تعلیم و تربیت
در شرایطی که هنوز اینترنت به بسیاری از مدارس کشور پا نگذاشته است، به تازگی با امضای قراردادی بین وزارت ارتباطات و آموزش و پرورش برگه تازه‌ای در دفتر نقش تکنولوژی در سیستم آموزشی ورق خورد.
 
استفاده از اینترنت در ایران جایگاه شایسته خود را آنگونه که باید در سیستم آموزش عالی کشور پیدا نکرده و شاید این روند باید پیش از این و زودتر از وزارت علوم از سازمان آموزش و پروش و به صورت پایه‌ای آغاز میشد.
 
به تعبیر وزیر ارتباطات این برگ نو در همکاریهای دو وزارت‌خانه باعث ایجاد تحول خواهد شد و افزایش دسترسی دانش آموزان به ابزارهای نوین در آینده شرایط مدیریتی بهتری برای کشور ایجاد می‌کند.
 
ایجاد و راه اندازی شبکه دانش آموزی، خدمات پست الکترونیکی دانش آموزی و نرم افزارهای مربوط به مدیریت مدارس از جمله برنامه‌های مشترک این دو وزارت‌خانه در آینده خواهد بود.
 
اما سابقه چنین برنامه‌ریزی‌هایی به دولت یازدهم مربوط نمی‌شود بلکه شبکه‌ای با نام شبکه رشد و به عنوان شبکه ملی آموزش و پرورش پیش از این در کشور راه‌اندازی شده‌ که البته در آن علاوه بر ایجاد امکان ساخت و استفاده از ایمیل دانش‌آموزی، مطالب دیگر آموزشی و اخبار مربوطه نیز قرار داده شده‌ است.
 
به نظر می‌رسید این شبکه نه‌تنها در سیستم آموزش و پرورش چندان شناخته شده نیست بلکه نتوانسته جذابیت‌های لازم برای استفاده دانش‌آموزان را نیز داشته باشد.
 
با این حال دولت جدید و و شخص وزیر ارتباطات تصمیم تازه‌ای برای نمود فناوری اطلاعات و ارتباطات در سیستم آموزشی کشور دارد.
 
«در کشور ما سند زیاد امضا می‌شود اما مهم آن است که این سندها به نتیجه برسند» این بخشی از اظهارات واعظی در مراسم امضای تفاهم نامه توسعه همکاری‌های مشترک با وزارت ارتباطات بود و البته با نگاهی به گذشته می‌توان نمونه‌هایی از این اسناد را در نظام آموزشی کشور پیدا کرد.
 
«سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» نام یکی از این اسناد نیمه کاره مانده است که در سال 1390 توسط رییس جمهوری پیشین مطرح و رونمایی شد. استفاده از فناوری‌های ارتباطی از جمله نکاتی بود که در سطرهای مختلفی از این سند به آن اشاره شده بود و البته نقش راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات در بهره‌گیری از این تکنولوژی‌ها نیز در این سند نادیده گرفته نشده بود.
 
در کنار امکانات سخت‌افزاری مانند موبایل و تبلت دانش‌آموزی که همیشه با سد بلند بودجه و اعتبارات مواجه می‌شود، امکانات نرم‌افزاری مانند ایجاد یک شبکه دانش‌آموزی انتقال اطلاعات و یا ایمیل دانش‌آموزی بیش از اعتبار به ایجاد محتوا و برنامه‌نویسی نیازمند است.
 
از سوی دیگر با توجه به اینکه یکی از مهمترین کاراریی‌های شبکه ملی اطلاعات یا همان اینترانت این است که اطلاعات داخلی کشور در داخل مرزهای همان کشور رد و بدل شود، می‌توان به نقش این شبکه در ارتباطات دانش‌آموزی و آموزشی پی برد.
 
افتتاح مرکز داده‌های آموزش و پرورش می‌تواند گامی در جهت ایجاد شبکه ملی اطلاعات در کشور به حساب بیاید و از سوی دیگر باید دید که اجرای برنامه‌هایی مانند ایجاد ایمیل دانش‌آموزی و یا راه اندازی شبکه دانش آموزی قرار است برروی پهنای باند بین‌المللی اتفاق بیفتاد یا با توجه به اینکه انتقال این دسته داده‌ها مربوط به گردش اطلاعات در داخل کشور می‌شود چنین امکاناتی بر پهنای باند اینترانت به وجود خواهد آمد.
 
وزیر ارتباطات همچنین با آگاهی نسبت به نقش اطلاعات آموزشی مربوط به دانش‌آموزان در تولید محتوا، بر لزوم ایجاد شرایطی برای اینکه از طریق مدارس هوشمند دانش‌آموزان بتوانند به راحتی به اطلاعات مفید دسترسی داشته باشند تاکید کرد.
 
«موتور جست‌وجوی ملی» از جمله دیگر عباراتی است که عمرش در لغت‌نامه فناوری اطلاعات در ایران به سال‌ها پیش بازمی‌گردد. در سال 89 بود که وزیر ارتباطات پیشین - رضا تقی‌پور- اعلام کرد که این وزارت‌خانه برای برطرف کردن نیازهای بومی در حال کار برروی یک موتور جست‌وجوی ملی است.
 
اما نام‌های مختلف برای موتورهای جست‌وجوی ایرانی نتوانست تا کنون موفقیت را برای این پروژه به ارمغان بیاورد و گوگل ایرانی به یک طرح شکست‌خورده تبدیل شده بود تا اینکه واعظی بار دیگر به سراغ پرونده موتور جست‌وجوی بومی رفته است و این بار آن را به عنوان ابزاری در خدمت شبکه مدارس کشور می‌داند.
 
اگرچه اینترنت حضور چندان پررنگی در مدارس کشور ندارد و در بین درس‌های دانش‌آموزان درسی با نام کامپیوتر به دلیل نبود امکانات کافی هنوز نتوانسته به برنامه هفتگی همه دانش‌آموزان کشور راه پیدا کند اما رییس سازمان فن‌آوری اطلاعات با اشاره به اینکه در حال حاضر بیش از 40 هزار مدرسه در کشور با شبکه اینترنت اتصال دارند، معتقد است که به واسطه افتتاح مرکز داده‌ای، ظرفیت بهتری برای فناوری اطلاعات در مدارس فراهم می‌شود.
 
در نهایت برای نتیجه‌گیری از این تفاهم‌نامه جدید یا همان سند تازه برای گسترش نقش فناوری در آموزش و پرورش کشور باید منتظر پیدا‌سازی و اجرای برنامه‌های وزارت ارتباطات در سال‌های باقی مانده دولت یازدهم بود و امیدوار ماند که این سند تازه نیز به پرونده سندهای نیمه‌کاره آموزشی کشور در سال‌های گذشته ملحق نشود.

+ | نویسنده: آرش کریم‌بیگی | چاپ | صفحه اصلی

در این زمینه از آرشیو ایستنا:

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم بهمن 1393ساعت 13:33  توسط احمد کریمیان | 
هرساله آمار متفاوتي از كودكان باز مانده از تحصيل ارائه مي‌شود كه گاه اين آمار خوشايند نيست و گوياي اين مطلب است كه اين كودكان مغفول مانده‌اند. شواهد حاكي از آن است كه اغلب كودكان محروم از تحصيل، اتباع غيرمجاز و فاقد شناسنامه هستند

شايد شما هم هنگام عبور از خيابان و چهارراه‌ها اين كودكان را ديده باشيد. كودكاني كه هنوز كودكي نكرده به نوعي بزرگ شده‌اند، آنقدر بزرگ كه بايد براي معاش خانواده خود كار كنند. كودكان خياباني و كودكان‌كار، كودكاني كه به واسطه فقر يا نداشتن شناسنامه محكوم به كار شده و اغلب آنها در خيابان‌ها مشغول تكدي‌گري يا دست‌فروشي هستند.

به گزارش قانون، شايد از خود پرسيده باشيد چرا اين كودكان مشغول تحصيل نيستند؟ كودكاني كه بايد در اين سن وقت و انرژي خود را صرف درس خواندن كنند، در خيابان‌ها دستمال‌كاغذي، اسكاج و.... مي‌فروشند. هرساله آمار متفاوتي از كودكان باز مانده از تحصيل ارائه مي‌شود كه گاه اين آمار خوشايند نيست و گوياي اين مطلب است كه اين كودكان مغفول مانده‌اند. شواهد حاكي از آن است كه اغلب كودكان محروم از تحصيل، اتباع غيرمجاز و فاقد شناسنامه هستند و هر روز بر تعداد اين كودكان افزوده مي‌شود. حال بايد ديد قوانين در اين زمينه چگونه است؟ آيا راهي براي باسواد شدن اين كودكان وجود دارد؟

سيدمجتبي‌موسوي، قاضي و رئيس شعبه ۴۵ دادگاه عمومي(حقوقي) تهران در گفت‌وگو یی به این سوالات پاسخ داد:

قوانين در مورد تحصيل كودكان چگونه است؟


جمهوري اسلامي ايران نگاه ويژه‌اي نسبت به باسواد شدن افراد دارد. اصل ۳۰ قانون اساسي نيز مويد اين مسئله‌ است،در اين اصل آمده است: «دولت موظف است وسائل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سر حدخودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.» البته منظور، صرفا بحث مادي نيست، بلكه دولت موظف است تمام امكانات كشور را براي باسوادكردن افراد مهيا كند. نهضت سوادآموزي نمونه‌اي از اين امكانات است كه براي باسوادكردن بزرگسالان تعريف شد و به نظر بنده اين سازمان دستاوردهاي خوبي هم داشت. حال اين سوال مطرح است وقتي دولت براي افراد بزرگسال بي‌سواد برنامه دارد مطمئنا براي كودكاني كه مستعد يادگيري هستند نيز برنامه‌هايي دارد. 

چرا با وجود اين قوانين، باز شاهد آمار بالاي كودكان بي‌سواد هستيم؟


عوامل تاثيرگذار بسياري در اين زمينه وجود دارد. بزرگترين مشكل اجراي درست قوانين است. بايد گفت اجراي برخي از قوانين ابزارهاي زيادي لازم دارد كه البته تمامي آنها مادي نيست. به نظر بنده مهم‌ترين عواملي كه در اين زمينه ضروري به‌نظر مي‌رسد، فرهنگ‌سازي و آشنا كردن مردم با قوانين است. 

ممانعت والدين از تحصيل كودك، جرم تلقي مي‌شود؟ 


ذيل ماده ۴ قانون حمايت از كودكان به اين موضوع اشاره شده است، در اين ماده آمده است: «هرگونه آزار و اذيت و شكنجه روحي و جسمي كودكان و ناديده گرفتن عمدي بهداشت و سلامت رواني و جسمي جرم است و ممانعت از تحصيل آنها ممنوع و مرتكب، به سه ماه و يك روز تا ۶ ماه حبس و تا ۱۰ ميليون ريال جزاي نقدي محكوم مي‌شود.» در ماده مذكور، ممانعت پدرو مادر يا سرپرست از تحصيل كودكان جرم تلقي شده و در رديف جرم‌هاي ديگر از جمله كودك آزاري قرار گرفته است. پس مي‌توان گفت قانون شفاف و واضح است ولي بايد در اين خصوص اطلاع رساني صورت گيرد. در ماده ۵ اين قانون نيز آمده است: «كودك آزاري از جرايم عمومي بوده و احتياج به شكايت شاكي خصوصي ندارد.» براي مثال اگر فردي مشاهده كرد والدين، مانع تحصيل كودك خود شده‌اند بايد اين موضوع را گزارش دهد تا مورد رسيدگي قرار گيرد. 

مدارس از ثبت‌نام كودكان بدون شناسنامه خودداري مي‌كنند. آيا راهكاري قانوني براي تحصيل اين كودكان وجود دارد؟

گاهي‌اوقات كودك به هر دليلي فاقد شناسنامه است. ولي آنچه مسلم است نداشتن شناسنامه نبايد مانع تحصيل كودكان شود. البته اخيرا آموزش و پرورش بخشنامه‌خوبي دراين زمينه صادر كرده‌است. در اين بخشنامه، آموزش و پرورش تمامي مدارس را مكلف كرده كودكان فاقد شناسنامه را ثبت‌نام كنند و مانع تحصيل كودك نشوند تا به تحصيل بپردازد. اما اعطاي مدرك تحصيلي منوط به ارائه شناسنامه است. اين بخشنامه در راستاي حمايت از كودكان بدون شناسنامه تنظيم شده است.

گاهي اوقات كودكان مجبور هستند براي امرار معاش خانواده كار كنند و به دليل مشكلات مالي خانواده از تحصيل محروم مي‌شوند، قانون در اين زمينه چگونه است؟ 


طبق قانون حمايت از كودكان، قانون‌كار و قانون مدني، كار كردن براي كودكان زير ۱۶ سال ممنوع است و والدين يا سرپرست‌حق ندارند كودك را به كار بگمارند. البته كار كودكان خردسال در خيابان‌ها بسيار زشت است و نمي‌توان اين فاجعه را ناديده گرفت، به‌همين لحاظ براي حفظ حقوق‌كودك، در بهزيستي معاونت اجتماعي و اورژانس اجتماعي با شماره (۱۲۳)تشكيل شد. بايد تاكيد كرد نفقه و حضانت كودك با پدرو مادر است و اگر پدرومادر صلاحيت حضانت كودك را نداشته‌باشند بايد سلب حضانت شوند و فردي صلاحيت‌دار، سرپرستي كودك را بپذيرد. 

متولي رسيدگي به تحصيل و كاركودكان چه نهادي است؟ 

به نظر مي‌رسد اولا بهزيستي امكان دسترسي به اين كودكان را دارد ثانيا در هر حوزه قضايي دادستان به عنوان مدعي‌العموم قطعا و يقينا (هم با گزارش بهزيستي و هر شكايت و گزارش ديگر) وظيفه دارد اعلام جرم و موضوع را پيگيري كند تا به نتيجه برسد.

به‌نظر شما مجازات‌هاي مقرر در قوانين بازدارنده بوده است؟

در اين زمينه آمار دقيقي وجود ندارد. بحث ما فقط محكوم‌كردن افراد نيست بلكه بايد ابتدا ريشه‌يابي كنيم و درصدد رفع مشكلات موجود (فقر فرهنگي و مادي) گام برداريم. نهادهاي ذي‌ربط بايد به رسالت خود عمل كنند. به اعتقاد بنده اگر به جاي اهرم مجازات، بيشتر از اهرم فرهنگ‌سازي(مطبوعات و رسانه‌ها) استفاده كنيم به مراتب بهتر خواهد بود.

درخاتمه اگر صحبت خاصي داريد بفرماييد.

آنچه مهم است قوانين در اين زمينه آماده و كامل است ولي بايد قوانين به درستي اجرا شود و بايد نظارت كافي بر اجراي قوانين وجود داشته باشد. مطبوعات هم بايد در اين زمينه اطلاع‌رساني كنند. به‌نظر مي‌رسد با توجه به افزايش كودكان بي‌سواد دركشور مسئولان بايدگام‌هاي جدي در اين زمينه بردارند.

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم بهمن 1393ساعت 9:17  توسط احمد کریمیان | 
 
کودکان باید از سنین کم بدانند به عنوان عضوی از خانواده به کار آنها در خانه اهمیت داده می‌شود اما چگونه می‌توان کودکان را از سنین کودکی مسئولیت‌پذیر کرد؟
 
به گزارش پارسینه، سایت سلامت و بهداشت فرانسوی در مقاله‌ای نوشت: از اینکه از فرزندان‌تان بخواهید در کار خانه کمک کنند، دریغ نکنید و حتی اگر می‌دانید مشتاق نیستند، از آنها بخواهید کاری انجام دهند.

کار کردن کودکان از زمان طفولیت، آنها را مسئول بار می‌آورد و اعتماد به نفس آنها را در مسئولیت پذیری و انجام کار بالا می‌برد؛ واگذاری انجام کاری به کودکان صرف نظر از سن، برای اینکه آنها را در کارها مشارکت دهید و توجه بیشتری به آنان کنید نیز مهم است.

برخی از والدین دوست دارند کودکان خود را مسئول بار بیاورند اما راه و روش این کار را نمی‌دانند، ما در اینجا چند روش به شما پیشنهاد می‌کنیم که نه تنها مضر نیست بلکه خیلی هم موثر است.

کودکان زیر 6 سال:


کودکان زیر 6 سال دوست دارند هر کاری را تقلید کنند و احساس می‌کنند بزرگ شده‌اند؛ آنها عاشق کمک کردن به والدین هستند و خود به خود کارهایی که به آنها داده شده یا نشده را انجام می‌دهند؛ این کودکان باید یاد بگیرند به تنهایی لباس خود را عوض کنند و شلوار بپوشند؛ حتی اگر مسئولیت‌هایی که به آنها داده می‌شود، کوچک باشد در مسئولیت پذیری آنها موثر است؛ وقتی به این کودکان کاری واگذار می‌شود می‌خواهند نشان دهند مانند بزرگ‌ترها قادر به انجام آن هستند.

آوردن دستمال، هم زدن سالاد، گذاشتن مجله یا روزنامه بر روی میز یا امثال این وظایف، آنها را خوشحال می‌کند، در ضمن یاد می‌گیرند در خانه کاری انجام دهند؛ اگر کودک خسته بود اصرار نکنید، البته کودک ممکن است نتواند مانند بزرگ‌ترها سریع کاری را انجام دهد اما از او گله نکنید بلکه تشویقش کنید. سعی کنید با بازی و سرگرمی کاری را به آنها آموزش دهید و کار به صورت یک سرگرمی به آنها محول شود.

کودکان دبستانی:

باید برای انجام کار در یک کودک دبستانی انگیزه ایجاد کنید و بگذارید کیف خود را به تنهایی مرتب کند، لباس‌هایش را خود آماده کند و ساندویچی که قرار است در زنگ تفریح بخورد، خود درست کند اما در کنارش بایستید، به وی آموزش دهید و تشویقش کنید.

این کار باعث می‌شود احساس مسئولیت کند و بداند او نیز به عنوان یکی از اعضای خانواده، مسئولیت‌هایی دارد که باید خود انجام دهد و نیازهای خود را تا آنجا که در توان دارد، انجام دهد.

والدین باید از کودکان بخواهند تا در خانه کمک کند و بداند در خانه وظایفی بر عهده اوست مثلاً اسباب‌بازی‌ها را پس از بازی کردن جمع کند؛ این حس مسئولیت اگر از کودکی در او ایجاد نشود، زندگی کردن در بزرگسالی برای او خیلی سخت می‌شود و هیچوقت در مورد هیچ مسئله‌ای احساس مسئولیت نمی‌کند.

کودک باید بداند برخی از کارها در هفته یک یا دو بار انجام می‌شود مثلا یک یا دو روز در هفته باید اتاق خود را تمیز کند یا برخی از کارهای آشپزخانه (در حد توان کودک) به عهده اوست مثل چیدن میز غذا.

در اوایل با راهنمایی و کمک کردن به آنها می‌توانید کودکان را آموزش دهید اما بعد از مدتی باید به یک وظیفه تبدیل شود؛ کودک باید بداند برخی کارها در اولویت هستند و ترتیب و نظم در کار بسیار مهم است و باید بداند در مورد وظایف خود مشورت کند.

بعد از انجام کارها باید آنها را تشویق کنید، در مورد کارهایشان نظر دهید و در صورتی که کار درست انجام شود، پاداش بهتری بگیرند.

 منظور از پاداش لزوماً پول نیست شاید یک بار پول باشد اما هر بار با تعریف کردن و هدیه‌های خیلی کوچک می‌توانید کودک را تشویق به انجام کار کنید؛ این کار باعث می‌شود توقع زیادی در مقابل کاری که انجام داده است، نداشته باشد و بداند این وظیفه است و برای مزد و پاداش انجام نداده است؛ یک کلمه زیبا، تشکر و در مقابل دیگر اعضاء خانواده از وی تعریف کردن، او را تشویق به کار می‌کند.

نوجوان:

وقتی کودکان به سن نوجوانی می‌رسند باید کارهایی در حد توان آنها خواست، دیگر کودک نیستند که نتوانند کارهای سخت‌تر را انجام ندهند، آنها قادر به انجام کارهای بیشتری هستند و مسئولیت‌ها و کارها را بهتر درک می‌کنند. در این سن کودکان می‌توانند کارهای بسیاری انجام دهند مثل سالاد درست کردن پوست کندن سیب زمینی، طرز تهیه یک غذای بسیار ساده مثل پوره، شستن ماشین، جارو کردن، شستن ظرف‌ها و در بسیاری از کارهای دیگر می‌توانند به خانواده کمک کنند.
+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم بهمن 1393ساعت 9:9  توسط احمد کریمیان | 
به اخباری که این دو سه روزه درباره پرداخت "مطالبات فرهنگیان" در رسانه در حال انتشار است توجه کنید: 

نوبخت: دولت بدهی صداوسیما را می دهد/پرداخت مطالبات معوق حق التدریس ها
حقوق معلمان ابتدایی ۲۰ درصد افزایش یافت
پرداخت حق بیمه طلایی فرهنگیان

اما لینک چند خبر قدیمی:
پرداخت مطالبات فرهنگیان، هفته آینده
زمان پرداخت مطالبات فرهنگیان بازنشسته

و نکاتی بسیار ساده، چرا از اصطلاح مطالبات برای اینگونه اخبار استفاده می شود؟ بهتر نیست دولت اعلام کند که این پرداخت ها مربوط به چه سال هایی است و در آن سال ها نان چه قیمتی داشته است؟ آیا برای تداعی معنایی نیست؟ چرا این اخبار غالبا کذب که پس از مدتی به فراموشی سپرده می شود در بزنگاه هایی مانند اعتراض معلمان به عدم اجرای قوانین مصوب مجلس و یا پیگیری افزایش حقوق، تمامی رسانه ها را پر می کنند؟

مگر پرداخت بدهی های دولت به فرهنگیان، نیاز به مجوز دارد، که برای آن نیاز به مصوبه ی هیئت دولت دارد؟ چرا هیچ وقت برای سایر ارگان ها و وزارتخانه ها نیز این خبر اعلام نمی شود؟ 

پرداخت حقوق عقب افتاده کارکنان دولت که گاهی به ده سال پیش می رسد، چه هنری است که باید آن را در بوق و کرنا کرده و اعلام نمود؟

چند ماهی هست که فرهنگیان بصورت خودجوش ولی یک پارچه مطالباتی را از دولت و مجلس طلب نموده اند، از قبیل:

- افزایش حقوق همانند سایر وزارت خانه ها 
- اجرای نظام رتبه بندی معلمان، قبل از اینکه با اعمال نفوذ برخی، این لایحه هم به سرنوشت نظام هماهنگ و ... دچار شود.
- افزایش حقوق حداقل به میزان تورم سالانه به استناد قانون
- تخصیص یک ماه مرخصی به فرهنگیان همانند سایر کارمندان دولت
- برقراری حق همترازی برای دارندگان مدرک فوق لیسانس و دکتری 
- اعمال ضریب های افزایش حقوق مانند سایر ارگان ها و وزارتخانه ها
- بازنگری در قوانین استخدام و بازنشستگی
- اعمال جریمه های منطقی برای تاخیز های گاها ده ساله در پرداخت ها

در پایان ذکر این مطلب نیز لازم است: از تمام مجلس نشینان بی خبر از احوال فرهنگیان درخواست می شود که در بررسی بودجه سال ۹۴ مشکلات عدیده ی این قشر فراموش شده را در نظر داشته باشند.
 
 
+ نوشته شده در  شنبه چهارم بهمن 1393ساعت 9:47  توسط احمد کریمیان | 
به گزارش جهان، مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش وپرورش در پی برداشت نادرست برخی رسانه‌ها نسبت به جوابیه ارسالی این وزارت انه در خصوص «ممنوعیت تنبیه‌بدنی در مدارس» اطلاعیه‌ای صادر کرد:

۱- وزارت آموزش و پرورش همواره از طرح دیدگاه‌های مختلف در خصوص مسائل نظام آموزشی استفاده کرده و نقد دلسوزانه را تحفه الهی می‌داند که می‌تواند به ارتقای نظام آموزش و پرورش کشور کمک نماید.

۲- تنبیه‌بدنی از نظر مقررات و قوانین آموزش و پرورش ممنوع و انجام آن جرم است و با مرتکبین تنبیه‌بدنی بر اساس قوانین و آیین‌نامه‌های مصوب برخورد جدی شده و می‌شود.

۳- جامعه فرهنگیان کشور به عنوان مربیان و معلمان، عهده‌دار آموزش و تربیت دانش‌آموزان هستند و در این مسیر عشق، ایمان و اخلاص را سرلوحه انجام وظیفه می‌دانند و همواره با بهره‌گیری از روش‌های تشویقی و انذاری مورد تأیید تعلیم و تربیت اسلامی، برای پیشبرد اهداف آموزش و پرورش بهره می‌گیرند.

۴- در گستره نظام تعلیم و تربیت و فراوانی مدارس کشور موارد نادر تنبیه‌بدنی، همیشه از سوی مسئولان و معلمان محکوم است. شایسته است به جای بزرگ‌نمایی و تبلیغات ژورنالیستی، رسانه‌ها به ویژه رسانه‌هایی که داعیه دار آرمان‌ها و ارزش‌های دینی می‌باشند متعهدانه به ریشه‌یابی و علل وقوع آن و ارائه راه‌حل‌های عملی برای واقع نشدن معدود تنبیهات صورت گرفته بپردازند. لازم است تأکید شود نگاه جریانی، غیرحرفه‌ای و کلیشه‌ای به مؤلفه‌های تعلیم و تربیت غیر مسئولانه است و با توجه به اهمیت دستگاه آموزش و پرورش ضروری است متعهدانه عمل نماییم.

۵- آنچه در واکنش به جوابیه اداره کل امور تربیتی و فرهنگی معاونت پرورشی و فرهنگی این وزارتخانه از سوی آن رسانه اعلام شده است. در خوشبینانه‌ترین حالت برداشتی غلط از یک تحلیل علمی در باب روش‌های تشویق و تنبیه است، به گونه‌ای که درج تیتر «پیشنهاد قانونی شدن تنبیه‌بدنی» علی‌رغم تأکیدات قانونی و توصیه‌های مسئولان و برخوردهای صورت گرفته با متخلفان تنها اقدامی برای مشوش کردن اذهان خانواده‌ها و دلسوزانه نظام تعلیم و تربیت است. تنبیه یعنی روش‌های بازدارنده و تنبیه‌بدنی یعنی اعمال خشونت.

موضع علمی آن جوابیه این بوده است که روش‌های بازدارنده موجود، ناکارآمد است و باید در آن تجدید نظر اساسی صورت گیرد اما تنبیه‌بدنی همچنان از نظر صاحبنظران تعلیم و تربیت و مقررات آموزش و پرورش و نگاه مسئولان آن نامطلوب، غیرموثر و محکوم است.

۶-معلمان عزیز کشور علاوه بر شغل شریف معلمی عموماً خود نیز پدر و مادر هستند و امانت‌های مردم را همچون فرزندان خود گرامی می‌دارند و به هیچ وجه تنبیه‌بدنی گل‌های بوستان باغ تعلیم و تربیت را شایسته شأن والای معلمی نمی‌دانند و نادر اتفاقات رخ داده را خروج از دایره اخلاق معلمی می‌دانند.

در پایان به صراحت اعلام می‌شود که منظور از تنبیه، مجموعه روش‌های باز دارنده به استثنای تنبیه‌بدنی است که در ماده ۷۶ آیین‌نامه اجرایی مدارس به طور کامل تصریح و تشریح شده است و وزارت آموزش و پرورش همواره به همکاران محترم آموزشی و تربیتی توصیه نموده است که از موارد احصاء شده در ماده فوق الذکر برای راهنمایی و تربیت دانش آموزان استفاده نمایند.
 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم بهمن 1393ساعت 13:46  توسط احمد کریمیان | 
معاون تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش، از ممنوعیت فروش ۳ قلم خوراکی در بوفه مدارس خبر داد و گفت: ۵ هزار نفر مسئول نظارت بر بوفه مدارس شده اند.
 
 
معاون تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش، از ممنوعیت فروش ۳ قلم خوراکی در بوفه مدارس خبر داد و گفت: ۵ هزار نفر مسئول نظارت بر بوفه مدارس شده اند.
 
مهرزاد حمیدی در گفت‌وگو با مهر درباره جزییات تفاهم نامه این معاوت با وزارت بهداشت اظهار کرد: تفاهم نامه ای درباره ی امنیت غذایی دانش آموزان با وزارت بهداشت درمان و آموزش منعقد کرده ایم و جلسات شواری راهبردی با حضور معاونان هر دو وزارت خانه برگزار شده است.
 
وی افزود: در فاز اول تفاهم نامه، ابلاغیه ممنوعیت ۳ قلم مواد غذایی نوشابه گاز دار، سوسیس و کالباس در بوفه به مدارس ارسال شد.
 
معاون تربیت بدنی و سلامت  وزیر آموزش و پرورش تصریح کرد: برای مدارس مروج سلامتی دستورالعمل هایی به استان ها  ابلاغ شد و ۵ هزار نفر بسیج شدند تا بر بوفه مدارس نظارت داشته باشند.
 
وی اظهار کرد: طی یک ماه گذشته ۸۸ هزار مدرسه مورد نظارت قرار گرفت برخی از مدارس بوفه نداشتند و از آن تعداد مدرسه ای که دارای بوفه تغذیه بودند تنها ۲ درصد از مفاد بخشنامه تخطی کرده بودند.
 
حمیدی تاکید کرد: اگر بوفه مدرسه ای در سراسر کشور مواد غذایی ممنوعه را توزیع کند تخطی کرده است و با آن برخورد می شود.
 
معاون وزیر آموزش و پرورش بیان کرد: بخش بهداشت روستاها با کمک تمام دانشگاه های علوم پزشکی کشور  موظف شده اند برای نظارت بوفه تغذیه به مدارس سر بزنند.
 
وی از کمپین تبلیغاتی تغذیه سالم خبر داد و گفت: تغذیه سالم یک مقوله فرهنگی است فقط نباید به بخشنامه ها اکتفا کرد و تابلوهایی برای آموزش بوفه داران در داخل بوفه ها نصب خواهیم کرد و یک تابلو هم برای آموزش دانش آموزان در بیرون از بوفه نصب می شود تا دانش آموزان از تغذیه های سالم و ناسالم آگاهی داشته باشند.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم بهمن 1393ساعت 8:9  توسط احمد کریمیان | 
کودکان از طریق الگو برداری خیلی چیزها را می اموزند اما گاهی خود ما با رفتارمان در این آموزش خللی ایجاد می کنیم...

 

 

 

دوران کودکی بسیار مهم و حساس است و مرد و زن قبل از پدر و مادر شدن باید روش تعلیم و تربیت کودک را بدرستی بیاموزند، زیرا دوران تربیت کودک نه از آغاز تولد بلکه قبل از آن شروع می‌شود.

در این دوران بسیار حساس و مهم است که شخصیت کودک شکل می‌گیرد و اخلاق و رفتار و عادات و حتی افکار او پایه گذاری می‌شود. بنابراین موضوع تعلیم و تربیت را نباید ناچیز و کم اهمیت شمرد، زیرا بچه وسیله سرگرمی‌ والدین نیست، او انسان کوچکی است که برای خود و آینده‌‌اش ساخته و تربیت می‌شود و این وظیفه مهم برعهده پدر و مادرش است، اما باید توجه داشت که والدین امروزی با شیوه‌های پرورش کودکان تا چه اندازه آشنایی دارند.

اغلب والدین سعی می‌کنند در تربیت فرزندان خود بهترین راه را انتخاب کنند تا آنها در آینده از جایگاه تحصیلی و شغلی مناسبی برخوردار شوند. کودکان براساس روشی که در سه سال اولیه زندگی‌شان اعمال می‌شود، تربیت می‌شوند و آموزش می‌بینند و سبک رفتاری خاصی پیدا می‌کنند. این سبک رفتاری، نقش بسیار مهمی‌ در نوع ارتباطات آنها در طول زندگی‌شان دارد که موجب می‌شود کودکانی با شخصیت های متفاوت شکل بگیرند.

کارشناسان بحث تربیت تاثیر محبت پدر و مادر در کودک را بیشتر از امکانات رفاهی و نیز اقتصادی می‌دانند و می‌گویند کودک لباس‌ها و اسباب‌بازی‌های گرانقیمت و رنگارنگ را بدون مهر و محبت پدر و مادرش نمی‌خواهد و جویای محبت واقعی است؛ یعنی محبتی که آثارش در رفتار و گفتار والدین نمودار باشد. برای مثال، یک لباس معمولی که با جملات ساده و زیبایی مثل «چقدر این لباس به تو می‌آید» یا «مثل فرشته‌ها شده‌ای» و... همراه باشد در نظر کودک همین لباس معمولی به لباس رویاهایش تبدیل می‌شود یا خرید اسباب بازی‌های گرانقیمت، کودک را خوشحال نمی‌کند ولی بازی با پدر و مادر مثل بازی قائم باشک بدون هیچ اسباب بازی ای بهترین و قشنگ‌ترین لحظات را برایش رقم می‌زند: به این ترتیب، کودک از نوازش‌ها، بوسه‌ها، در آغوش گرفتن‌ها، تبسم‌ها و حتی از آهنگ محبت‌آمیز سخنان پدر و مادرش احساس محبت می‌کند.

اگر پدر و مادر نتوانند در طول دوران کودکی و نیز مراحل رشد الگوی صحیح تربیت، توقع و نیز صرفه‌جویی را به فرزندانشان بیاموزند، بدون شک آنها در جوانی بر والدین خود حکومت خواهند کرد و به‌طور طبیعی چون هنوز به درجه رشد و تکامل نرسیده‌اند، نمی‌توانند از عقلشان کمک بگیرند، در نتیجه دچار مشکل و دردسر می‌شوند و والدین را نیز درگیر می‌کنند.

یکی دیگر از مهم‌ترین عواملی که در تربیت کودک موثر است، تربیت غیر کلامی ‌است. تربیت غیر کلامی ‌بیشتر از تربیت کلامی‌ اثر می‌گذارد؛ زیرا بچه‌ها دوست ندارند مدام مورد نصیحت قرار بگیرند، آنها در مقابل نصیحت‌های ما، یا می‌روند و دوباره آن کار را تکرار می‌کنند یا شروع به جرو بحث می‌کنند.

اما متاسفانه بعضی از والدین تربیت کودک را به پند و اندرز و امر و نهی می‌دانند و فکر می‌کنند ‌ فقط زمانی که با فرزندشان مشغول صحبت و امر و نهی هستند به تربیت او اشتغال دارند. در حالی که کودکان یک مقلد کامل هستند و آنچه را می‌بینند بهتر یاد می‌گیرند؛ یعنی آنها به رفتار والدینشان می‌نگرند و به گفتار و پند و اندرز چندان توجهی ندارند. مثلا، اگر پدر و مادر اهل مطالعه باشند بچه‌ها به کتاب خواندن نیز علاقه‌مند می‌شوند.

اگر پدر و مادر نتوانند در طول دوران کودکی و نیز مراحل رشد الگوی صحیح تربیت، توقع و نیز صرفه‌جویی را به فرزندانشان بیاموزند، بدون شک آنها در جوانی بر والدین خود حکومت خواهند کرد

 

 

بنابراین بر ما والدین مسئول لازم است، اگر در رفتار و گفتارمان مشکلی است آن را برطرف کنیم، زیرا کودکان نیازمند الگوهایی قابل قبول و مطمئن هستند و کلام ما زمانی در فرزندانمان اثر می‌گذارد که ما خود، نمونه‌ای عینی برای آنها باشیم. مثلا اگر خود ما، پدر و مادری بداخلاق و پرتوقع باشیم، نمی‌توانیم با پند و اندرز یک فرزند خوب تربیت کنیم.

 

یکی از عواملی که سبب یادگیری در کودکان می شود تقلید و الگو برداری از والدین است. درشکل و حالت طبیعی پسر از پدر تقلید و الگوبرداری می کند و دختر از مادر، امّا همیشه اینچنین نیست بلکه عواملی سبب می شود این حالت طبیعی تغییر یابد.

 

عواملی که سبب میشود تقلید و الگوبرداری کودکان ازمسیر خودش خارج شود:

 

1 - نزاع ، پرخاشگری ، بگو مگو و ...

در این حالت فرزندان به سمت کسی می روند که اقتدار بیشتری در این نزاع ها دارد و از او تقلید خواهند کرد و یا هم اگر در این نزاع ها مادر کوچک شود ، ممکن است دختر هم توسری خور و ضعیف بار آید.

 

2 - گاهی یکی از والدین منبع تشویق می شود و دیگری منبع تنبیه

چون اغلی مادران در خانه هستند و بیشتر با فرزند سر و کار دارند، بیشتر به او امر و نهی می کنند.مثلا َ این کار رو نکن ، این کار رو بکن ، بشین و ...

اما چون پدرها کمتر در محیط خانه هستند ، وقتی به خانه بر می گردند او را در بغل  می گیرند و تشویق می کنند و با او مهربان تر هستند ، فرزندان بیشتر به سمت پدر گرایش دارند تا مادر خود.

 

3 - نشان دادن نقشی از پدر و مادر که بچه ها به آن علاقه ندارند

پدر و مادر ها گاهی نقشی از پدر و مادر نشان می دهند که بچه ها وقتی آن را می بینند با خود می گویند اگر پدر و مادر بودن همینه ، ما نشویم بهتره مثلا مادری که همش مشغول کار ، آشپزی ، نظافت و ... است و دخترش که حال و  روز او را می بیند از ازدواج و مادر شدن بیزار می شود یا پدری که همش مشغول کار کردن است .

 

فرآوری: متین سیفی

بخش خانواده ایرانی تبیان


 

منابع: جام جم سرا/ مطالعات اجتماعی خواف

 

مطالب مرتبط:

تأیید کنیم یا قاطع باشیم؟

پتو ،اونو بیشتر از من دوست داری!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام دی 1393ساعت 9:16  توسط احمد کریمیان | 
تامل/
 
در شرایطی که انتظار می‌رفت وزارت آموزش‌وپرورش واکنش جدی نسبت به وقوع چندین مورد تنبیه شدید بدنی در برخی مدارس نشان دهد، این وزارتخانه روز گذشته استفاده از تنبیه شدید بدنی برای جلوگیری از رفتار پرخطر در دانش‌آموزان را به‌عنوان یک اصل در تعلیم و تربیت اعلام کرد.
 
به گزارش پارسینه، طی ماه‌های گذشته خبرهای گوناگونی مبنی بر تنبیه شدید بدنی دانش‌آموزان در گوشه و کنار کشور رسانه‌ای شد و موجی از نگرانی را در والدین ایجاد کرد. در برخی موارد حتی دانش‌آموزان تنبیه شده سر از بیمارستان در آورده و مجبور به گذراندن طی دوران درمان به جای واحدهای درسی شده‌اند. این در حالی است که علاوه بر آسیب جسمانی، تنبیه بدنی مشکلات روحی- روانی بسیاری را برای دانش‌آموزان در پی دارد و نباید برای گسترش این شیوه تربیتی هیچ نوع مجوزی صادر شود اما به نظر می‌رسد واکنش وزارت آموزش‌وپرورش نسبت به این موضوع که استفاده از تنبیه را به عنوان یک اصل در تعلیم و تربیت عنوان کرده به نوعی صدور مجوز برای ادامه‌دار شدن تنبیه بدنی در مدارس باشد!
 جوابیه آموزش‌وپرورش به خانه ملت
چندی پیش خبرگزاری خانه ملت گزارشی مبنی بر انتقاد از بروز رفتار تنبیهی در مدارس را منتشر کرد که مرکز اطلاع‌رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش‌وپرورش جوابیه‌ای را در واکنش به این موضوع منتشر کرده است. در بخشی از این جوابیه اشاره شده است یکی از مسائل بسیار مهم تربیتی در آموزش‌وپرورش کودکان و نوجوانان، مساله تشویق و تنبیه است. این موضوع از دیرباز توجه متخصصان تعلیم و تربیت و روانشناسان، اولیا و مربیان را به خود جلب کرده است.
 تنبیه عاملی برای کنترل رفتار!
در بخش‌هایی از این جوابیه و در تعریف تنبیه عنوان شده که در روانشناسی هر نوع محرک بیزارکننده‌ای که در کاهش پیروی یا وقوع رفتاری،‌ اثری فوری اما موقتی داشته باشد تعریف کرده‌اند. تنبیه تحریکی است دردناک که به خاطر انجام رفتاری خاص از طرف ارگانیسم دریافت می‌شود و عاملی است برای متوقف کردن یا جلوگیری از بروز آن پاسخ. امروزه معمول شده تنبیه در مدارس محکوم و فقط روش‌های تشویقی و تقویت‌های مثبت تبلیغ شود و اگر معلمی از روش‌های تنبیهی درباره بعضی از دانش‌آموزان اقدام کند (که البته هدف از این کار معلم هم اصلاح رفتار ناشایست دانش‌آموز است) حرکت وی از نظر همه مردم عادی و همه مدیران  و حتی صاحب‌نظران محکوم می‌شود و بدترین کلام‌ها نثار معلمی می‌شود که برای اصلاح رفتار دانش‌آموزان اقدام به تنبیه کرده است و این معلم در هر جا که بخواهد از خود دفاع کند، محکوم است زیرا قانون وی را از چنین حرکتی منع کرده است.
 پیشنهاد قانونی شدن تنبیه!
از دیگر نکات تامل‌برانگیزی که در متن این جوابیه مشاهده می‌شود پیشنهاد برای قانونی شدن موضوع تنبیه بدنی است. در بخش دیگری از جوابیه اشاره شده درست است که تنبیه توصیه نمی‌شود و مدرسه و معلم باید تا می‌تواند از روش‌های تقویت مثبت استفاده از اصل سرمشق یا نمونه خوب، اصل اشباع و حذف پاداش‌ها در تعلیم و تربیت استفاده کند، اما این اصل هم باید مورد قبول مدرسه، خانواده، قانون (پیشنهاد می‌شود در تدوین قوانین تنبیهی توسط نمایندگان محترم خانه ملت طرفین موضوع به یک اندازه مدنظر باشند) و محققان قرار گیرد که با اینکه هیچ یک از روش‌های تنبیهی توصیه نمی‌شود، اما به هر حال برای جلوگیری از بعضی رفتارهای پرخطر و بسیار ناشایست، می‌توان از اصل تنبیه در تعلیم و تربیت استفاده کرد زیرا ممکن است تنبیه تنها راهی باشد که کودک یا نوجوان را وادار به انجام دادن رفتار دیگری غیر از رفتار نامطلوب کند، امکان دارد که رفتار نامطلوبی در طول زمان آنقدر تحکیم یافته باشد که جز با تنبیه کردن نتوان نوجوان یا جوان را به انجام دادن رفتار دیگری وادار کرد.
 تشدید اعمال خلاف دانش‌آموزان
این در حالی است که به نوع دیگری آموزش‌وپرورش تنبیه بدنی را مورد تایید قرار داده است. در این جوابیه با استدلال ضعیفی تحت عنوان ناکارآمد بودن روش‌های بازدارنده فعلی مانند اخراج از مدرسه و تذکر شفاهی به نوعی تنبیه بدنی را برای جلوگیری از اشتباهات دانش‌آموزان لازم جلوه داده‌اند. در بخش پایانی این جوابیه قید شده است که مدارس باید در مقابل قانون‌گریزان و خلافکاران فقط به تذکر شفاهی و تذکر کتبی و اطلاع به خانواده و معرفی به هسته مشاوره اداره و حداکثر 3 روز اخراج از مدرسه اکتفا کنند و در نهایت اگر خلاف  دانش‌آموزی خیلی آزاردهنده باشد به پیشنهاد مدرسه و تصویب اداره آموزش‌وپرورش اقدام به تعویض مدرسه دانش‌آموز خلافکار می‌شود. انجام این روال اداری و طولانی بودن زمان تصمیم‌گیری به این نتیجه منتهی می‌شود که دانش‌آموز خلافکار و دوستانش متوجه می‌شوند همه این قوانین بی‌اثر و طبل توخالی است که هیچ اثری بر رفتار بد دانش‌آموزان نمی‌گذارد بلکه او را در تشدید اعمال خلاف تشوق می‌کند.
ناامیدی والدین از آموزش‌وپرورش
به باور کارشناسان، هر نوع توهین و بی‌احترامی به دانش‌آموزان می‌تواند اثرات روانی بسیاری به همراه داشته باشد چه رسد به اینکه پای تنبیه بدنی نیز به مباحث تعلیم و تربیت باز شود. انجام تنبیه بدنی در هر حد و اندازه‌ای که باشد علاوه بر جراحات و آسیب‌های جسمی که برای دانش‌آموز تنبیه‌‌شونده در پی دارد باعث ایجاد تاثیرات سوء روانی بر سایر دانش‌آموزان می‌شود، از این جهت انجام چنین رفتاری از نظر علمی و منطقی غیرقانونی اعلام شد اما با توجه به دیدگاه تازه وزارت آموزش‌وپرورش به مقوله تنبیه بدنی به نظر می‌رسد این وزارتخانه بیش از آنکه در دفاع از دانش‌آموزان برآمده باشد بیشتر به دنبال راهی برای قانونی جلوه دادن تنبیه بدنی در مدارس است؛ موضوعی که به نوعی امید والدین را از این وزارتخانه ناامید کرد.  
وطن امروز
 
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم دی 1393ساعت 11:12  توسط احمد کریمیان | 
آموزش وپرورش:
معاون پرورشی آموزش و پرورش گفت:‌ اجرای طرح «زنگ مستقل کتاب خوانی» در برنامه درسی دانش آموزان به مدارس ابتدایی ابلاغ شده است.
معاون پرورشی وزیر آموزش و پرورش گفت: ۵ شنبه فقط برای فعالیت های پرورشی و فرهنگی دانش آموزان در نظر گرفته شده و برگزاری کلاس های تقویتی در این روز ممنوع است.

حمیدرضا کفاش در مصاحبه با واحد مرکزی خبر گفت: بر اساس دستورالعمل آموزش و پرورش، پنج شنبه فقط برای فعالیتهای پرورشی است و والدین در صورت مشاهده هر نوع تخلف می توانند به واحدهای رسیدگی به شکایات در ادارات آموزش و پرورش مراجعه کنند.

وی همچنین استفاده از مربیان بهداشت به عنوان مربی پرورشی یا بالعکس را در مدارس غیرقانونی خواند و گفت: مربی بهداشت فقط باید به موضوع بهداشت و سلامت دانش آموزان رسیدگی کند و تاکید وزیر آموزش و پرورش هم استفاده از تخصص نیروی انسانی در مدارس با توجه به ابلاغ رسمی وی است.

ابلاغ طرح "زنگ کتابخوانی" به مدارس

معاون پرورشی آموزش و پرورش گفت:‌ اجرای طرح «زنگ مستقل کتاب خوانی» در برنامه درسی دانش آموزان به مدارس ابتدایی ابلاغ شده است.

کفاش گفت: شورای عالی آموزش و پرورش ماده واحده ای را در حال بررسی و تصویب دارد که با تصویب این ماده واحده زنگ کتاب خوانی به صورت مستقل در برنامه درسی دانش آموزان همه مقاطع تحصیلی گنجانده خواهد شد.

وی به اجرای طرح احداث کتابخانه های کلاسی در مدارس ابتدایی اشاره کرد و گفت: توافقنامه ای با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای توسعه و تجهیز «کتابخانه های کلاسی» امضا شده است و هر دو وزارتخانه منتظر تخصیص اعتبار هستیم.

کفاش افزود: در این طرح در مدارس ابتدایی با اولویت مدارس عشایری، محروم و مرزی در هر کلاس یک کتابخانه کلاسی احداث می شود و کتاب های مورد نیاز دانش آموزان از این کتابخانه ها تأمین خواهد شد.

اعزام عمره دانش آموزی با 50 درصد وام

معاون وزیر آموزش و پرورش از آغاز اعزام عمره دانش آموزی از بهمن امسال خبر داد و گفت: 2600 دانش آموز تا پایان اسفند به عمره اعزام می شوند.

کفاش افزود: از اول بهمن نیز اعزام 5 هزار دانش آموز به  عتبات عالیات اجرایی خواهد شد.

وی تاکید کرد: عمره دانش آموزی فقط مختص پسران است اما اعزام به عتبات عالیات شامل دانش آموزان دختر و پسر می شود.

کفاش یادآور شد: براساس اعلام سازمان حج و زیارت هزینه سفر عمره دانش آموزی 20 تا 30 درصد کمتر از دیگر عمره گزاران خواهد بود که البته وام هایی هم از طریق بانک های عامل به میزان 50 درصد هزینه سفر در اختیار دانش آموزان قرار می گیرد.
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم دی 1393ساعت 20:31  توسط احمد کریمیان | 
آموزش و پرورش و نگاه جامعه
بخش تعاملی الف - علی اکبر ارشادی
 
اشاره: مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های بینندگان الف است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. بینندگان الف می توانند با ارسال یادداشت خود، مطلب ذیل را تایید یا نقد کنند.
 
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۳ ساعت ۰۷:۲۵
مشکلات معیشتی معلمان از بدو پیدایش آموزش وپرورش دامنگیر این قشر بوده است. هر چند درمقاطعی از زمان های سپری شده از عمر این نهاد پنجره هایی گشوده شده است ولی این گشایش یا موقتی بوده و یا استمرار نداشته است و باز این غول تورم در مسابقه با زندگی معلمی گوی سبقت را ربوده است.

مسئله حایز اهمیت این است: آیا اصلا معلمان این کشور مشکلات معیشتی دارند یا به قول یک خواننده یکی از سایت ها که نظر داده بود، این قشر به قشر همیشه طلب کار تبدیل شده اند؟ درک این مسئله خیلی هم سخت نیست. ما در کشورمان مرکز آمار و بانک مرکزی داریم، کارشناسان خبره ای هم دارند که لابد در کارشان واردند، چندی پیش همین مراکز معتبر اعلام کردند هزینه زندگی در شهر ها چیزی حدود ۲/۵میلون تومان به صورت ماهانه است، بخش زیادی از معلمین این کشور که ساکن این مملکت بوده ولا جرم شهر نشین هستند، ماهیانه حدود ۱/۵میلیون تومن حقوق می گیرند، یک نکته هم تذکرش بد نیست: در ادرات دیگر، همه و بدون استثنا مبالغی به عنوان اضافه کاری و حق ایاب و ذهاب و غیره به کارمندان پرداخت می شود که مبلغ قابل توجهی است، ولی در آموزش و پرورش هیچ خبری از این مبالغ نیست. حتی مبلغ اضافه کاری کارکنان اداری آموزش و پرورش هم که هفته ای ۴۴ساعت کار می کنند، به ثلث کاهش یافته و با چندین ماه تاخیر پرداخت می شود.

عده ای هم می گویند: معلمین نصف سال تعطیل هستند! درست است تعطیلی مدارس که معلمین هم به طبع آن تعطیل می شوند، ۴ماه در سال است، ولی بهتر است از این عده پرسید: استادان دانشگاه و برخی از کادر دانشگاه ها که در خیلی از موارد مدرک همطراز با معلمین دارند در هفته فقط ۳روز کار می کنند و خیلی بیشتر از معلمین حقوق می گیرند، چرا؟ اگر مقدار حقوق هر فرد را به کار یدی بسنجیم باید به یک کارگر بیشتر از یک بنا پول بدهیم، آیا این گونه است؟

موضوع دیگر اینکه بر اساس آیین نامه اجرایی مدارس معلمین هم مثل سایر کارمندان در طول سال یک ماه مرخصی دارند نه بیشتر! چه کار کنیم مدت زمان فعالیت مدارس بر اساس قانون مشخص شده است و هرگاه مدارس باز بوده اند معلمین هم سر کار حاضر. حتی یک معلم در طول فعالیت مدرسه فقط بانظر پزشک یا به شرط جبران می تواند محل کار خودرا ترک کند: که آن هم محدود و با طی مقرات مربوطه.

مطلب دیگر اینکه آیا در این مدت مشکلات معیشتی معلمین حل شده یا نه؟ بهتر است خوانندگان محترم بدانند که دولت در مقاطعی تلاش کرده ولی اقدام قابل توجهی برای حل این مشکلات، انجام نشده است. وقتی حقوق معلمین برای زندگی در این کشور به گواهی آمار وارقام بسیار کمتر از مقدار لازم برای یک زندگی معمولی است آیا معلمین حق دارند مطالبه کنند یا باید آنهارا قشر همیشه طلب کار بنامیم؟ آیا دولت محترم آن تبلیغات مهیج را که برای پرداخت مطالبات معوق معلمین (نه افزایش حقوق !)به راه می اندازد وخواسته یا ناخواسته جامعه را به نوعی در برابر معلمین قرار می دهد که بگویند: دیگر چه می خواهید، برای ۱۰برابر شدن حقوق پزشکان مناطق و افزایش حداقل ۴۰ درصدی حقوق پرستاران در یک ماه اخیر هم انجام داد؟

نکته آخر باز برای اینکه همه بدانند: معلمین مشکلات معیشتی جدی دارند، این مشکلات بر عملکرد و انگیزه آنها قطعا تاثیر گذار است (نکته ای که ۲نفر از نمایندگان محترم مردم استان همدان در هفته اخیر در نطق پیش از دستور به آن پرداختند) اما آمار ها می گویند معلمین از مورد اعتماد ترین افراد جامعه هستند و این مطلب درستی است چرا که به کار معلم، خداوند؛ وجدان فرد، دانش آموزان، خانواده ها، همکاران، مدیر مدرسه و کارشناسان اداره نظارت می کنند و مگر ممکن است این فرد کم فروشی کند؟ آموزش و پرورش را در یابیم، معلمین را در یابیم، دانش آموزان را در یابیم، خانواده هارا در یابیم و مهم تر از همه کشور را دریابیم که آینده کشور با دست معلمین و توسط دانش آموزان ساخته می شود.
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم دی 1393ساعت 9:32  توسط احمد کریمیان | 
برای اصلاح عادات غذایی کودکان، لازم است ابتدا پدر و مادر تلاش در داشتن برنامه غذایی صحیح برای خود بنمایند.

 

خوش خوراک

 

مهمترین و اساسی‌ترین عامل جهت برخورداری از تغذیه صحیح و سالم و در نتیجه حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها، دارا بودن عادات غذایی مناسب و مفید است. حال این سوال مطرح می‌شود که به چه علت برخی از افراد از عادات غذایی صحیح و سالم پیروی می‌کنند و برعکس بعضی دیگر دارای عاداتی نامناسب و مضر هستند؟ برای پاسخ به این سوال و دیگر سوالات بسیار مهم که نقش قابل توجه و سازنده در سلامت انسان دارند، لازم است به ریشه‌های عادات غذایی، عوامل ایجاد کننده آنها و دلایل راسخ شدن این عادات در وجود برخی اشخاص توجه کنیم.

 

عادات غذایی در افراد چگونه شکل می‌گیرند؟

هیچ نوزادی با عادات غذایی خاص به دنیا نمی‌آید، به عنوان مثال هیچ کودکی در بدو تولد تمایل زیاد به مصرف بعضی از مواد غذایی یا بی‌رغبتی نسبت به خوردن برخی مواد ندارد، فقط نوزاد به طور غریزی قادر به مصرف شیر می‌‌باشد. اما به تدریج و پس از گذشت چند ماه نوزاد علاوه بر شیر، از مواد غذایی دیگری که مناسب سن و وضعیت خاص او می‌باشد استفاده می‌کند. پس از آنکه کودک کمی بزرگ‌تر شد، بر سر سفره خانواده، از غذاهای معمول خانواده استفاده می‌نماید. همانگونه که بر همگان روشن است افراد در نقاط مختلف کشورمان از برنامه‌های غذایی متفاوتی پیروی می‌کنند. این امر موجب عادت به مصرف برخی مواد خوراکی و در نتیجه دوست داشتن آن ها و همچنین عدم استفاده از بعضی مواد دیگر و عدم تمایل به مصرف آنها می‌گردد. به این ترتیب عادات غذایی خاصی در وجود کودک شکل می‌گیرد که این عادات معمولا تا آخر عمر با شخص همراه خواهد بود.

 

برای برقراری عادات غذایی صحیح در خانواده، چه کنیم؟

همه افراد علاقمندند بدانند که چگونه و با چه ترفندهایی می‌توانند با تغذیه صحیح، خود را از گزند بیماری‌های مختلف در امان نگاه دارند. مهمترین و اساسی‌ترین اقدام جهت اصلاح عادات غذایی، پرهیز از بدغذایی و داشتن الگوی تغذیه‌ای صحیح، سالم و مناسب، فرهنگ‌سازی صحیح تغذیه‌ای در جامعه است.

توجه به این نکته ضروری است که فرهنگ‌سازی بهتر است در سنین ابتدایی زندگی و از دوران کودکی انجام شود. ولی در سنین بزرگسالی و حتی در دوران میانسالی و سالمندی نیز چنانچه شخص به تأثیر تغذیه صحیح بر سلامت، طول عمر و پیشگیری از بیماری‌ها معتقد باشد و عزم راسخ جهت اصلاح عادات غذایی خود داشته باشد، قادر به این امر مهم خواهد بود.

توجه به موارد زیر در تغییر عادات غذایی و فرهنگ‌سازی صحیح تغذیه‌ای، ضروریست:

غذا خوردن با خانواده

 

* برای اصلاح عادات غذایی کودکان، لازم است ابتدا پدر و مادر تلاش در داشتن برنامه غذایی صحیح برای خود بنمایند. زیرا پدر و مادر و اعضای بزرگ‌تر خانواده مانند خواهر و برادر بزرگتر، الگوهای مهمی برای کودکان هستند و کودکان از آنان تقلید می‌نمایند.

* آشنا کردن همه افراد جامعه بخصوص کودکان و نوجوانان با نیازهای تغذیه‌ای خود گام مهمی است در اصلاح عادات غذایی.

* دادن آگاهی به افراد در زمینه گروه های غذایی، خواص تغذیه‌ای آنها و نقش این گروه‌ها در سلامت شخص، از اهمیت بسزایی برخوردار است.

* آشنا کردن جامعه در زمینه‌ جانشینی مواد غذایی، باید مورد توجه قرار گیرد بدین معنا که اگر دسترسی به بعضی مواد خوراکی امکان‌پذیر نباشد چه موادی را می‌توان جانشین آن نمود تا با داشتن خواص تغذیه‌ای مشابه، ارزان‌تر و در دسترس‌تر باشد.

* معلمین و مربیان مدارس نقش مهمی در اصلاح عادات غذایی کودکان و پیروی آنان از برنامه غذایی صحیح دارند پس آموزش تغذیه توسط معلمین و مربیان مدارس باید مورد نظر قرار گیرد.

* دادن آگاهی صحیح به کودکان در زمینه انواع خرافات غذایی و باورهای تغذیه‌ای غلط و نامناسب، می‌تواند آنان را به سوی اصلاح عادات غذایی خود و برخورداری از تغذیه کافی، صحیح و متنوع، راهنمایی کند.

این امر نه تنها برای کودکان، بلکه برای تمامی اقشار جامعه حائز اهمیت فراوان است.

 

چرا عادات غذایی علت منطقی و علمی ندارند

1- مهمترین دلیل این امر آن است که معمولا افراد بدون تفکر و فقط با پیروی از اشتها و تمایل خود ( که نشأت گرفته از عادات غذایی خانواده می‌باشد) غذاها، میان وعده‌ها و تنقلات خود را انتخاب می‌کنند و به خواص تغذیه‌ای و تاثیر این خوراکی‌ها در حفظ سلامت و پیشگیری از امراض یا بروز بیماری‌ها در شخص توجهی ندارند. به‌طور کلی در بین افراد مختلف و در جوامع متفاوت این عادات رواج دارد که غذا را صرفا به خاطر طعم و مزه انتخاب می‌کنند و در گزینش الگوی غذایی، به سلیقه خود بسنده می‌نمایند نه به سلامت خود. البته دوست داشتن غذا و لذت بردن از آنچه که شخص می‌خورد اهمیت بسزایی دارد، ولی در کنار طعم و رنگ و بوی غذا، خواص تغذیه‌ای آن و تاثیرش در سلامت شخص بسیار مهم است بخصوص با شیوع رو به افزایش بیماری‌های مزمن در جامعه، نقش سازنده و مهم تغذیه در پیشگیری از این بیماری‌ها پراهمیت‌تر می‌شود. اگر هر فردی به هنگام غذاخوردن به فکر ارزش تغذیه‌‌ای و فواید غذای خود باشد دیگر عادات غذایی کسب شده از خانواده، محیط و مدرسه تنها معیار، جهت انتخاب الگوی غذایی شخص نخواهد بود.

 

2- محیطی که انسان در آن زندگی می‌کند نیز تأثیر مهمی بر عادات غذایی و شکل‌گیری الگوی غذایی فرد دارد. در دسترس بودن برخی مواد خوراکی در محیط زندگی شخص و تسهیل دسترسی یا امکانات مشکل جهت خرید برخی مواد خوراکی می‌تواند در برقراری عادات غذایی موثر باشد.

 

3- بوفه‌ مدارس و عادات غذایی همکلاسان و دوستان مدرسه را نیز نباید در شکل‌گیری عادات غذایی و انتخاب برنامه تغذیه‌ای فرد نادیده گرفت. پس تغذیه خانواده، محیط، مدرسه و امکانات دسترسی به مواد خوراکی در این امر بسیار موثر است.

آگاهی تغذیه‌ای شخص یکی از عوامل بسیار مهم در شکل‌گیری الگوی غذایی

است. چنانچه افراد نسبت به خواص تغذیه‌ای مواد خوراکی مورد استفاده خود

آگاهی داشته باشند و نیز با مضرات استفاده مکرر از برخی مواد غذایی (مانند

انواع شیرینی، مواد چرب و شور، مواد فرآوری شده از قبیل چیپس، پفک،

سوسیس، کالباس و...) آشنا باشند الگوی غذایی خود را از بین موادی انتخاب

می‌کنند که برایشان مفید است

 

 

4- وضعیت اقتصادی خانواده از دیگر عوامل تأثیرگذار بر عادات غذایی است به این ترتیب که معمولا خانواده‌های مرفه، از انواع شیرینی‌‌های خامه‌ای، بستنی، گوشت قرمز، دسرهای چرب و شیرین و مواد آماده فرآوری شده، بیشتر استفاده می‌کنند زیرا قیمت این مواد گران‌تر است. برعکس خانواده‌های با وضعیت اقتصادی پایین‌تر معمولا از منابع ارزان‌تر غذایی استفاده می‌نمایند، مثلا برای تامین انرژی مورد نیاز خود مواد نشاسته‌ای را که ارزانتر هستند مورد مصرف قرار می‌دهند و یا برای تامین پروتئین، به جای گوشت از مخلوط غلات و حبوبات استفاده می‌کنند که البته این نوع تغذیه بسیار سالم‌تر و مفیدتر از برنامه غذایی پرکالری چرب و شیرین و حاوی گوشت به مقدار زیاد است.

 

انتخاب غذایی

 

5- آگاهی تغذیه‌ای شخص یکی از عوامل بسیار مهم در شکل‌گیری الگوی غذایی است. چنانچه افراد نسبت به خواص تغذیه‌ای مواد خوراکی مورد استفاده خود آگاهی داشته باشند و نیز با مضرات استفاده مکرر از برخی مواد غذایی (مانند انواع شیرینی، مواد چرب و شور، مواد فرآوری شده از قبیل چیپس، پفک، سوسیس، کالباس و...) آشنا باشند الگوی غذایی خود را از بین موادی انتخاب می‌کنند که برایشان مفید است.

 

6- باور فرد در مورد تاثیر تغذیه بر حفظ سلامت، طول عمر و پیشگیری از بیماری‌ها، مهمترین، اساسی‌ترین و سازنده‌ترین عامل در شکل‌گیری عادات غذایی می‌باشد. در مورد تغذیه، در اکثر خانواده‌ها، حتی در بین خانواده‌های تحصیلکرده و با فرهنگ بالا، خرافات و باورهای نادرست در زمینه تغذیه و تاثیر آن بر سلامت وجود دارد.

این قبیل باورهای غلط می‌تواند موجب انتخاب نامناسب غذایی و استفاده از الگوی غذایی زیان‌آور بشود و به سلامت مصرف کنندگان لطمات جدی وارد سازد.

 

بخش تغذیه و آشپزی تبیان


 

منبع: دنیای تغذیه - برلیانت بزرگمهر

 

مطالب مرتبط:

تغذیه: 1000 روز اول، سرنوشت‌ساز

کودکتان بدغذاست؟ بخوانید

بچه‌ها را مجبور به تمام کردن بشقاب‌هایشان نکنید

10 ماده فوق مغذی برای کوچـولوهـا

بخورنخورهای کودکانه

تغذیه کودکان 2 ساله

5 ترفند ساده برای آموزش تغذیه‌ی درست به بچه‌ها

تغذیه مناسب در 6 ماهه دوم زندگی

15 راهکار مناسب تغذیه‌ای برای کودکان

چگونگی برخورد با بی‌اشتهایی کودکان

13 عامل بی‌اشتهایی در کودکان

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم دی 1393ساعت 9:37  توسط احمد کریمیان | 
همانطوری که در اطرافمان می بینیم در این دوران درگیر شدن به عادات غذایی غلطی مانند مصرف مکرر قهوه، محدود کردن وعده‌های غذایی به میان‌وعده‌ها و فست فودها، خیلی بیش تر از قبل می‌شود. شاید به این بهانه که بچه ها نمی خواهند وقت خود را از دست دهند و بیشتر و بیشتر درس بخوانند. اما دیگر زمان آن رسیده که دانش آموزان ما هم به این باور برسند که تغذیه سلامت نه تنها وقت تلف کردن نیست بلکه بخش مهمی از موفقیت تحصیلی شما را فراهم می آورد. هرچه مغز شما سوخت بهتری داشته باشد، بهتر شما را در دوران امتحانات یاری می‌کند. پس بیایید با هم چند روش پرورش مغزمان را مرور کنیم:

 

1. باهوش و زیرکانه غذا بخورید

مصرف روزانه ویتامین‌ها و مواد معدنی لازمه عملکرد هرچه بهتر سیستم اعصاب مرکزی است. در این میان آهن و ویتامین‌های گروه B از اهمیت ویژه ای برخوردارند. این ریزمغذی ها نقش مهمی در تامین انرژی مورد نیاز کل بدن بر عهده دارند. یعنی همان چیزی که کیفیت درس خواندن و یادگیری را تعیین می‌کند. از مواد غذایی حاوی آهن می‌توان به گوشت‌ها، حبوبات و مغزها اشاره کرد. یکی از بهترین انتخاب‌ها برای این منظورخوراک لوبیا است که هم گوشت چرخ کرده دارد و هم حبوبات. از مواد غذایی غنی از ویتامین‌های B نیز می‌توان به غلات کامل، تخم مرغ و مغزها اشاره کرد. ماهی و سویا نیز، دیگر مواد غذایی هستند که با تامین ریزمغذی های لازم برای عملکرد مغزی می‌توانند سرعت عمل و توانایی مغز را افزایش دهند.

 

2. مکمل های رژیمی، وعده‌های غذایی شما نیستند!

بله درست است که مکمل های غذایی خوب هستند؛ اما غذاهای طبیعی و واقعی خیلی خیلی بهترند و هرگز نمی‌توان آنها را با مکمل ها جایگزین کرد. برای مثال همه ما می دانیم که پرتقال منبع خوبی از ویتامین C است؛ اما حقیقت این است که پرتقال علاوه بر ویتامین C حاوی فیبر، بتاکاروتن و انواع دیگری از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. بنابراین هرگز نمی‌توان آن را با یک قرص جوشان ویتامین C جایگزین کرد. کافی است یک بار امتحان کنید تا ببینید داشتن یک ظرف از میوه های خرد شده مانند سیب، پرتقال، موز و سبزی هایی مثل خیار و هویج در روی میز تحریر چه لذت و قدرتی به درس خواندتان می‌دهد.

منظم غذا خوردن

 

3. در فواصل منظم غذا بخورید

خوردن در فواصل منظم و به طور مکرر به بدن کمک می‌کند تا سوخت و انرژی خود را متعادل تر دریافت کند. درست مثل ماشینی که برای حرکت احتیاج دارد همیشه مقداری سوخت در باک خود داشته باشد. نه اینکه گاه کاملا پر باشد و گاه کاملا خالی. پس به طور منظم و روی برنامه سوخت گیری کنید. فراموش نکنید داشتن زمان برنامه ریزی شده برای مصرف مواد غذایی به نظم برنامه درسی شما هم کمک خواهد کرد.

 

4. حجم های غذایی سنگین شما را از پا در می آورد

نمی گوییم از اول اما به نیمه های فصل امتحانات که می رسیم دیگر واقعا کتاب و دفتر حکم قرص های خواب آور و آرام بخش را دارند. حالا فکرش را بکنید اگر در این شرایط وعده‌های غذایی سنگین و پر حجم را هم به برنامه اضافه کنیم چه می‌شود. از طرفی لازم است بدانید داشتن وعده‌های سنگین باعث کاهش سرعت عملکرد فیزیکی و ذهنی می‌شود. پس 5-6 وعده غذایی و میان‌وعده را برای خود در نظر بگیرید و بهتر است این وعده‌ها سبک و کم چرب باشند.

 

5. با پروتئین ها دوستی کنید

سروتونین، انتقال دهنده عصبی دوست داشتنی که از اسید آمینه تریپتوفان تولید می‌شود، به میزان زیادی در برنج قهوه ای، پنیر، ماهی ها، گوشت قرمز، هویج، مغزها و دانه های روغنی وجود دارد. سروتونین همچنین تاثیر مهمی بر فعالیت ذهنی، حافظه و خلق و خو خواهد داشت.

مواد غذایی کم پروتئین مانند فست فودها و میان‌وعده‌های چرب و شیرین، منجر

به کمبود انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین در بدن شده و طبیعتا اینگونه دانش آموزان دچار اختلالات بیشتری در خلق و خو، ضعف

تمرکز و یادگیری ضعیف تری خواهند بود

 

 

اسید آمینه دیگری به نام تیروزین همچنین نقش مهمی در تولید انتقال دهنده عصبی نوراپی نفرین دارد؛ یعنی همان کلیدی که داده ها و اطلاعات را در حافظه طولانی مدت ما جای می‌دهد و همچنین انتقال دهنده عصبی دوپامین، که در خلاقیت و عملکرد ذهنی و جسمی حائز اهمیت است. از مواد غذایی غنی از اسید آمینه تیروزین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: آووکادو، گوشت بوقلمون، گوشت مرغ، گوشت قرمز، لبنیات، عدس، لوبیا و دانه کنجد.

 

بنابراین بدیهی است که مصرف مواد غذایی‌ای که از جهت این اسیدهای امینه دچار کمبود هستند، یعنی همان مواد غذایی کم پروتئین مانند فست فودها و میان‌وعده‌های چرب و شیرین، منجر به کمبود انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین در بدن شده و طبیعتا اینگونه دانش آموزان دچار اختلالات بیشتری در خلق و خو، ضعف تمرکز و یادگیری ضعیف تری خواهند بود.

کربوهیدرات پیچیده

 

 

6. رژیمتان را از کربوهیدرات غنی کنید

کربوهیدرات‌ها بهترین مواد غذایی برای ارائه دادن انرژی مداوم و پیوسته به بدن هستند. یعنی همان چیزی که بدن برای هوشیاری و تمرکز احتیاج دارد. گلوکز، که همان سوخت ذخیره ای در کربوهیدرات‌هااست، اولین و بهترین منبع انرژی برای مغز می باشد. اما برای اینکه این انرژی به طور پیوسته در اختیار مغز قرار گیرد، باید در انتخاب نوع کربوهیدرات مصرفی بیشتر دقت کنید. دو نوع کربوهیدرات وجود دارد؛ کربوهیدارت های پیچیده و ساده. برای داشتن سوخت پیوسته انتخاب ما باید از کربوهیدرات‌های پیچیده باشد. یعنی همان غلات کامل، نان‌های سبوس دار، حبوبات، میوه ها و سبزی ها. علت آن است که کربوهیدرات‌های پیچیده به مرور و آرام آرام جذب می‌شوند. بنابراین برای مدت زمان طولانی انرژی را در اختیار فرد قرار می‌دهند.

 

7. سوخت گیری قبل امتحان چگونه باید باشد؟

خیلی وقت ها آزمون ها و امتحانات ما در زمان صبح برگزار می‌شوند متاسفانه خیلی از دانش آموزان به دلایل مختلفی مانند استرس برای امتحان یا تمایل به مطالعه بیشتر مصرف صبحانه را فراموش می کنند و این بدترین کاری است که بعد از چند روز تلاش بی وقفه یک دانش آموز می‌تواند برای امتحان خود انجام دهد. برای تامین انرژی لازم برای عملکرد مناسب در آزمون لازم است یک وعده غذایی سبک که حاوی کربوهیدرات و همچنین پروتئین است یک تا دو ساعت قبل آزمون مصرف شود. یک ساندویچ کوچک مرغ یا تخم مرغ می‌تواند انتخاب خوبی باشد. اما فراموش نکنید قندهای ساده هرگز انتخاب خوبی نیستند..!

چرا؟

همانطور که گفتیم کربوهیدرات‌های پیچیده به آرامی جذب می‌شوند و انرژی را به صورت پیوسته در اختیار بدن قرار می‌دهند. این در حالی است که قندهای ساده مانند کیک‌ها، شکلات ها و سایر خوراکی های چرب و شیرین به سرعت جذب شده و قندخون را بالا می‌برند. در این زمان بدن برای کاهش این غلظت قند خون، انسولین، ترشح کرده و سطح قند خون به یکباره افت می‌کند. به طور کلی تعادل سوخت رسانی بدن به مغز دچار اختلال شده و قطعا فعالیت ذهنی و عملکرد شما در امتحان تاثیر منفی جدی خواهد پذیرفت.

الهه گودرزی – کارشناس تغذیه

بخش تغذیه و آشپزی تبیان


 

منابع:

Startcooking

science20

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم دی 1393ساعت 9:31  توسط احمد کریمیان | 
در زمان امتحانات چگونه ذهنی کارآمد داشته باشیم؟ در دوره امتحانات ضرورت این مسئله را بیشتر حس می کنیم که چگونه قابلیت مغز را برای یادگیری بیشتر در مدت زمان کمتر و تمرکز بیش تر، بالا ببریم.فشار و استرس در طول امتحانات، گاهی مغز را دچار اختلال و بحران می کند . عدم توانایی در تمرکز، درک و جذب اطلاعات و یادگیری مطالب را دشوار می کند.

برای آن که بتوانید ذهنی کارآمد داشته باشید ، داشتن دو قابلیت حائز اهمیت است:

1. بتوانید اطلاعات را به راحتی به ذهن بسپارید.

2. بتوانید اطلاعات را به مدت زیاد در حافظه نگه دارید.

 

برای بالا بردن توانایی حافظه ، باید آن را پرورش دهید

مغز با فعالیت های بیشتر در حالت تمرین باقی می ماند. فردی که از مغز خود اصلا استفاده نمی کند ، یا آن را کمتر به کار می گیرد ، باید بداند که ذهن او ضعیف خواهد شد. پس اگر می خواهید حافظه خوبی داشته باشید ، باید ذهن خود را پرورش دهید.

 

برای داشتن ذهن و حافظه قوی ، عوامل اختلال آفرین را از میان بردارید

شما می توانید در طول امتحانات ، بسیاری از عوامل به وجود آورنده اختلال و عوامل مخل در یادگیری را از میان بردارید، عواملی همچون موسیقی یا برنامه های رادیویی، تلفن های طولانی یا سر و صداهای مزاحم دیگر. رادیو را خاموش کنید، پیغام گیر تلفن خود را روشن کنید ، بعد مطالعه را شروع کنید. البته بر خلاف انتظار ،تمرکز در محیط بسیار آرام چندان ممکن نیست. محیط فعال و دارای انرژی نسبت به محیط بی حرکت و ساکت به افزایش تمرکز و ارتقای فعالیت یادگیری بیشتر کمک می کند.

صحبت با خود موقع یادگیری می تواند یادگیری را موثر تر کند. منظور از حرف زدن با خود استفاده از کلماتی نظیر " اوکی" ، "عالی" ، " حالا شد" و یا " همین جوری درسته" و ... است.

هیچ کس نمی تواند ساعت ها بدون وقفه به آموختن بپردازد. شما زمانی به بهترین نتایج می رسید که طبق یک برنامه زمانی معین عمل کنید. دوره یادگیری و مرور دروس ، تکرار اول، زمان استراحت، تکرار دوم، دوره یادگیری جدید و...

- یک برنامه منظم را پیش بگیرید

شما می توانید با در پیش گرفتن یک برنامه یادگیری ثابت، اثرات عاداتی در خود ایجاد کنید. اگر هر کار خود را در زمانی معین و طبق یک برنامه یادگیری انجام دهید، به زودی به آن عادت می کنید. به خاطر داشته باشید که اگر یادگیری نباشد، احساس کسالت و سستی به انسان دست می دهد. از برنامه تمرینی یک سنت کوچک بسازید.

 

- خود را به استراحت های کوتاه مدت و برنامه های کارساز عادت دهید

هیچ کس نمی تواند ساعت ها بدون وقفه به آموختن بپردازد. شما زمانی به بهترین نتایج می رسید که طبق یک برنامه زمانی معین عمل کنید. دوره یادگیری و مرور دروس ، تکرار اول، زمان استراحت، تکرار دوم، دوره یادگیری جدید و...

مقدار زمانِ دوره یادگیری و پیگیری آموزشی و زمان های استراحت بستگی به میزان برنامه روزانه و قوت شما دارد. زمان برنامه امروز خود را طبق تجربه روزهای قبل تصحیح کنید ، اما در هر حال قبل از نود دقیقه یادگیری ، باید در هر شرایطی یک زمان استراحت 15 تا 20 دقیقه ای برای خود در نظر بگیرید. توجه داشته باشید که مرحله تمرینات و مرور دروس و تجدید قوا را کاملا از هم جدا کنید.

 

- مواد آموزشی را به اجزای کوچک تقسیم کنید

بهتر است مطالب را به اجزای کوچک بیشتری تقسیم کنید و آن ها یاد بگیرید و تکرار کنید ، چون به این شیوه سریع تر می آموزید.

 

- در فرآیند یادگیری، مطالب تقسیم شده را با خود تکرار کنید

اگرهر بار مقدار بسیار زیادی از مطالب را فرا می گیرید متوجه می شوید که به هنگام تکرار، بیشتر آن ها را فراموش کرده اید، تردید نکنید که اجزای آموزش شما بیش از حد بزرگ است. در این صورت بی جهت قرار از کف می دهید و عصبی می شوید. اما می توانید با کوچک کردن اجزای آموزشی در یادگیری موفق شوید، با گام هایی کوچک تر و به تعداد زیاد تر ، موفقیت بیشتری به دست می آورید و آن گاه خود را تحسین می کنید.

در این صورت شما از خود و برنامه ریزی و نحوه استفاده از منابع و کتب درسی خشنود می شوید ، خلق و خوی بهتری پیدا می کنید و بدین سبب موفقیت شما در یادگیری ، افزایش خواهد یافت.

 

فراوری: طباطبایی

بخش خانواده ایرانی تبیان

 


 

 

منبع: تغذیه در دوره امتحانات و کنکور نوشته حیدر احمدی زارع

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم دی 1393ساعت 9:20  توسط احمد کریمیان | 
در صورت بروز تنبیه دانش‌آموزان کمترین اغماضی درباره مجازات فرد خاطی نخواهد شد. فردی که در مدرسه با دانش‌آموز چنین برخوردی داشته باشد، مجرم محسوب می‌شود.
 
 
به‌رغم نص صریح قانون درباره ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس، هر از چند گاهی اخباری مبنی‌بر اعمال این نوع تنبیه در مدارس منتشر می‌شود. بسیاری از پدران و مادران ما مدرسه را با چوب و فلک یا حداقل با ترکه‌های گاه و بی‌گاهی به یاد می‌آورند که معلمان به دلایل مختلف اعم از درس نخواندن، بی‌انضباطی و... به کف دست یا پای دانش‌آموزان می‌زدند. آنها وقتی چنین خاطراتی را تعریف می‌کنند، اغلب، عنوان می‌کنند دیگر دوران این کارها گذشته و تنبیه بدنی از مدارس برچیده شده است. با وجود این، اخباری که از گوشه و کنار کشور می‌رسد بعضا حاکی از این است که همچنان تنبیه بدنی در مدارس کشور وجود دارد.
 
به گزارش آرمان، هر چند فرهنگ‌سازی در این زمینه تاحدی باعث شده تنبیه بدنی علاوه‌بر غیر قانونی بودن، زشت نیز قلمداد شود، همچنان برخی از افراد به‌ویژه برخی معلمان طرفدار تنبیه بدنی هستند. آنها می‌گویند بدون تنبیه قادر به کنترل کلاس‌ها نیستند اما، به نظر می‌رسد این توجیهی بیش نیست و بدون اینکه معلمان را متهم اصلی تنبیه بدنی قلمداد کنیم، ضروری است ریشه‌های این رفتار کشف شود. در ریشه‌یابی چرایی وجود تنبیه بدنی در مدارس پای بسیاری به ماجرا باز می‌شود. همچنان‌که می‌توان از ضعف‌های نظام آموزشی سخن گفت باید به نقش تربیتی خانواده‌ها و همچنین عدم وجود مددکاران و مشاورانی که رابط میان دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌ها هستند اشاره کردید.
 
تنبیه بدنی در مدارس در روزهای اخیر همواره خبرساز و جنجال‌آفرین بوده است. این در حالی است که چندی پیش، هیات تخصصی پژوهشی و فرهنگی دیوان عدالت اداری درخواست ابطال ماده 77 آیین نامه اجرایی مدارس مبنی‌بر ممنوعیت اعمال تنبیه در مدارس را رد کرد و بدین ترتیب، تنبیه بدنی در مدارس ممنوع شد. در گردش کار این پرونده آمده است که فردی به‌موجب دادخواستی به طرفیت شورای عالی آموزش و پرورش، ماده 77 آیین‌نامه اجرایی مدارس که طی آن اعمال هرگونه تنبیه از قبیل اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی را که جهت تنبیه ممنوع شده، خلاف شرع دانسته است. 
 
 مصادیق تنبیه بدنی دانش‌آموزان 
 
به‌رغم اینکه دیوان عدالت اداری کشور تنبیه بدنی در مدارس را  ممنوع کرده است، باز هم شاهد تنبیه دانش‌آموزان در مدارس هستیم. چندی پیش، دانش‌آموزان یک کلاس در گناوه به دلیل درس نخواندن، توسط مدیر مدرسه با لوله پولیکا تنبیه شدند که این اقدام منجر به عفونت دست یکی از دانش‌آموزان این کلاس شد. همچنین یک معلم در زاهدان دانش‌آموز 9ساله‌ای را به‌علت نمرات پایین مورد ضرب و شتم شدید قرار داد. ضربات شلاق معلم به‌حدی بود که باعث پارگی رگ دست دانش‌آموز شده و کار به اتاق عمل ‌کشید. اما در جدیدترین تنبیه دانش‌آموزان در کشور چند روز پیش، دانش‌آموز پایه ششم ابتدایی یکی از مدارس شهرستان فردیس تهران، بر اثر تنبیه بدنی شدید معلم خود راهی بیمارستان شد و مورد عمل جراحی قرار گرفت.
 
 اظهارنظرها درباره تنبیه بدنی
 
خسرو ساکی، مدیرکل آموزش و پرورش استان البرز تنبیه بدنی دانش‌آموزان را یک رفتار نادرست و ممنوع دانست و گفت: هیچ مسئول آموزش و پرورش و معلم دلسوزی تنبیه بدنی را نمی پسندد. همچنین در این راستا سید محمد علی موسوی، عضو کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس با بیان این مطلب که در صورت بروز تنبیه دانش‌آموزان کمترین اغماضی درباره مجازات فرد خاطی نخواهد شد، تصریح کرد: فردی که در مدرسه با دانش‌آموز چنین برخوردی داشته باشد، مجرم محسوب می‌شود. او در ادامه تصریح کرد: در قوانین جمهوری اسلامی ایران پاسخ به هیچ رفتاری در مدرسه تنبیه بدنی نیست و به‌طور حتم معلم که فردی تحصیلکرده است نیز به این قوانین اشراف کامل دارد. بنابراین از این فرد چنین انتظاری نمی‌رود.
 
 راه‌های کاهش تنبیه بدنی 
 
در بسیاری از موارد، آموزش و پرورش برای مقابله با تنبیه بدنی فقط اقدام به بازخواست معلم یا مدیر خاطی می‌کند و این  بازخواست زمانی اتفاق می‌افتد که این تنبیه رسانه‌ای شود اما، مشکل اینجاست که این اقدامات به حل مشکل کمکی نمی کند. این مشکلات باید ریشه‌یابی شود و در راستای آن، راه‌های دیگری برای ترغیب دانش‌آموزان به درس خواندن اتخاذ شود. بنابر نظر کارشناسان و روانشناسان تنبیه بدنی از دیرباز اثری معکوس برعملکرد دانش‌آموزان داشته است و تنبیه باعث نشده است که آنها از دیگران تبعیت کنند و به درس خواندن ترغیب شوند. تنبیه در بسیاری از موارد آثار جانبی نامطلوبی به‌بار می‌آورد و موقعیت اجتماعی دانش‌آموز را متزلزل می‌کند. به‌همین دلیل باید با انجام سیاست‌های درست دانش‌آموزان خود را درست هدایت کنیم.
 
 اثر منفی تنبیه بر دانش‌آموزان
 
یک روانشناس در این‌باره می‌گوید: تنبیه بدنی از نظر قوانین حقوق کودک  نوعی کودک‌آزاری است. مهدی حاج اسماعیلی ادامه می‌دهد: بسیاری از تنبیهات به‌صورت فیزیکی اعمال نمی‌شود بلکه، رفتار بد با دانش‌آموز و کودک می‌تواند اثر بدتری داشته باشد و در آینده در عملکرد او اثر نامطلوب بگذارد. او می‌افزاید: بسیاری از معلمان و والدین سعی می‌کنند تا به‌وسیله محرک و پاسخ فرزندان و دانش‌آموزان را به پیروی از خود مجبور کنند که این رفتار در صورتی که تنبیهی باشد به هیچ‌وجه قابل قبول نیست. این استاد دانشگاه با اشاره به تئوری انتخاب در روانشناسی تصریح می‌کند: براساس این نظریه هیچ‌کس را نمی‌توان مجبور به کاری کرد که راضی به انجام آن نیست. او بیان می‌کند: این مجبور کردن افراد به انجام کار بدون رضایت طرف،  باعث می‌شود که وارد رویکرد رفتارهای تخریبی شویم. به گفته این روانشناس این تنبیهات باعث می‌شود که دانش‌آموزان نسبت‌به مدرسه، درس و معلم احساس ناخوشایندی پیدا کنند و درس و مدرسه و ... در دنیای مطلوب ذهنی او قرار نگیرد و از این موارد فراری شود. او در پایان خاطرنشان می‌کند: این تنبیهات بر سایر دانش‌آموزان نیز اثر منفی دارد و باعث می‌شود که دانش‌آموزان احساس رضایت از درس خواندن نداشته باشند.
 
 لزوم حضور مددکار در مدارس
 
یک مددکار اجتماعی هم درباره تنبیه بدنی در مدارس می‌گوید: آسیب‌رسانان فعلی آسیب دیده‌های گذشته هستند. این معلمان نیز تنبیه شده هستند، به‌همین دلیل قبح این تنبیهات برای آنها ریخته است. امیر محمود حریرچی ادامه می‌دهد: یکی از علل این اتفاقات در مدارس این است که معلمان به‌درستی انتخاب نشده‌اند. آنها باید در عمل آموزش ببینند و کنترل شوند. او می‌افزاید: اگر در خانواده‌ها کودک تنبیه شود، تنبیه در مدارس برای این کودکان طبیعی می‌شود اما، در صورتی که این اتفاق نیفتاده باشد کودکان می‌توانند گزارش تنبیه خود را به والدین بدهند تا آنها از تنبیه فرزند خود در مدارس جلوگیری کنند. در صورت ادامه این روند کودکان دچار مازوخیسم شده و درآینده نیز به سادیسم مبتلا می‌شوند. این استاد دانشگاه اذعان می‌کند: این اتفاق‌ها بیش از پیش لزوم وجود یک مددکار را در مدارس ضروری می‌کند زیرا، مددکاران به‌واسطه تخصص خود می‌توانند نقش رابطه داشته باشند و بین معلمان، دانش‌آموزان و والدین ارتباط برقرار کنند و کاری کنند که معلمان به خشونت علیه دانش‌آموزان دست نزنند.
 
 

 

 
+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم دی 1393ساعت 10:20  توسط احمد کریمیان | 

نخستین مدرسه طبیعت ایران در فضایی بیش از 10 هکتار به نام «کاوی کنج» با همت بخش خصوصی با حضور معاون آموزشی سازمان حفاظت محیط زیست روز پنجشنبه در کلانشهر مشهد به بهره برداری رسید.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از پایگاه خبری محیط زیست؛ معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست در این مراسم گفت: بهره برداری از این مدرسه نقطه عطفی در حوزه آموزش محیط زیست و حفاظت از آن می باشد.

مهناز مظاهری بیان کرد: باید در دانش آموزان علاقه و عشق درونی به محیط زیست شکل بگیرد که تاکنون در این زمینه غفلت شده است.

وی گفت: ارائه آموزش به گروه سنی پنج تا 11 سال از اهمیت بالایی برخوردار است اما آموزش این گروه به معنای انتقال اطلاعات نیست بلکه دادن فرصت تجربه یعنی تجربه طبیعت در تفهیم اهمیت محیط زیست است که مورد نظر است.

مدیر نخستین مدرسه طبیعت ایران نیز در این مراسم گفت: این مدرسه در راستای تفاهم نامه وزارت آموزش و پرورش با سازمان حفاظت محیط زیست کشور با هدف ایجاد مدارس جامع محیط زیستی آماده سازی شده است.

محمد قائم پناه افزود: این مدرسه در حقیقت فضای طبیعی به وسعت بیش از 10 هکتار است که شامل باغ و مزرعه در کنار هم می شود و با ظرفیت پذیرش 50 دانش آموز آماده ارائه آموزشهای طبیعی به این قشر است. دانش آموزان بخصوص در مقطع ابتدایی به دلیل اینکه در سن شکل گیری شخصیت هستند باید به صورت طبیعی و ملموس با طبیعت ارتباط داشته باشند زیرا در فضای زندگی آپارتمانی در این روزها احساس الفت کودکان با طبیعت نسبت به گذشته کمتر شده است.

وی گفت: در این راستا برنامه ریزی شده تا مدرسه طبیعی ایران در مشهد که با نام«کاوی کنج » آماده سازی شده در روزهای پنجشنبه که روز بدون کیف و کتاب در مدارس نامگذاری شده است، میزبان دانش آموزان باشد.

قائم پناه گفت: در این فضای طبیعی با حضور 10 مربی توانمند کارگاههای آموزشی به مدت سه ساعت ویژه دانش آموزان برگزار می شود و علاوه بر آن دانش آموزان با حضور در محیط این مجموعه طبیعی ارتباط نزدیک و تجارب جدیدی را در طبیعت کسب می کنند.

استان خراسان رضوی دارای یک میلیون و 120 هزار دانش آموز و 12 هزار و 500 مدرسه با حدود 53 هزار کلاس است که از این منظر رتبه اول دانش آموزی کشور را دارد.

+ نوشته شده در  جمعه پنجم دی 1393ساعت 20:55  توسط احمد کریمیان | 

قول‌هایی که به راحتی پوچ می‌شوند

بچه‌ها دروغ‌گویی را زمانی یاد می‌گیرند که شما وعده‌هایتان را عملی نمی‌کنید و آن را به دست فراموشی می‌سپارید؛ دقیقاً همان وقتی که می‌گویید کودک است و نمی‌فهمد!

قول‌هایی که به راحتی پوچ می‌شوند

مرد روی مبل دراز کشیده، خسته است و کمی سر درد دارد. آن طرف تر کودک با اسباب بازی‌های موزیکال سرگرم است. مرد که دیگر تحمل سر و صداهای بازی فرزندش را ندارد؛ می‌گوید: «عزیزم! بابا خسته است اگه امشب بازی تو تموم کنی قول می دم فردا زود از سرکار بیام و ببرمت پارک...» صدای اسباب بازی کودک قطع می‌شود. روز بعد فرا می‌رسد؛ ساعت از نه شب گذشته و کودک هنوز منتظر پدر است؛ اما خبری از او نیست...

 

وعده دروغ چیست؟

حتماً برای شما هم اتفاق افتاده است که در زمان و مکانی خاص به برادر، خواهر یا حتی پدر و مادر دروغ گفته‌اید؛ هنگامی که آن‌ها متوجه کذب شما شده‌اند با خنده و یک عذر خواهی خیلی ابتدایی آن را فیصله داده‌اید. شاید به همین خاطر باشد که اکثر ما با همین تفکر به راحتی وعده‌ای به کودکمان می‌دهیم و آن را هرگز عملی نمی‌کنیم.

قول‌هایی که به راحتی پوچ می‌شوند

 

زمانی که به فرزندتان می‌گویید: «امشب زود می‌آیم خانه تا ببرمت پارک.» یا «درباره درس‌ها با معلمت حرف می‌زنم.» او به شما اعتماد می‌کند و منتظر موعد مقرر می‌ماند؛ زمانی که وعده‌تان محقق نشود اعتماد وی نسبت به شما سلب می‌شود. اگر این اتفاق چندین و چند مرتبه تکرار شود دیگر حنای شما برای او رنگ نخواهد داشت و فهم این مطلب که چرا به حرف‌هایتان بی توجه است و گوش نمی‌دهد ساده‌تر می‌شود؛ چون شما هیچ وقت صادق نبودید. با چنین رفتاری او می‌داند وعده‌های شما دروغ است و اتفاقی نخواهد افتاد.

 

بگذارید برایتان داستان مردی را تعریف کنم که به اتفاق خانواده‌اش به پارک رفته بود و در حالی که به شیطنت و بازی بچه‌ها نگاه می‌کرد متوجه دخترک چهار ساله‌ای شد که با فاصله اندکی از والدینش به او نگاه می‌کند. مرد به کودک اشاره می‌کند که به سمت او برود اما دخترک ایستاده است و از جایش تکان نمی‌خورد؟ بعد از چند بار تکرار مرد ناگهان دست خالی‌اش را مشت می‌کند. کودک با این احساس که وی در مشتش چیزی برای او دارد به سمتش می‌رود. پدر دخترک که دورادور مواظبش بوده با سرعت شکلاتی را مخفیانه در مشت مرد می‌گذارد. بچه شکلات را می‌گیرد و می‌رود؛ پدر به مرد می‌گوید: «وقتی مشتت را باز می‌کردی، او متوجه می‌شد که اعتمادش به تو بیهوده بوده؛ کار تو باعث می‌گشت که بچه، دروغ را تجربه کند و دیگر تا آخر عمرش به کسی اعتماد نکند.»

 

وعده دروغ ندهید

قول‌هایی که به راحتی پوچ می‌شوند

 

هرگز وعده‌ای که می‌دانید نمی‌توانید به آن عمل کنید را به فرزندتان ندهید. شما می‌دانید پول کافی برای خرید دوچرخه ندارید، یا نمی‌توانید ساعتی معین در خانه باشید یا وقت ندارید به مدرسه‌اش سری بزنید؛ پس لزومی ندارد که این قول‌ها را به کودک بدهید. همیشه وعده‌ای به فرزندتان بدهید که محیا کردنش برایتان ساده باشد و به خاطر آن خود و دیگران به مضیقه نیفتید؛ اما گاهی اوقات کودک شما جز به وعده دادن آرام نمی‌شود؛ در این گونه مواقع وعده بزرگ ندهید و چیزی بگویید که قابل دسترسی باشد. مثلاً «هر زمان از سر کار برگشتم به مدرسه‌ات می‌آیم»، اگر احساس می‌کنید که به خاطر مسایل مهم‌تر ممکن است فراموش کنید در تلفن همراه برای خودتان پیغام بگذارید. گاهی اتفاق می‌افتد قولی به کودک می‌دهید اما بعد از چند لحظه متوجه می‌شوید که امکان پذیر نیست در همان لحظه از فرزندتان عذر بخواهید و برای او علت عملی نشدن قولتان را توضیح دهید.

 

هیچ وقت نگویید: «حالا یک چیزی بهش می‌گویم و بعداً یادش می‌رود.» یا «این بچه است نمی‌فهمد.» اول این که کودکان چیزی را فراموش نمی‌کنند و دوم همه چیز را به خوبی درک می‌کنند. اصلاً خود شما که اکنون صاحب فرزند هستید وعده‌های عملی نشده والدینتان را فراموش کرده‌اید؟ حتماً آن‌ها را به یاد دارید و گاهی برای خودشان تعریف می‌کنید.

 

قولی را که به فرزندتان می‌دهید و در انجام آن ناکام می‌مانید به طور حتم باعث ناراحتی او می‌شود. بیایید مسئله ناراحتی و عصبانی شدن کودک را کنار بگذاریم یا اصلاً فرض می‌کنیم که او غمگین نمی‌شود؛ موضوع مهم اینست که بعد از این وعده‌های پوشالی شما اعتبار خود را پیش او از دست می‌دهید. یادتان نرود که کودکان خیلی سخت به دیگران اعتماد می‌کنند؛ پس به عنوان والدین اعتماد آنان را آسان از دست ندهید.

 

خودتان تصور کنید

 

قول‌هایی که به راحتی پوچ می‌شوند

 

تصور کنید قرار است به مسافرت بروید، از دوستی خواهش می‌کنید که در زمان نبود شما به منزلتان سرکشی کند و به گلدان‌هایتان آب دهد. اگر بعد از مدتی که از سفر برمی گردید گلدان‌ها را خشک ببینید چه حالی می‌شوید؟ آیا بهانه‌های دوستتان را قبول می‌کنید؟ دیگر چیزی را به او می‌سپارید؟ آیا به وی اعتماد می‌کنید و او هنوز پیش شما اعتبار دارد؟

درست است که فرزند شما کوچک است؛ اما علایقی دارد. ممکن است وعده‌های شما را برای دوستان و همکلاسی هایش تعریف کند و در صورت محیا نشدن از آن‌ها خجالت بکشد؛ پس غرور و احساسات فرزندتان را جریحه‌دار نکنید. مسئله مهم‌تر اینست که او دروغ گفتن را یاد می‌گیرد؛ یادتان باشد هیچ کس دروغ‌گو متولد نمی‌شود. بچه‌ها دروغ‌گویی را زمانی یاد می‌گیرند که شما قولتان را عملی نمی‌کنید و آن را به دست فراموشی می‌سپارید؛ دقیقاً همان وقتی که می‌گویید کودک است و نمی‌فهمد!

 

نهایتاً باید بگوییم، پیامبر(ص) بوی بهشت را از سمت یمن شنید، زمانی که اویس به خاطر قول به مادر تنها و پیرش بدون این که پیامبر(ص) را ملاقات کند به منزلش بازگشت. فراموش نکنیم ما مسلمانیم و در دینمان خلف وعده گناهی عظیم و ناپسندیده است؛ به قول شاعر بزرگ کشورمان سعدی: «عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی...»

 

 


 

مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه کننده: مریم عرفانیان

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم دی 1393ساعت 23:25  توسط احمد کریمیان | 
در نظر گرفتن ایمنی کودکان در فضای مجازی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و از این طریق والدین می توانند در بهترین موقعیت ممکن هدایت دقیق و مسئولانه فرزندان خود در فضای مجازی را بر عهده بگیرند.

عصرایران - حرکت گام به گام و نظارت بر فعالیت‌های کودکان در فضای مجازی می تواند وظیفه‌ای چالش برانگیز محسوب شود. این مساله زمانی که کودکان و نوجوانان دارای رایانه شخصی، تلفن همراه هوشمند، تبلت و یا کنسول‌های بازی‌های ویدئویی هستند، شرایط جدی‌تری نیز به خود می گیرد. با این وجود، استفاده از اینترنت در کنار کودکان می تواند به تجربه‌ای لذت بخش هم برای شما و هم برای آنها مبدل شود. 

 

حفاظت از کودکان در فضای مجازی

 

به گزارش "گروه علم و فناوری" عصرایران، وب سایت‌های دوست داشتنی بسیاری در اینترنت وجود دارند که ارائه خدمات به افراد نوپایی که برای نخستین بار جستجو و کاوش در دنیای پهناور اینترنت آغاز کرده‌اند را در دستور کار خود قرار داده‌اند. استفاده از این خدمات می تواند فرصت‌های آموزشی مفیدی را برای کودکان فراهم کند. در نظر گرفتن ایمنی کودکان در فضای مجازی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و از این طریق والدین می توانند در بهترین موقعیت ممکن هدایت دقیق و مسئولانه فرزندان خود در فضای مجازی را بر عهده بگیرند.

از این رو، آگاهی و شناخت از خطرات موجود در این زمینه و برنامه ریزی مناسب پیش از فراهم کردن دسترسی به اینترنت برای کودکان از اهمیت ویژه‌ای در دنیای امروز که شاهد آهنگ سریع پیشرفت فناوری است، برخوردار می شود. در ادامه این مطلب گزیده‌ای از خطرات و همچنین اقدام‌های لازم برای حضور ایمن کودکان در فضای مجازی را بیان می کنیم.

خطرات

در فضای مجازی، امکان برقراری تماس‌های نامناسب کودکان با افرادی که ممکن است قصد سوء استفاده، بهره برداری و یا تجاوز به حریم خصوصی آنها را داشته باشند، وجود دارد.

در فضای مجازی، امکان بروز رفتارهای نامناسب کودکان به واسطه تاثیرپذیری از شیوه‌های برخورد آنلاین دیگران مانند ارائه اطلاعات شخصی در مکان‌هایی که افراد بسیار زیادی به آنها دسترسی خواهند داشت، وجود دارد. بر همین اساس، امکان تبدیل شدن کودکان و نوجوانان به عامل و یا هدف "زورگیری‌ سایبری*" وجود دارد.

در فضای مجازی، امکان دسترسی به محتوای نامناسب مانند فیلم‌ها، تصاویر، مطالب و نوشته‌های غیر اخلاقی، نژادپرستانه، خشونت آمیز و دیگر موارد مضر و خطرناک یکی دیگر از مواردی است که کودکان و نوجوانان را به شدت در معرض تهدید قرار می دهد.

در فضای مجازی، امکان تجارت گرایی که شامل بازاریابی و تبلیغات گسترده با محوریت کودکان می شود، وجود دارد.

در فضای مجازی، امکان دسترسی کودکان به اطلاعات شخصی والدین و یا افراد دیگر که روی رایانه آنها ذخیره شده‌اند، وجود دارد.

در فضای مجازی، استفاده بی دقت و یا ناآگاهانه کودکان می تواند احتمال آلودگی رایانه و یا دستگاه‌های دیگر به ویروس‌ها و بدافزارها را افزایش دهد. 

 

حفاظت از کودکان در فضای مجازی

 

ایمن نگه داشتن کودکان در فضای آنلاین

روش‌های مختلفی برای ایمن نگه داشتن کودکان هنگام حضور آنها در فضای مجازی وجود دارد. بی تردید، یکی از موثرترین روش‌ها در این زمینه آموزش آنها از سنین پایین و آشنایی و افزایش آگاهی کودکان درباره خطراتی است که امکان مواجه شدن با آنها در فضای مجازی وجود دارد.

همچنین، کودکان باید چگونگی شناسایی این تهدیدها و خطرات و اقدام‌های ضروری برای مقابله با آنها را فرا بگیرند. منابع آموزشی مناسبی برای والدین، معلمان و حتی خود کودکان وجود دارند که ابعاد مختلف ایمنی کودکان در فضای آنلاین را پوشش می دهند.

در ادامه برخی از اقدام‌های مثبتی که می توان مورد بهره برداری قرار داد را معرفی می کنیم. به یاد داشته باشید که این عوامل با افزایش سن کودکان تغییر کرده و به طور مرتب باید مورد بازبینی و توجه قرار بگیرند.

 

  • برای آموزش و افزایش آگاهی کودکان درباره فضای مجازی می توانید مجموعه‌ای از قوانین پیرامون استفاده از اینترنت، ایمیل و پیام‌های مختلف را تنظیم کنید. کودکان باید مسئولیت پذیری در قبال اقدام‌هایی که انجام می دهند را فرا گرفته و حس قضاوت و داوری را در خود بهبود ببخشند.
  • باید کودکان نسبت به این مساله آگاه کنید که مخاطبان آنلاین آنها در فضای مجازی لزوما همان افرادی نیستند که بیان می کنند. به عنوان مثال فردی که بیکار است می تواند خود را مهندسی با درآمد بالا توصیف کند.
  • محرمانه نگه داشتن اطلاعات و جزئیات شخصی در فضای مجازی و عدم دسترسی عمومی به آنها، اقدام دیگری است که باید به کودکان پیش و در زمان استفاده از اینترنت آموزش داده شود.
  • هنگامی که کودکان فهرست آنلاینی را تکمیل می کند باید اطمینان حاصل کنید که از آدرس ایمیل خانوادگی که برای آنها در نظر گرفته شده است، استفاده می کنند.
  • کودکان هرگز نباید بدون نظارت فردی بالغ با فرد یا افرادی که در دنیای مجازی ارتباط داشته‌اند، در دنیای واقعی نیز ملاقات داشته باشند.
  • ارتباط نزدیکی با کودکتان برقرار کرده و با افزایش حس اطمینان در وی، این امکان را فراهم کنید تا درباره نگرانی‌های خود پیرامون مکالمات، پیام‌ها و یا رفتارهایی که در فضای مجازی داشته است، صحبت کند. کودکان را تشویق کنید تا تجربه حضور خود در اینترنت را با شما به اشتراک گذاشته و آن را به یک تجربه خانوادگی مبدل کنند.
  • از کودکان بخواهید تا هر گونه زورگویی‌های سایبری را به سرعت و از طریق گفت و گوی حضوری و یا تلفنی به شما اطلاع دهند.
  • از تنظیمات کنترل والدین در مرورگرها، موتورهای جستجو و بسته‌های امنیت اینترنتی برای حضور ایمن کودکان در فضای مجازی استفاده کنید. 
  • در صورت امکان، از نرم افزارهای ویژه کنترل والدین استفاده کنید.
  • هرزنامه‌ها و پاپ آپ‌های ناشناس و متفرقه را مسدود کنید.
  • امکان دسترسی تنها از طریق یک رایانه خانوادگی که در اتاقی مشترک قرار دارد را برای نظارت هرچه بهتر بر فعالیت‌های اینترنتی کودکان فراهم کنید.
  • همواره در نزدیکی کودکانی که در فضای مجازی هستند، حضور داشته باشید.
  • در صورت امکان از یک صفحه اصلی اینترنتی کودک‌پسند در تنظیمات مرورگر خود استفاده کنید.
  • با زبان رایج در اتاق‌های گفت و گو آشنا شده و برای آگاهی هرچه بیشتر با عملکرد آنها یک حساب کاربری در وب سایت یا نرم افزارهای خدمات دهنده آنها ایجاد کنید.
  • یک حساب ایمیل خانوادگی ایجاد کنید تا در صورت نیاز به ثبت نام در برخی وب سایت‌ها و یا رقابت‌های آنلاین، کودکان از آن استفاده کنند.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزاندان به حساب‌های کاربری شما دسترسی نداشته تا از پیامدهای منفی مانند حذف کردن و یا جابجا شدن غیر منتظره و ناخودآگاه اطلاعاتان توسط کودکان جلوگیری کنید.
  • نسبت به محدود کردن دسترسی کودکان به حساب‌های کارت‌های اعتباری یا اطلاعات بانکی اطمینان حاصل کنید. همچنین از عدم دسترسی آنها به فروشگاه‌های آنلاین و یا وب سایت‌های دیگری که جزئیات و اطلاعات شما در آنها ذخیره شده‌اند اطمینان حاصل کنید.
  • در مدت زمان استفاده از رایانه برای کودکان و این که چه زمانی در طول روز باید مورد استفاده قرار بگیرد، محدودیت‌هایی را قائل شوید.

 

 

 

* زورگیری سایبری (Cyber Bullying) شامل استفاده از رسانه‌های الکترونیک به ویژه تلفن همراه و اینترنت برای ارعاب، تهدید یا ناراحت کردن فردی دیگر می شود.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393ساعت 10:38  توسط احمد کریمیان | 
معلم حق التدریس به معلمی اطلاق می شود که توانایی علمی و عملی تدریس را داشته باشد و به صورت پاره وقت در آموزشگاههای دولتی وزارت آموزش و پرورش تدریس نماید و حقوقش را از محل منابع وزارت آموزش و پرورش دریافت نماید و دارای کدپرسنلی و ابلاغ رایانه ای باشد.


به گفته یکی از این معلمان حق التدریس که در یکی از روستاهای اطراف تهران تدریس می کند: حقوق این معلمان یک سوم معلمان رسمی و پیمانی بوده و شرایط کاریشان سه برابر سخت تر از معلمان رسمی و پیمانی است و به جز این حقوق اندک از هرگونه امتیازات و امکانات و تسهیلاتی محروم اند.

این معلم به شفاف می گوید: الان دقیقا نزدیک به 6 ماه است که من و همکارانم حقوقی دریافت نکرده ایم و درراه رضای خدا کار می کنیم!

گفتنی است، معلمان حق التدریسی که پس از قبولی در دو آزمون ( کتبی – عملی ) و اخذ صلاحیت از گزینش و گذراندن دوره های تخصصی مربوط به رشته ی تدریس شان به آموزش و پرورش راه میابند، با همه مشکلات و مصائب می سازند تا به کشور و فرزندانش خدمت کنند اما  این خدمت با بی مهری های فراوانی از سوی مسئولین آموزش و پرورش مواجه است و شاید برای همین است که هر از چند گاهی خبر تجمع اعتراضی این معلمان روی خط رسانه ها می رود.

آخرین تجمع اعتراضی حق التدریسی ها

به عنوان مثال، سوم تیر ماه بود  که جمعی از معلمان حق‌التدریس با تجمع مقابل مجلس شورای سلامی خواستار تعیین تکلیف وضعیت استخدامی خود شدند.

تجمع‌کنندگان اجرای قانون استخدامی مربیان حق‌التدریس مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای را مهم‌ترین مطالبه خود عنوان کردند. 

مربیان حق‌التدریس پیش از این نیز بارها با تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی از مجلس و نمایندگان پیگیری وضعیت استخدامی  و حقوقی خود را خواستار شده بودند. 

پرداخت حق‌التدريس معلمان آغاز می شود

با این حال اما با وجود برگزاری این تجمع ها و قول مجلس و دولت به این معلمان نه از حقوق خبری هست و نه از استخدام هر چند که به تازگی مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران از پرداخت معوقه های این معلمان خبر داده و گفته: حق‌التدریس معوق ماه‌های اردیبهشت و خرداد معلمان به زودی(از 18 آذر ماه) به حساب آنان واریز می‌شود.  

اسفندیار چهاربند افزوده: بخشی از حق‌التدریس سه ماه اول سال تحصیلی (مهر- آبان- آذر)‌ معلمان نیز تا اول دی پرداخت خواهد شد. 

با این حال اما پرداخت این حقوق اندک تنها پرداخت حق این معلمان است و هنوز هم در کار آنها گشایشی حاصل نشده است.

این در حالی است که اوایل شهریور ماه، کلیات طرح تعیین تکلیف استخدامی معلمین حق التدریسی و آموزش یارانه نهضت سوادآموزی در مجلس به رای گذاشته شد و نمایندگان با 109رای موافق 74رای مخالف و 19 رای ممتنع از مجموع 219 نماینده در صحن با تصویب آن مخالفت کردند. 

ماده واحده این طرح تصریح می‌کرد: وزارت آموزش و پرورش مکلف است مربیان پیش دبستانی و نیروهای خریدخدمت آموزشی را که در اولویت استخدام قرار دارند منحصرا و بدون رعایت ماده 8این قانون تا زمان اجرای قانون الحاق دو تبصره به ماده 17 قانون تعین تکلیف معلمین حق التدریس و آموزش یاران نهضت سواد آموزی در وزارت آموزش و پرورش به کار گیرد.  
 
هم چنین در تبصره ماده واحده این طرح تصریح شده بود بار مالی ناشی از این امر از محل تامین کارکنان رسمی وزارت آموزش و پرورش تامین خواهد شد. 
 
با این تفاسیر مشکلات این معلمان هنوز به قوت خود باقی است و باید از آموزش و پرورش پرسید چه وقت قرار است به مشکلات این معلمان رسیدگی کند.!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم آذر 1393ساعت 8:37  توسط احمد کریمیان | 
معاون بهداشت وزیر بهداشت با اشاره به آمار 15 درصدی چاقی و اضافه وزن در دانش‌آموزان کشور، نسبت به روند رو به رشد این معضل سلامتی هشدار داد و اصلاح سبک زندگی از دوران کودکی با همکاری وزارت آموزش و پرورش را خواستار شد.
 
 
معاون بهداشت وزیر بهداشت با اشاره به آمار 15 درصدی چاقی و اضافه وزن در دانش‌آموزان کشور، نسبت به روند رو به رشد این معضل سلامتی هشدار داد و اصلاح سبک زندگی از دوران کودکی با همکاری وزارت آموزش و پرورش را خواستار شد.

دکتر علی‌اکبر سیاری در گفت‌وگو با ایسنا، حدود 15 درصد دانش آموزان کشور دچار اضافه وزن و چاقی هستند و متاسفانه این روند رو به افزایش است. از طرف دیگر با مشکل کم تحرکی نیز روبرو هستیم. به طوری که تنها حدود 56 درصد دانش‌آموزان از برنامه ورزشی مدارس استفاده می‌کنند.

وی افزود: از آنجا که عوامل خطری که منجر به مرگ زودرس می‌شوند از دوران کودکی مشکل‌ساز می‌شوند، بنابراین لازم است بتوانیم با همکاری وزارت آموزش و پرورش بر روی عوامل خطر سلامت دانش‌آموزان بویژه کم تحرکی، تغذیه ناسالم، مصرف دخانیات و اضافه و وزن چاقی کار کرده و از افزایش آن جلوگیری کنیم.

سیاری ادامه داد: در آموزش و پرورش برنامه خوبی برای سیستم ورزشی وجود دارد و با توجه به وجود پایگاه‌های تغذیه‌ای در مدارس می‌توان روی مبحث غذای سالم نیز اقدامات اصلاحی را انجام داد.

وی به معاینات و سنجش سلامت دانش آموزان اشاره کرد و گفت: دانش‌آموزان سالانه در سه سطح معاینه می‌شوند؛ بدو ورود به مدرسه که از لحاظ سلامت جسمی، روانی و آمادگی تحصیلی مورد بررسی قرار می‌گیرند و همچنین غربالگری‌هایی که در مقطع راهنمایی و دبیرستان انجام می‌شود و در نیاز دانش آموز مربوطه به سطوح بالاتر ارجاع داده می‌شود. در مجموع به دنبال انجام این اقدامات پرونده سلامت ویژه دانش آموزان تشکیل می‌دهیم و نهایتا هر دانش آموز زمان فارغ‌التحصیلی از دبیرستان از کارت سلامت برخوردار خواهد بود.

سیاری به تفاهم‌نامه وزارت بهداشت و وزارت آموزش و پرورش جهت اصلاح بوفه‌های مدارس و اقلام توزیعی در این بوفه‌ها اشاره کرد و افزود: دستورالعمل اجرایی پایگاه‌های تغذیه‌ای سالم به امضای وزاری بهداشت و آموزش و پرورش رسیده و اقلام مجاز و غیرمجاز جهت عرضه در بوفه مدارس مشخص شده است.

وی گفت: مواد غذایی که در بوفه‌ها توصیه می‌کنیم موادی هستند که تحت عنوان غذای سالم نیاز کالری کودکان را تامین کرده، کم نمک و کم چربی هستند. بر اساس این دستورالعمل هفت نوع موادغذایی جهت عرضه در بوفه‌های مدارس مشخص شده است. به عنوان مثال خشکبار شامل توت، انجیر، انواع برگه‌ها، شیر و فرآورده‌های لبنی کم چرب و بویژه شیرهای غنی شده با ویتامین دی و کلسیم، دوغ بدون گاز، آب معدنی و بهداشتی، انواع میوه مانند سیب و نارنگی، بیسکویت بدون کرم، لقمه سالم مانند نان و پنیر و گوجه و نان و تخم، غذاهای پختی شامل انواع لوبیا و عدسی کم نمک و کم چرب مجاز و انواع سوسیس و کالباس، نوشابه‌های گازدار و ... غیرمجاز است. 
+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم آذر 1393ساعت 12:52  توسط احمد کریمیان | 
در مدرسه روستای پوچنی موسننی رومانی ، از اسکلت الکساندرو گریگور پوپسکو معلم سابق این روستا که پنجاه سال پیش فوت شده است، به جای ماکت اسکلت انسان برای آموزش درس علوم استفاده می شود.
در مدرسه ای در رومانی دانش آموزان از اسکلت معلم سابق روستا به جای ماکت آموزشی استفاده می کنند.

به گزارش واحد مرکزی خبر، در مدرسه روستای پوچنی موسننی رومانی ، از اسکلت الکساندرو گریگور پوپسکو معلم سابق این روستا که پنجاه سال پیش فوت شده است، به جای ماکت اسکلت انسان برای آموزش درس علوم استفاده می شود. هم اکنون اسکلت معلم سابق روستا در همان کلاسی که او درس می داده ، نگهداری می شود.

دانش آموزان با استفاده از این اسکلت واقعی، درباره ساختار بدن انسان و اسکلت بندی آن آموزش می بینند. دانش آموزان و معلمان مدرسه خود را مدیون زحمات پوپسکو می دانند که حتی وصیت کرده بود بعد از مرگش از اسکلتش برای آموزش به دانش آموزان استفاده شود. البته هیچ عکسی از این معلم موجود نیست. او زمانی که زنده بود برای کودکان آهنگ می ساخت و به کشاورزان کمک می کرد تا وامهای کم بهره دریافت کنند. این روستا در شصت کیلومتری شمال بخارست واقع است.
اسکلت معلم سابق برای درس علوم!(عکس)
 
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم آذر 1393ساعت 23:38  توسط احمد کریمیان |