

 

معلمی که در ارتباط به شخصیت و نیازهای کودکان توجه کافی داشته باشد و کارها را بر اساس استعداد و تمایلات میان شاگردان تقسیم کند، نقش بهتری را در بهداشت روانی آنان ایفا خواهد کرد. روان‌شناسی (کارل راجرز) نگرش آزادمنشانه در کلاس را پیشنهاد می‌کند. به بیان دیگر معلم باید کودک را بپذیرد، هرچند نمی‌تواند رفتار او را بپذیرد؛ به کودک باید احترام بگذارد و با توجه به توانایی‌هایش به او ارج نهد. آموزگار نباید کوشش خویش را صرف حکمرانی بر کودک کند، بلکه باید سعی در جهت دادن اعمال کودک به سوی پیشرفت موفقیت‌آمیز و سازگاری هر چه بیشتر وی نماید. معلم باید قادر به بیان و ابراز احساسات خویش باشد تا دانش آموز بتواند او را به عنوان فردی قابل ‌اعتماد ببیند.

 

چنین معلمی همچنان که درصدد ایجاد تغییر مطلوب در رفتار کودک است، هرگز برای وی تهدیدآمیز نیست. اگر مربی بتواند به شاگرد تفهیم کند که سعی دارد به او کمک کند به نتایج مطلوبی دست می‌یابد.  مهم‌ترین شرط معلم خوب از لحاظ بهداشت روانی این است که با کمال صمیمیت و خلوص نیت، کودکان را دوست بدارد و از رفتار آنان آزرده نشود؛ بلکه با صبر، حوصله و خوش‌رویی به عمق مشکلات دانش آموزان پی ببرد و در حل این مسائل تا حد ممکن بکوشد. بنابراین کودکان در مدرسه می‌آموزند با زندگی آن چنان که هست مواجه شوند، می‌آموزند خود را با آداب، رسوم و ارزش‌های موجود جامعه منطبق سازند و به نیازهای دیگران توجه داشته باشند.

 

نهایتاً، یک معلم باید از نظر تأثیرگذارى در بهداشت روانى کودک، ویژگى‌هاى زیر را داشته باشد:

  1. معلم باید از لحاظ روانى سالم باشد.
  2. معلم باید کودکان را دوست بدارد و به آنان احترام بگذارد.
  3. معلم باید رابطه میان تعلیم، تربیت و بهداشت روانى را بداند.
  4. باید سعى کند تا کودک را در بحران‌ها و مسائل عاطفی، خانوادگى و اجتماعى کمک نماید.
  5. معلم باید در مورد رشد جسمى و روانى کودک اطلاعات لازم داشته باشد.
  6. معلم باید علائم و نشانه‌هاى اختلالات رفتارى و روانى شاگردان را بداند.
  7. برنامه تعلیماتى_آموزشى معلم باید طورى باشد که رنجش خاطر، ناراحتى روحى و عصبى براى کودک ایجاد نکند.

در چنین شرایطی، مدرسه قادر است با فراهم نمودن محیطى سالم و بهداشتى به جسم و روان کودکان امکان شکوفائى دهد و آنان را نسبت به یکدیگر، خانواده و اجتماع مسئول نماید. در چنین شرایطی، مدرسه قادر است از دانش آموزان افرادى مفید، سالم و کارآمد آمد؛ پدران و مادرانى لایق و شایسته براى نسل آینده بار بیاورد.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  شنبه دهم آبان 1393ساعت 12:23  توسط احمد کریمیان | 
یکی از دغدغه‌هایی که والدین همواره با آن درگیر هستند مسئله‌ «ناخن جویدن»و «انگشت مکیدن» توسط کودکان است و بسیاری از آنها آگاهی‌های لازم در زمینه‌ چگونگی برخورد با این مسئله‌ را نداشته و گاهی برخورد‌های غلط آنها باعث ایجاد مشکلات متعددی برای کودک می‌شود.

به گزارش ایسنا، مهدی بیاتی، روانشناس کودک در این باره گفت: انگشت مکیدن و ناخن جویدن دو مقوله‌ جدا از هم هستند و علل متفاوتی دارند. وی افزود: انگشت مکیدن در سنین زیر چهار سال اختلال محسوب نمی‌شود زیرا باعث دستیابی کودک به آرامش روانی می‌شود.

بیاتی ادامه داد: اگر این حالت در سنین زیر چهار سال تکرار و کودک با بداخلاقی و بدرفتاری از سوی خانواده مواجه شود، این رفتار در کودک ماندگار و تبدیل به اختلال روانی می‌شود.

بیاتی همچنین در ارتباط با ناخن جویدن گفت: ناخن جویدن در هر حال جزء اختلالات محسوب می‌شود، زیرا حاصل اضطراب و هیجانات منفی، ترس و موضوعاتی از این قبیل در کودک است.

وی ادامه داد: در برخی مواقع کودک این رفتار را به صورت تقلیدی انجام می‌دهد؛ به عنوان مثال در مهد کودک این رفتار را مشاهده کرده و به تقلید انجام می‌دهد که در آن صورت اختلال محسوب نمی‌شود ولی در غیر این صورت اختلال بوده و باید درمان شود.

بیاتی برخورد والدین با کودک در این رابطه را بسیار تأثیر گذار دانست و اظهار کرد: زمانی که به عنوان مثال والدین برای تنبیه، کودک خود را در اتاقی تنها می‌گذارند و به وی می‌گویند ۵ ۱۰ دقیقه به کار خود فکر کن؛ شاید در ظاهر رفتار صحیحی به نظر آید اما با این کار کودک دچار ترس، اضطراب، هیجانات منفی و غیره می‌شود و می‌تواند عامل مؤثری در روی‌آوردن کودک به ناخن جویدن باشد.

وی ادامه داد: همچنین رفتار‌هایی از قبیل ترد کودک و یا مجبور کردن وی به خواندن قرآن و یا آواز در جمع و غیره نیز باعث استرس و اضطراب در کودک می‌شود بدین ترتیب این رفتارها در ناخن جویدن وی مؤثر است.

بیاتی در ارتباط با برخی از رفتارهای والدین برای ترک این موضوع توسط کودک مانند لاک تلخ زدن و غیره نیز گفت: متأسفانه بسیاری از والدین گمان می‌کنند با اقداماتی از قبیا استفاده از لاک تلخ می‌توانند این رفتار را در کودک از بین ببرند در حالی که این تنها باعث ماندگاری این رفتار در کودک می‌شود.

وی ادامه داد: اگر کودک بخاطر زدن لاک تلخ دیگر ناخن خود را نخورد، در آینده دچار مشکلاتی مثل لکنت و غیره می‌شود، در واقع با این رفتار کودک نه تنها درمان نمی‌شود بلکه تنها این اختلال به اختلالی دیگر تبدیل می‌شود.

بیاتی همچنین در باره راه‌حل این اختلال گفت: زمانی که کودک شروع به جویدن ناخن‌های خود می‌کند خانواده به دقت تشخیص دهند که وی در چه شرایطی است؟ به عبارتی زمان انجام این کار از سوی کودک را تشخیص دهند و سعی کنند فضا را به ‌گونه‌ای ایجاد کنند که کودک کمتر در شرایط جویدن ناخن قرار گیرد.

این روانشناس در پایان گفت: هیچگاه به طور مستقیم به کودک خود نگویید ناخن خود را نخور؛ بلکه سعی کنیم در چنین شرایطی حواس او را پرت کرده و یا با غذا دادن مانع انجام این کار از سوی کودک شویم.
 
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 13:58  توسط احمد کریمیان | 
نبود امکانات، نبود آمبولانس، معلم فداکار
یکی از دانش آموزان مجتمع شبانه روزی ویسیان در روز حادثه از تخت سقوط می کند و از ناحیه پا مصدوم می شود که مدیر این مجتمع به وسیله خودروی سواری پژو خودش و با کمک دو دانش آموز دیگر وی را به مرکز درمانی ویسیان منتقل می کنند که به دلیل نبود امکانات و عدم وجود آمبولانس این معلم لرستانی تصمیم می گیرد دانش آموز مصدوم را برای درمان به خرم آباد برساند که در مسیر حادثه به دلیل ارتفاع پایین پل شورآب و بالا آمدن آب از روی آن دچار حادثه می شوند.

کاظم صفرزاده مدیر مجتمع شبانه روزی عشایری ویسیان و وحید سپهوند، امین قوچی و امین رحیمی دانش آموزان این مجتمع از قربانیان سیلاب در لرستان بودند که همچنان جنازه این معلم روستایی پیدا نشده است.


رضا آریایی مدیرکل مدیریت بحران استان لرستان در گفتگو با مهر می گوید که برای پیدا کردن دو جنازه باقی مانده هر آنچه بلد بودیم انجام دادیم. صدها نفر از اهالی روستاهای مسیر به کمک آمدند، معلمان آموزش و پرورش پای کار بودند، نیروهای هلال احمر تیم های جستجو را اعزام کردند ولی نتیجه ای به همراه نداشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 13:57  توسط احمد کریمیان | 

اصول جدید آموزشی، امروزه در قالبی بسیار پیشرفته ارایه می شوند:

آموزشی پویا که به نیازها، منفعت و در عین حال آزادی کودکان احترام می گذارد.

آلیس و الیزابت در حال ورود به سن 7 سالگی هستند. امروز هردوی آن ها با خوشحالی در حال آماده کردن داستانی هستند که قرار است با خودشان سر کلاس ببرند. تکلیف در این مدرسه این گونه است: یک روز در هفته، هر دانش آموز یک داستان با خودش می آورد، داستانی که بیشترین رای را در بین بچه های کلاس کسب کند در کتابی با عنوان " کتاب زندگی " چاپ خواهد شد.

داستان های این کتاب هم در روزنامه ی مدرسه چاپ می شوند. روزنامه ای که چیزهای متنوعی در آن گنجانده می شود: متونی که بزرگتر ها می نویسند، تحقیقات گروهی در خصوص مسایل گوناگون، گزارشاتی که در راستای معرفی شهر یا روستایی که مدرسه در آن واقع است آماده می شود، مصاحبه با مسئولان مدرسه و . . . ما در دهه ی 50 میلادی، در مدرسه ای هستیم که از اصول فرنت برای آموزش استفاده می کند.

 

سلستین فرنت، اوید دکرولی، ماریا مونتسوری، جان دوی، الکساندر نیل و . . . تمامی این افراد در شکل گیری موجی که به عنوان " آموزش نوین " از آن یاد می شود شرکت داشته اند. این اصطلاح کلی چه حوزه هایی را در بر دارد؟ تمامی نظریه هایی که شیوه های سنتی آموزش را زیر سوال می برند. اما امروزه چه اثری از جریان آموزشی ای که صد ساله شده و طرفداران آموزشی کلاسیک به شدت آن را مورد انتقاد قرار می دهند باقی مانده است؟

 

اعلام جنگ به مدرسه ی سنتی

سخنی از آدولف فریر، بنیانگذار لیگ بین المللی آموزش نوین در سال 1921 هدف اصلی این جریان را نشان می دهد : انتقاد از آموزش سنتی.

"کودک طبیعت را دوست دارد، اما او را در سالن هایی بسته حبس می کنند. کودک دوست دارد جنب و جوش داشته باشد، اما او را مجبور می کنند دایم بنشیند. کودک دوست دارد با اشیای مختلف کار کند، اما او را در معرض تفکر مطلق قرار می دهند. کودک می خواهد استدلال کند، اما او را مجبور می کنند فقط حفظ کند. او می خواهد از خود اشتیاق نشان دهد، اما او را تنبیه می کنند . . . "

 

اولین مدارس جدید در اواخر قرن نوزدهم ساخته شدند. در انگلستان ، شیکاگو ، آلمان ، رم و . . . در سال 1899 آ. فریر استاد دانشگاه ژنو دفتر بین المللی مدارس جدید را پایه گذاری کرد. در همین راستا هم آلفرد بینه با نگارش کتابی به مدارس سنتی اعلام جنگ کرد.

 

نهضت جدید با آغاز اولین جنگ جهانی هدفی جدید پیدا کرد، نیاز به تربیت دانش آموزانی که بتوانند به جنگ پایان دهند، همدیگر را درک کنند و با کمک و همیاری دنیایی زیباتر بنا کنند. روش های آموزشی بسیاری شکل گرفت.

 

در هامبورگ دانش آموزان خودشان با تشکیل کمیته و انتخاب مسئول برای آن مسئولیت آموزش خود را بر عهده گرفتند.

در ایالات متحده، برنامه ی دالتون متدهای کاری انحصاری و آموزش قراردادی بین معلم و دانش آموز را شکل داد و در نهایت

ای. اس . نیل در انگلستان مدرسه ی مشهور خود با عنوان سامر هیل را در سال 1921 تاسیس کرد.

 

توسعه ی روانشناسی کودک در همین دوره بدون شک تحت تاثیر جریان آموزشی جدید قرار داشت. ادوارد کلاپارد، روانشناس سوئدی در سال 1912 انستیتوی ژان ژاک روسو را در ژنو تاسیس کرد، هدف والای وی و نهادش تربیت و آموزش دانش آموزان با روش هایی اصولی بود.

 

یکی از دانش آموزان وی به نام ژان پیاژه در دهه ی 1920 میلادی نگارش مجموعه ای کامل در خصوص توسعه ی روانی کودک را با همکاری هنری والون آغاز کرد و در این مجموعه از همه گان دعوت کرد تا به سمت آموزش جدید حرکت کنند. فردیناند بویسون و آ. بینت هم فعالیت های جداگانه ای را در حوزه ی هوش کودک و آموزش علمی آغاز کردند.

 

در این دوره کثرت انتشار کتاب های این حوزه نشانه ای بود بر شکل گیری موج جدید آموزشی بر مبنای رویکردهایی بعضاً کاملاً متفاوت و ناهمگون.

 

راجر کوزینه، بازرس وزارت آموزش و پرورش در فرانسه، با انتشار کتاب کوچکی در سال 1965 شیوه ی آموزش بر مبنای کار گروهی را عنوان کرد که به کمک آن دانش آموزان ترغیب به یادگیری بیشتر می شدند. وی در نگارش کتاب خود از جریان های گوناگونی کمک گرفت. در این بین بیش ترین نقش را جریان های فلسفی و روانشناسی ایفا می کردند.

 

در نهایت، در شکل گیری جریان جدید آموزشی، بیش از هر شخص دیگری ژان ژک روسو و لئون تولستوی نقش ایفا کردند. اما به چه نحوی؟

در قسمت دوم این مقاله به این سوال پاسخ خواهیم داد.

 

منبع: http://anthropology.ir

 

 

مطالب مرتبط:

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 1

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 2

ارزشیابی مستمر و رویکرد نوین آموزشی 3

ارتباط برنامه ریزی آموزشی و درسی با تکنولوژی آموزشی

نیاز سنجی آموزشی چیست؟

 

بخش پژوهش های دانش آموزی تبیان،‌ تهیه: زهرا انصاری

 

تهیه کننده : زهرا انصاری

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آبان 1393ساعت 9:16  توسط احمد کریمیان | 

درباره مدارس هوشمند، پیشنهاد می‌شود كه برای همه مقاطع تحصیلی در مدارس حداقل یك كلاس الكترونیكی وجود داشته باشد. كلاس الكترونیكی شامل یك دستگاه دیتا پروژکتور، پرده نمایش (در حالت پیشرفته‌تر برد هوشمند) رایانه یا نوت بوك خواهد بود. در این كلاس معلم به جای استفاده از وایت برد معمولی، از چنین تجهیزات برای تدریس استفاده خواهد كرد. حتی بهتر است در هر مدرسه حداقل یك كارگاه رایانه وجود داشته باشد تا دانش آموزان کلاس‌های مختلف از آن استفاده كنند.

تیپ مختلف پیشنهادی برای هر کلاس الكترونیكی به صورت زیر است:

  1. استفاده از دیتا پروژکتور و پرده نمایش و رایانه.
  2. استفاده از دیتا پروژکتور و برد هوشمند (یا كیت هوشمند ساز).

در مورد تمامی تجهیزات لازم است بحث نگهداری و پشتیبانی مورد توجه قرار گیرد. چنانچه در مناطقی نیروی متخصص برای پشتیبانی تجهیزات خاصی موجود نیست یا به هر دلیل دیگری امكان نگهداری و پشتیبانی قطعات وجود ندارد، لازم است با تجهیزات جایگزین این امكان فراهم شود. در این نوشتار توضیحاتی درباره بعضی از تجهیزات مدارس هوشمند بیان می‌شود.

 

تبلت و نوت بوك

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

تبلت ها در حقیقت لوح‌های رایانه‌ای قابل حمل هستند كه مجهز به صفحه نمایشی لمسی می‌باشند و برخی از آن‌ها نیز قابلیت نوشتاری با قلم مخصوص به خود را دارند. تبلت ها در انواع مختلف با سایزهای نرمال هفت الی ده اینچ صفحه نمایش تولید می‌شوند. كاربر می‌تواند با تبلت خود كتاب بخواند، ایمیل چك كند و ایمیل بفرستد، در اینترنت به جستجوی مطالب مورد نظر بپردازد، فیلم‌های آموزشی ببیند، فایل‌های آفیس را باز كندو...

 

حذف كیبورد، نوع باتری، سیستم خنك سازی و نبودن حافظه‌ی فیزیكی برای ذخیره سازی باعث شده تا تبلت ها ابزاری بسیار راحت‌تر، سبک‌تر و آسان برای استفاده باشند.

یكی از تفاوت‌های مهم تبلت و نوت بوك در سیستم عامل آن است. بیشتر نوت بوك ها از سیستم عامل ویندوز پشتیبانی می‌کنند در حالی كه تبلت ها با سیستم عامل خاص اپل بهره می‌برند. نوت بوك ها در مقایسه با تبلت ها از قابلیت‌های سخت افزاری بهتری Android اکثراً از سیستم عامل برخوردارند. برخی معتقدند انجام دادن كارهایی كه با تبلت ها سخت می‌باشد در نوت بوك ها آسان است. اجرای بازی‌ها به سبك سنتی با كیبورد، كلیدهای فیزیكی كه باعث تایپ بهتر و سریع‌تر می‌شوند، کارکردن با برنامه‌های كاربردی مختلف طراحی شده برای رایانه‌های رومیزی و نوت بوك ها، برتری‌های یك نوت بوك نسبت به تبلت است.

 

مزایای تبلت ها

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

  1. حذف آلودگی صدا و حرارت.
  2. حجم و وزن كم و قابلیت جابه‌جایی بالا.
  3. برای خواندن كتاب، وبگردی، تماشای فیلم، بازی و به عبارتی مصرف محتوا بسیار مناسب است.

 

برد هوشمند

وایت برد هوشمند با قرار گرفتن در كنار تجهیزاتی نظیر ویدئو پروژكتور و ویژوالایزر می‌تواند سیستم كمك آموزشی بسیار كارآمدی را در اختیار کاربر قرار دهد. وایت برد الكترونیكی جایگزین مناسبی جهت تخته وایت بردهای معمولی است.

وایت برد هوشمند علاوه بر بخش سخت افزاری كه از یك سطح الكترونیكی (مجموعه‌ای از سنسورهای لمسی) تشكیل شده است دارای یك هسته‌ی نرم افزاری اصلی نیز می‌باشد كه اغلب قابلیت‌ها و ویژگی‌های منحصر به فرد برد را پشتیبانی می‌کند.نرم افزار وایت برد هوشمند ضمن رعایت اصول سهولت كاربری، محیطی مناسب جهت تدریس، سمینار و حتی جلسات عملیاتی را فراهم می‌سازد.

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

شكل روبرو نمونه‌ای از یك برد هوشمند را كه با پایه متصل به آن، به دیتا پروژكتور مجهز شده است نشان می‌دهد. این نمونه اتصال برد هوشمند به دیتا پروژکتور، به دلیل فاصله كم دیتا پروژکتور با برد، مانع از تابش مستقیم نور به چشم می‌گردد و برای استفاده در كلاس توصیه می‌شود.

 

البته، نمونه‌هایی نیز از دیتا پروژکتور وجود دارد كه به فاصله كمی از برد معمولی قرار می‌گیرد و با تابش نور به برد آن را تبدیل به برد هوشمند می‌کند. این نمونه دیتا پروژکتور علاوه بر هوشمند سازی، به دلیل فاصله كم با برد مانع از آزار چشم می‌شود و مناسب مدارس است.

كیت های هوشمندساز برد ابزارهای كوچك قابل حملی هستند كه با اتصال در گوشه برد معمولی، آن را تبدیل به برد هوشمند می‌کنند. این ابزارها قابل شارژ بوده و معمولاً با استفاده از قلم مخصوص استفاده می‌شوند. این كیت ها برای کلاس‌های سیاری مانند مدارس عشایری و یا جاهایی كه ترجیح داده می‌شود برد هوشمند ثابت قرار نگیرد، مانند مقاطع ابتدایی مناسب است؛ البته نصب و تنظیم كیت مقداری از وقت كلاس را صرف می‌کند. در مورد بردهای هوشمند باید گفت كه نرم افزار تعاملی مخصوص برد آسان بوده و منوی ابزار آن قابل جابه‌جایی پایین صفحه می باشد تا قابل دسترسی برای همه افراد باشد ...

 

بازدهی بالا در آموزش با ویدیو پروژکتور

 

در بحث آموزش نمی‌توان نقش فناوری‌های جدید را نادیده گرفت

ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

 

. گفتیم که امروزه، انواع ابزار‌های رایانه‌ای مانند لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و... نقش جزوات و کتاب‌های آموزشی دوره‌های پیش‌تر را دارند. یکی از محصولاتی که می‌توان آن را به عنوان یک ابزار بسیار کاربردی در مبحث آموزش در نظر گرفت، ویدیوپرژکتورها هستند. آموزگاران می‌توانند برای نمایش مفاهیم و موضوعات علمی و بازدهی بیشتر آموزشی از ویدیو پروژکتورها استفاده کنند. این گونه، یادگیری دانش آموزان افزایش می‌یابد و بازدهی آنان بیشتر می‌شود.

 

دیتا پروژکتور

دیتا پروژکتور دستگاهی است كه قادر می باشد از طریق ورودی‌های خود تصاویر و اطلاعات رایانه‌ای،VCD، DVD یا ویدئویی را از رایانه، دوربین فیلم برداری، دوربین دیجیتال، تلویزیون و ... دریافت و پردازش كرده و با بزرگنمایی بر روی صفحه به نمایش در آورد.

 

مشکلات مدارس هوشمند

با تمام موارد ذکر شده به نظر می‌رسد اجرای طرح هوشمند سازی مدارس ایران، به صورت تقلیدی، بدون کار کارشناسانه، برنامه ریزی دقیق و بومی سازی صورت گرفته است. باید بدانید که کشورهای پیشرو در چنین طرح هایی حدود ده سال در این زمینه تحقیق کرده‌اند و پس از دستیابی به بهترین الگوها شروع به فرهنگ سازی درباره موضوع نموده‌اند.

در کشور ما موانع بسیاری برسر راه شکل گیری صحیح مدارس هوشمند وجود دارد:

  1. درایران، نسل فراگیر ارتباط اندکی با رایانه دارند و در بسیاری موارد دیده می‌شود که فرزندان خانواده‌های تحصیلکرده نیز یا اصلاً با رایانه آشنایی ندارند یا از آن به عنوان وسیله بازی استفاده می‌کنند.
  2. عدم آشنایی دانش آموزان با زبان‌های خارجی نیز از موانع بازدارنده این طرح می‌باشد.
  3. در مورد سیستم آموزشی کنونی که تکیه بر نقش اصلی معلم در کلاس درس دارد به نظر می‌رسد هوشمند سازی مدارس تنها این سیستم را تشدید می‌کند و به جای آنکه شاگردان را مجبور به کنکاش در اطلاعات سازد،آن‌ها را وادار به حفظ کردن انبوهی از اطلاعات می‌کند.
    ویژگی‌های مدارس هوشمند (قسمت دوم)

     

  4. ساختار فیزیکی اکثر مدارس سنتی است؛ تجهیز و تغییر کاربرد این تعداد مدارس از نوع سنتی به هوشمند نیازمند صرف بودجه و زمانی زیاد می‌باشد.
  5. عدم آشنایی معلمان با منابع و شیوه‌های استفاده از آن‌ها نیز یکی از بزرگترین موانع هوشمند سازی مدارس است.
  6. به محض ورود مدارس به سیستم هوشمند، نیاز به وجود نرم افزارهای استاندارد و مطابق با رویکرد کتاب‌های درسی، ایجاد بانک‌های اطلاعاتی قوی به زبان فارسی، احساس می‌شود. قابلیت دستیابی دانش آموزان از مدرسه یا منزل به اینترنت پرسرعت نیز جزو ضروریات کارکرد صحیح مدارس هوشمند می‌باشد. در نهایت این که هوشمند سازی مدارس، ابزاری بسیار مناسب برای تحقق آرمان‌های آموزشی است؛ به شرط آنکه قبل از آن بررسی‌های دقیق در مورد این طرح توسط کارشناسان خبره صورت گیرد و چنین طرحی متناسب با فرهنگ وویژگی‌های کشور برنامه ریزی شود. سپس می‌بایست محتواهای کتاب‌های درسی از حالت حفظی بودن خارج و به سمتی سوق داده شودکه در آن جایگاهی برای بسط داده‌ها، تحقیق و پژوهش اختصاص داده شود.

باید منابع مرجع و بانک‌های اطلاعاتی به زبان فارسی طراحی و به صورت عمومی برای همگان قابل دسترسی باشد. همچنین زبان انگلیسی به صورت کاربردی و ماندگار با شیوه‌های نوین از دوره‌ی ابتدایی آموزش داده شود. باید زیرساخت‌های سخت افزاری لازم فراهم و نرم افزارهای استاندارد و متناسب توسط تیم‌های کارآزموده طراحی گردد. همچنین باید معلمان و خانواده‌ها مجهز به مهارت‌های لازم جهت استفاده از ابزارهای الکترونیک باشند و این باور در آنان شکل گیرد که آموزشالکترونیک چیزی فراتر از بازی و سرگرمی است.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آبان 1393ساعت 9:1  توسط احمد کریمیان | 

خلاقیت و نوآوری محرک اصلی توسعه برای هر جامعه است. خلاقیت و نوآوری نقطه عطف اختراعات، اکتشافات و نمودی ارزشمند از تفکر و ذهن خلاق بشر می‌باشد. آزمایشگاه مدارس به عنوان واحد عملیاتی نظام آموزشی، با پرورش تفکر خلاق، تربیت افرادی کاوشگر، آفریننده، نوآور و مولد، نقش مهمی در شکوفایی خلاقیت دانش آموزان دارد. آزمایشگاه مدرسه، با اعضای علمی مجرب، متعهد و تجهیزات مناسب، بهترین محیط برای پرورش خلاقیت شاگردان است. در چنین مکانی قدرت اندیشه و مهارت ذهنی بچه‌ها تقویت می‌شود و می‌توانند برای دست یافتن به راه حل‌های مناسب و واقع بینانه به خلق ایده‌های نو بپردازند. با بهره گیری از یک آزمایشگاه خوب امکان تدریس عملی برای هر درس فراهم می‌گردد و دانش آموزان می‌توانند نوآوری‌های خود را در مدرسه و جامعه نشان دهند.

 

اهداف آزمایشگاه در مدارس

 نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

 

  1. محتوی بخشیدن به متن دروس.
  2. درک نکات درسی، توضیح عملی و تفهیم به دانش آموزان.
  3. آزمایشگاه نقش کمک درسی و تقویتی را ایفا می‌کند و این فرصت را به بچه‌ها می‌دهد تا ماهیت علم را فراگیرند.
  4. پیشرفت و پیشبرد مهارت‌های علمی و عملی در انجام دادن آزمایش است.

آری، امروزه ثابت شده برخلاف باور عموم که خلاقیت خصوصیت ذاتی بعضی افراد خاص است؛ چنین استعدادی در بشر به اندازه حافظه عمومیت دارد. بنابراین می‌توان خلاقیت را با کاربرد اصول و فنون معین ایجاد و طرز تفکرهای جدیدی را به وجود آورد. آزمایشگاه‌های مدارس به عنوان فضای عملی دروس، در تحقق و شکوفایی خلاقیت نقش بسزایی دارند.

 

شیوه‌های پرورش خلاقیت از طریق آزمایشگاه

 

  • برقراری ارتباط دوستانه معلم با دانش آموزان

گرچه معلم تا حد زیادی می‌تواند ذهن شاگردان را تحریک کند، اما این امر کافی نیست. چگونگی ارتباط با دانش آموزان، گفتار و کردار مربی از مهم‌ترین عوامل موثر در تحریک انرژی خلاق در بچه‌ها می‌باشد. معلم می‌تواند به دانش آموزان انگیزه دهد و به آنان بگوید: «انسان‌های بزرگ از اول خلاق نبودند، بلکه با تلاش، پشتکار و پرورش ذهن توانستند ابتکارات، نوآوری‌ها و آفرینندگی را در وجود خود شکوفا سازند.»

 

  • عاطفی کردن محیط
     نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

جو عاطفی باعث می‌شود دانش آموزان احساس امنیت کنند و قادر باشند نسبت به محرک‌های فیزیکی و عقلانی ارائه شده از طرف معلم و همسالان واکنشی مطلوب نشان دهند. شاگردان باید بتوانند به مشاهده، آزمایش و جست و جوی محیط و اشیای اطراف خود بپردازند. در چنین فضای دوستانه‌ای، بچه‌های کنجکاو با ذهنی آزاد در آزمایش‌های دروس مشارکت می‌کنند.

 

  • اداره آزمایشگاه به صورت دانش آموز محوری

اداره کردن آزمایشگاه توسط معلم تا حدودی علاقه شاگردان را سلب خواهد کرد. مشارکت دادن دانش آموزان در طراحی آزمایشگاه، چیدمان وسایل و تجهیزات، شیوه حفاظت و نگهداری، موجبات دلبستگی به محیط را برای بچه‌ها فراهم می‌سازد. معلم در این شیوه راهنماست و نقش یاری دهنده و هدایتگر را دارد.

 

  • برانگیختن انگیزه علمی شاگردان

جو عقلایی مطلوب آنست که دانش آموزان را برانگیزد. انگیزه‌هایی که به بچه‌ها داده می‌شود در آغاز حتماً نباید به موفقیت بینجامد. آن‌ها باید به کوشش‌های خود ادامه دهند، تجربه کنند و در رویارویی با مسائل پیچیده شور و اشتیاق بیشتری به خرج دهند. باید بدانید که بدون درگیری، غرق شدن در کار، مواجهه با ابهامات و اشکالات دلیلی برای به وجود آمدن افکار خلاق وجود ندارد. معلم باید با طرح مسائل و مفاهیمی که به تدریج مشکل می‌شوند زمینه درگیری فکری شاگردان را فراهم سازد و آن‌ها را به تلاش برای حل مسائل تشویق کند.

 

  • تشویق دانش آموز به طرح ایده‌های نو

باید علایق و زمینه‌های خلاقیت هر دانش آموز را شناسایی کرد و بستر رشد را فراهم ساخت. ایده‌های جدید، زمینه تبادلات علمی و رشد خلاقیت افراد را آماده می‌کند. می‌توان با انجام یک آزمایش ساده از بچه‌ها خواست تا هر فکری (نقد و بررسی) که به ذهنشان می‌رسد را بیان کنند. باید به آن‌ها اجازه داد تا مسائل، دیدگاه‌ها و ایده‌های خود را درباره چگونگی انجام آزمایش مطرح نمایند.

 

  • طرح مباحث به صورت معما

حفظ کردن مطالب درسی تأثیری در رشد قوه ابتکار دانش آموزان ندارد؛ در نتیجه مطالب درسی را باید به صورت معما گونه برای آنان مطرح ساخت. معلم باید به جای بیان مطالب درسی یا ذکر حقایق علمی، شاگردان را به طرح مسائل ترغیب کند.

 

  • ایجاد زمینه تفکر در انجام آزمایش
     نقش آزمایشگاه مدارس، در رشد خلاقیت دانش آموزان

     

معلم باید زمینه تفکر بچه‌ها را در هنگام آزمایش فراهم سازد؛ به گونه‌ای که هر کسی بدون نگرانی تفکرات خویش را اظهار کند. هر چند شاگردان در فرایند تفکر ممکن است اشتباهاتی داشته باشند؛ اما مهم تفکر و پرورش فکر است. گاهی وقت‌ها، اشتباهات به بینش‌های مثمر ثمری منتهی شوند. مربی هیچ گاه نباید اندیشه دانش آموزان را طرد کند، چون در این صورت آن‌ها به تفکر نخواهند پرداخت.

 

نهایتاً، آزمایشگاه‌های مدارس همچون بازوانی توانمند با مهار مشکلات و موانع رشد خلاقیت در بچه‌ها، نظیر: عدم اعتماد به نفس، دلسرد شدن، وابستگی و جمود فکری، نبود تمرکز ذهنی، مقاوم نبودن، کمرویی، عدم دلبستگی به معلم و مدرسه، عدم پذیرش ایده‌های جدید و... جهت تحقق و خلاقیت در بین دانش آموزان عمل خواهند کرد.

 

بنابراین در آموزش و پرورش، علاوه بر تأمین و تجهیز آزمایشگاه، تربیت نیروهای کارآمد و متعهد، تشویق معلمان به آزمایش کردن و به کار بستن روش‌های نو برای تحقق رشدخلاقیت در دانش آموزان، از اهمیت فراوانی برخوردار است.

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم آبان 1393ساعت 10:42  توسط احمد کریمیان | 

زمان گذشت و همه چیز تغییر کرد؛ دفتر مشق همان سیاه مشق عشق دهه‌ی شصتی‌ها، حالا نام دفتر تلاش به خود گرفته است، دیگر از تصمیم کبری و کوکب خانم خبری نیست؛ اما اگر نامش عوض شده و درسش، درس فناوری اطلاعات گشته است، باز هم برای دانش آموزان همان تکلیف شب است. گر چه کم ولی باید مشق شب را نوشت. هنوز هم خارج از ساعت مدرسه درسی باید آموخت؛ چرا که ساعات مدرسه کافی نیست و باید بیشتر از این‌ها تمرین کرد.

گویی دنیا، دنیای کمتر از دقیقه گشته است؟ اگر لحظه‌ای درنگ کنی عقب خواهی افتاد! پس باید تلاش کرد و هر چه بیشتر آموخت.

 

هدف از تکلیف

مشق شب، تعطیل نیست ...

 

 

هدف از تکلیف در منزل، اینست که آنچه در طول روز در مدرسه آموخته شده، در ذهن دانش آموز تقویت شود و به یاد سپرده شود. همچنین دانش آموز بیاموزد که چگونه به تنهایی و بدون کمک مستقیم معلم، مسئله‌ای را حل کند یا سوالی را پاسخ دهد و مهمتر اینکه کودکان بتوانند فرصت‌ها را زمان بندی کنند؛ همچنین زمانی را به انجام تکالیف شب اختصاص دهند و احساس مسوولیت را بیاموزند. این کار به انگیزه، نظم و توانایی استفاده از منابع درسی نیازمند است.تکلیف شب یکی از روش‌هایی است که به دانش آموز می‌آموزد چگونه به تنهایی بیاموزد.

 

چگونه تکلیف شب را به شکل مثبت و مفید درآوریم

 

  • «دفتر مشقم رو فراموش کردم.»
  • «خواهرم دفتر مشقم رو پاره کرد.»
  • «دیشب مریض بودم؛ دفترم تو خونه جا مونده و...» خلاصه بهانه‌های پایان ناپذیری که اکثراً اغلب معلم‌ها عادت به شنیدنش را دارند.

ولی آنچه مهم می‌باشد اینست که تکلیف و درس باید به عنوان یک وظیفه هر روزه انجام شود. آن هم به درستی، منظم و سر موقع...

اما چگونه باید تکلیف به صورتی دوست داشتنی و مفید درآید و از تنشی که این مسائل بر خانواده اعمال می‌کند، بکاهیم؟ باید اول آگاه شویم که معلم و مسئولین آموزشی از دادن تکلیف چه هدفی دارد؟

ابتدا از کودک اطلاعات کسب کنید؛ با شروع سال تحصیلی والدین هم باید هر روز با کودک پیش روند و او را به چالش بکشند؛ مثلاً با دیدن برنامه هفتگی اگر در روز خاصی دیکته دارند، حتماً شب قبل از او امتحان گرفته شود چه خواسته باشد و چه نخواسته باشد. اگر کودک عنوان کند که درسی ندارد یا تکالیفش را انجام داده است حتماً باید تکالیف از سوی والدین بازدید و از او درباره درس‌ها پرسیده شود.

 

کودک مورد توجه است

 

اگر والدین در منزل در جریان تکالیف کودک قرار داشته باشند و دریابند که پیشرفتش چگونه است، با این توجه به کودک می‌فهمانند که برای وی اهمیت قائل هستند. زمانی که کودک احساس کند مورد توجه است تکالیفش را بهتر انجام خواهد داد.در مورد بعضی کودکان باید مدتی احساس یک پلیس یا بازپرس را داشت. ظاهراً نباید این موضوع را نشان داد ولی در خفا باید همچون یک بازپرس بود، در ظاهر همراه و همیار کودک؛ ولی در خفا از نحوه تدریس، اهداف و نحوه تکلیف دادن شب به دانش آموز از سوی معلم باید توسط والدین پرسیده شود و با توجه به انتظارات معلم پیش رفت.

 

برای انجام تکالیف برنامه‌ای تدوین کنید

مشق شب، تعطیل نیست ...

 

با توجه به جمله‌ای که می‌گوییم : «همه ما موجوداتی یگانه‌ایم بی نظیر و بی تشابه.» همه دانش آموزان با یکدیگر متفاوت هستند؛ یعنی نمی‌شود برنامه‌ای را که برای یک دانش آموز ریخته شده و موفق بوده برای دیگری نیز همان بازدهی را داشته باشد. بعضی کودکان نیاز دارند بعد از مدرسه مدتی به بازی بپردازند و انرژی مازادشان را مصرف کنند، ولی برخی دیگر وقتی بازدهی بیشتری دارند که قبل از بازی تکالیفشان را انجام دهند؛ بنابراین باید همراه با خود کودک برنامه ریزی کرد و زمانی را مشخص نمود تا با برنامه مورد علاقه وی یا بازی کردنش تداخل نداشته باشد.

دانش آموز باید بپذیرد که در بعضی مواقع احتمال تغییر در زمان و طول مدت تکلیفش وجود دارد. باید برای انجام تکالیف او مکان ویژه‌ای را تعیین کرد، مکانی ساکت که نور کافی داشته و در صورت امکان کتاب‌های کمک درسی نیز در دسترسش باشد.

 

بر نحوه درس خواندن فرزند نظارت کنید

مشق شب، تعطیل نیست ...

اگر کودک تکالیف مدرسه‌اش را انجام نمی‌دهد و یا در انجام آن مشکل دارد باید به او کمک کرد. باید علت را کشف نمود و در حل و رفع آن کوشید.

ابتدا باید مشکل را از مشکلات دیگر مجزا کرد و در صورت لزوم برنامه را تغییر داد و آن برنامه را بر حسب نیاز و شرایط او بازنویسی کرد. گاهی باید از بازی‌های کودک و فعالیت‌های مورد علاقه‌اش به عنوان پاداش برای انجام تکالیف استفاده کرد؛ بدین معنی که بخشی از تکالیف را انجام داده و ده دقیقه استراحت را به بازی مورد علاقه‌اش بپردازد.

زمان‌های درس خواندن را باید ثبت کرد و ساعات بازی را از آن‌ها کسر نمود. بهتر است دانش آموز این کار را انجام دهد و خودش زمان تکالیفی که تعیین شده را محاسبه کند. باید نظم، ترتیب و مهارت‌های مطالعه را به دانش آموزان آموخت، مثلاً تکالیف طولانی را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کنند یا برای ماه‌های آینده و امتحانات برنامه ریزی نمایند.

نهایت این که بهترین راه جهت انجام تکالیف تشویق است؛ هر چه تشویق به موقع و مفید بیشتر باشد مسئولیت پذیری کودک نیز بیشتر می‌شود.


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: ملیحه قشقایی

تنظیم: علی سرمدی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم آبان 1393ساعت 7:24  توسط احمد کریمیان | 
نوک مداد سیاه میثم با فشار دستش دوباره شکست، آن روز بیشتر وقتش صرف تراشیدن نوک مداد شده بود. با اینکه نیم ساعتی از تکلیف سر کلاسی می‌گذشت و تقریباً همه بچه‌ها دو صفحه از مشق‌هایشان را انجام داده بودند؛ اما هنوز میثم نتوانسته بود نصف صفحه هم بنویسد! همکلاسی میثم شانه‌اش را تکان داد : «چرا اینقدر کند می‌نویسی!؟»

معلم با خودکار قرمزش چند ضربه محکم روی میز زد و بلند گفت: «بچه‌ها! وقت تموم شد.»

 

چرا کند می‌نویسی؟!

 

در نوشتار دانش آموزان مخصوصاً مقطع ابتدایی، مشکلات فراوانی مانند کند نویسی، کج نویسی، پر فشار نویسی و موارد بسیار دیگری وجود دارد که مجموع این مشکلات بد نویسی نام می‌گیرد. یکی از اصلی‌ترین چنین مشکلاتی کند نویسی است. کند نویسی سبب بروز مشکلات فراوانی در درس املا می‌شود و کودک را در انجام تکالیف ناتوان می‌سازد. اگر کند نویسی در سنین پایین درمان نگردد، در بزرگسالی باعث به وجود آمدن مشکلات دیگری می‌شود.

 

علت کند نویسی

 

از علل کند نویسی می‌توان به این موارد اشاره کرد: عدم هماهنگی چشم و دست، عدم صحیح در دست گرفتن قلم و فشار زیاد قلم روی کاغذ، ضعیف بودن عضلات انگشتان و دست، ملال‌آور بودن نوشتن به دلیل ضعف یا عدم داشتن انگیزه و...

 

تقویت هماهنگی چشم و دست چگونه انجام می‌شود؟

چرا کند می‌نویسی؟!

 

در صورت مشاهده علائم زیر می‌توانید از تمرین‌های تقویت عضلات استفاده کنید:

  • شل و ضعیف بودن عضلات دست و عدم رشد.
  • طرز گرفتن مداد و كاغذ و عدم استفاده از مدادهای استوانه‌ای.
  • فشار زیاد روی مداد و كاغذ، نحوه‌ی نوشتن به صورت قطعه قطعه و جدا از هم.

 

 

    بنابراین، اولیای خانه و مدرسه باید جهت تقویت هماهنگی چشم و دست برنامه ریزی کنند. اما قبل از انجام برنامه‌ای که برای تقویت هماهنگی چشم و دست طراحی شده، بهتر است اول اطمینان یابند که چشم و دست برتر کودک هر دو در یک طرف قرار دارد. در اغلب افراد طرف راست بدن نسبت به طرف چپ برتری دارد؛ بدین معنی که آنان بیشتر از چشم، گوش، دست و پای راست استفاده می‌کنند. در بعضی هم قسمت چپ بدن برتری دارد و چشم، گوش، دست و پای چپ را مورد استفاده قرار می‌دهند. به همین دلیل ابتدا با انجام تست‌هایی برتری هر کدام از اندام‌ها را مشخص سازید تا دریابید که دانش آموز راست دست همه‌ی فعالیت‌ها را با طرف راست بدن انجام می دهد یا برعکس. فعالیت‌های زیر جهت تقویت هماهنگی چشم و دست مناسب است:

  1. گرفتن و پرتاب کردن توپ.
  2. انداختن توپ در حلقه‌ی مینی بسکت.
  3. تیر اندازی با تفنگ‌های پلاستیکی به سوی هدف.
  4. انداختن توپ چسبانک به سوی هدفی معین.
  5. انداختن حلقه‌های پلاستیکی دور چوبی که به صورت عمودی قرار گرفته است.
  6. بازی با توپ و راکت، البته بهتر است از توپ ابری استفاده شود.
  7. حمل استکان پر از آب به شکلی که هنگام راه رفتن آب آن نریزد.
  8. پیچاندن نخ دور قرقره.
  9. بازی یک قل دوقل.

راهکار برای درمان

چرا کند می‌نویسی؟!

کودکان کند نویس قلم را با فشار زیاد در دست می‌گیرند تا حدی که دستشان عرق می‌کند. معلمان باید میزان فشار وارد کردن دست بچه‌ها به قلم را کنترل نمایند. همچنین نکات دیگری نیز باید مورد توجه قرار گیرد از جمله:

  • هر گونه ترس و اضطراب را از کودک دور سازید.
  • تکالیف مدرسه باید برای دانش آموز شیرین و جذاب باشد.
  • به هیچ وجه از مدادها و خودکارهای خیلی بلند و خیلی کوتاه استفاده نشود.
  • از کاغذ و برگه‌های سفید مرغوب استفاده گردد؛ در ضمن کاغذها نباید کاهی، روغنی و موج دار باشند.
  • هیچ گاه از کاغذهای بدون خط زمینه در ابتدای آموزش کودکان استفاده نشود.
  • تا حد ممکن در مدارس از تخته‌ی دارای خط زمینه استفاده شود و اگر از تخته وایت برد استفاده می‌گردد، قلم‌هایی با قطر کوچک به کارگیرید. البته در دوره‌ی ابتدایی نوک قلم وایت برد باید از نوع گرد باشد نه مورب.
  • معلمان پیش دبستانی و کلاس اول باید طرز صحیح قلم به دست گرفتن دانش آموزان را هر روز کنترل کنند. قلم باید میان چهار انگشت شصت، اشاره، میانه و انگشتری قرار گیرد. قسمت انتهای قلم را نباید گرفت؛ همچنین انگشتان نباید زیاد به نوک قلم نزدیک باشد.
  • به منظور تقویت عمل انبساط و انقباض ماهیچه‌های انگشتان دانش آموزان بهتر است دانه‌های تسبیح را روی زمین ریخته و از کودک بخواهیم آن‌ها را با سر انگشت شصت، اشاره و میانه جمع آوری کند
  • هوا نویسی (نوشتن با قلم روی هوا و فضای اطراف) کمک قابل توجهی در تندنویسی می‌کند، این عمل به تسریع حرکات عضلات دست، بازو، ساعد و هماهنگی مغز با چشم و دست تأثیر بسیاری دارد.
  • حتماً فاصله و زاویه دید کودک تا دفتر را همواره کنترل نمایید.
  • بیشتر فعالیت‌های نوشتاری بچه‌های کند نویس باید در مدرسه و میان همکلاسی‌ها انجام گیرد تا حس رقابت کودک تحریک و خودباوری او رشد کند.
  • هر چند وقت یک بار مسابقه‌ی تند نویسی در کلاس انجام گردد تا این گونه کودکان به فعالیت واداشته شوند.
  • رنگ آمیزی نقاشی‌ها به صورت حرکت افقی، عمودی و مورب کمک شایانی در تندنویسی دانش آموز دارد.
  • کودکان کند نویس را وادار سازید تا روزی 5 دقیقه سینه خیز بروند، چون این عمل در هماهنگی اعضای بدن بسیار موثر است. همچنین قبل از نوشتن، هر روز 5 دقیقه انگشتان کودک را نرمش باز و بسته بدهید.
  • ترغیب و تشویق بچه‌ها به خوش نویسی و تندنویسی نیز موثر می‌باشد.
  • به علت خستگی زودرس این گونه دانش آموزان، بهتر است فعالیت‌های آنان در چند مرحله انجام گیرد؛ در ضمن به آن‌ها تکالیف کم حجمی بدهید.
  • تجربه ثابت نموده انجام بازی‌های محلی که با حرکت سریع و زیاد همراه است، در تندنویسی کودک موثر می‌باشد.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مهر 1393ساعت 21:59  توسط احمد کریمیان | 
این روزها اغلب دانش آموزان و دانشجویان از شنیدن اعلام موعد امتحانات، نگران و مضطرب می‌شوند. علت این مسئله در اینست که آن‌ها با دید مثبت و سازنده به امتحانات نگاه نمی‌کنند. البته در بعضی موارد معلمان و خانواده نیز به این نگرانی دامن می‌زنند و آن را تشدید می‌کنند؛ ولی باید دانست اساس امتحان برای نشان دادن میزان درک افراد از درس معینی است. بنابراین، با نگاهی مثبت و سازنده به امتحان‌ها بنگرید.

 

باید باور کنید که:

بیایید در امتحانات پیروز شویم؟
  1. امتحانات به شما نقاط قوت و ضعف را نشان می‌دهند؛ لذا باید از نتایج آن‌ها استفاده نمایید و اگر در درسی ضعیف هستید بیشتر روی آن کار کنید و اشکالات و نواقص خود را برطرف سازید. چنانچه روش مطالعه شما اشتباه است، روش جدید و موثری را انتخاب کنید. اگر این مسئله را به کار ببندید؛ برنامه ریزی صحیحی انجام می‌دهید و با سربلندی از پس امتحانات برمی آیید.
  2. امتحانات، بهانه‌های خوبی برای مطالعه مرتب و جدی هستند. شما باید از این محرک به خوبی استفاده کرده و مطالب را مرور و تکرار نمایید. امتحانات صحنه‌های پرشور در رقابت هستند و شما با شرکت در امتحان داوطلب شرکت در مسابقه‌ای علمی می‌شوید؛ لذا سعی کنید در این مسابقه پیروز شوید.
  3. با امتحان توانایی خود را آزموده‌اید. اگر احیاناً شکست خوردید، ناامید نشوید، شکست نخستین گام پیروزی است، از آن عبرت بگیرید و در رفع نقاط ضعف و کمبودها کوشش کنید.
  4. امتحان نظم فكری، آرامش روحی، توانایی جسمی و روانی شما را می‌آزماید. بارها دیده شده که بعضی دانش آموزان براثر دلهره و ترس امتحان از پای درمی آیند؛ ولی اگر نگاه شما به امتحان مثبت و سازنده باشد دیگر چنین مواردی پیش نمی‌آید. آن وقت با اطمینان به توانایی‌هایی که دارید در جلسه حاضر می‌شوید و دلهره شما به صفر می‌رسد؛ بنابراین نگرش مثبت شما به امتحان بسیار اساسی است.
  5. نمره‌های امتحان نمره‌های شخصیت شما نیست، بلكه معیار سنجش كار و فعالیت شماست. این شما هستید که با نگاهی مثبت به امتحان، موجب فعالیت بیشتر می‌شوید، آن وقت افتخار و سربلندی خویش را فراهم می‌سازید. اگر نگاه منفی به امتحان داشته باشید، امتحان برایتان زجرآور، خشن و هراس انگیز می‌شود و طبعاً باعث وحشت و نگرانی شما خواهد شد.
    بیایید در امتحانات پیروز شویم؟

     

  6. امتحان، وسیله رسیدن به اهداف موفقیت آمیزی است که در آینده به دنبال آن‌ها هستید. با امتحان درمی یابید روش مطالعه شما، اطلاعات و فعالیت‌هایتان قوی یا ضعیف است. در صورت ضعیف بودن می‌توانید شیوه مطالعه بهتری را انتخاب کنید و نقاط ضعف را با مشورت معلم‌ها و تجربه خانواده جبران و تقویت نمایید.

 

در نهایت این مورد را متذکر می‌شویم که نگرانی کم، امری عادی است و شما را به فعالیت بیشتری وادار می‌سازد. بنابراین، با در نظر گرفتن موارد ذکر شده و با نگاهی مثبت به امتحانات بنگرید و همیشه تکرار کنید: «من می‌توانم از عهده این مسابقه علمی بر بیایم.»

 

امیدواریم این گونه در امتحانات پیروز شوید.

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: مریم عرفانیان

تنظیم: علی سرمدی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393ساعت 20:1  توسط احمد کریمیان |